zarejestruj się zaloguj się

Sadomasochizm – czy to normalne?

Tekst: mgr Joanna Choińska
Sadomasochizm – czy to normalne?
Źródło: Wikimediacommons.org./ Kelly Sue DeConnick
Dodane: 18. marca, 2015

Sadomasochizm jest coraz bardziej powszechnym terminem, ale co tak naprawdę oznacza i kim jest sadysta, a kim masochista? Jak odróżnić niegroźne fantazje i zabawy seksualne od patologicznych zachowań? Gdzie kończy się dziwny seks, odmienne preferencje seksualne, a zaczyna niebezpieczne wynaturzenie?

mgr Joanna Choińska
AUTOR
mgr Joanna Choińska seksuolog, psycholog
SPIS TREŚCI:

    Kim jest sadysta?

     

    Sadomasochizm jest rodzajem zaburzeń preferencji seksualnych, osoba nimi dotknięta preferuje, a w skrajnych przypadkach osiąga satysfakcję seksualną tylko jeżeli intymne zbliżenie ma związek z bólem czy upokorzeniem. Warto rozdzielić termin sadomasochisty na sadystę i masochistę. Ten pierwszy pochodzi od nazwiska francuskiego powieściopisarza Markiza de Sade.

    Sadyzm jest terminem bardzo rozległym i wcale nie musi odnosić się tylko do praktyk seksualnych, osoby takie często dążą do:

    • uzależniania innych od siebie,
    • posiadania szeroko rozumianej władzy,
    • wykorzystywania innych, czy manipulowania nimi,
    • zadawania bólu,
    • obserwacji cierpienia innych.

    U mężczyzn sadyzm ma często charakter fizyczny, w skrajnych formach polega na biciu, może też przybierać drastyczne formy, co prowadzi do okrucieństwa seksualnego i np. gwałtów. U kobiet sadyzm przejawia się głównie w psychicznych formach agresji. W skrajnych przypadkach osoba borykająca się z tym problemem nie jest w stanie uzyskać orgazmu lub nawet podniecenia seksualnego, jeżeli zbliżenie intymne nie będzie związane z zadawanie bólu fizycznego lub psychicznego partnerowi. Do takich zachowań możemy zaliczyć między innymi: wiązanie, przypalanie, bicie, podduszanie, a także poniżanie partnera, ośmieszanie go jako kochanka/kochankę, czy stawianie wymagań, których nie jest w stanie zaspokoić. Zdarza się też forma psychicznego nękania, forma, w której celowo doprowadza się do podniecenia drugiej strony tylko po to, żeby później ją odtrącić. Skłonności sadystyczne są zdecydowanie częściej obserwowane u mężczyzn, a jeżeli dotyczą kobiet, to te z reguły decydują się na psychiczne sprawianie cierpienia partnerowi.

     

    Czego pragnie masochista?

     

    W dużym skrócie masochista pragnie tego, co może mu zaoferować sadysta. Termin masochizm także pochodzi od nazwiska pisarza, Leopolda von Sacher-Masocha, a w swoich dziełach opisywał on powtarzający się motyw władczej kobiety ze szpicrutą w dłoni, która dominuje nad mężczyznami. Osoby takie w relacjach, szczególnie tych seksualnych, chcą/wcielają się w rolę ofiary. W kontekście seksualnym masochista jest w stanie osiągnąć przyjemność seksualną tylko w sytuacjach, kiedy odczuwa ból fizyczny lub/i psychiczne cierpienie. „Zwykły seks” może być zupełnie nieinteresujący.

     

    Sadomasochizm – co jest zakazane?

     

    Większość zachowań seksualnych wcale nie jest tak łatwo zakwalifikować jako normę, czy patologię. Pierwszym krokiem powinno być ustalenie, co rozumiemy przez normę i jej zdefiniowanie. W kwestii ekspresji seksualnej ważna jest norma społeczna/kulturowa, ale kluczową rolę może odgrywać norma partnerska, czyli taka, którą partnerzy ustalają między sobą. Nie oznacza to jednak, że jeżeli partnerzy zgadzają się na określone zachowania, to mogą robić wszystko, bez względu na konsekwencje. To, co jest społecznie niedozwolone, zdecydowanie łatwiej określić (poprzez normy prawne i moralne, panujące w danym społeczeństwie), np.

    • zachowania, które mogłyby skrzywdzić osoby trzecie;
    • zachowania zagrażające zdrowiu, a nawet życiu własnym i osób trzecich;
    • czynności mogące czasowo i trwale negatywnie wpłynąć na stan psychiczny.

     

    Sadomasochizm – ustalanie zasad

     

    Lista dozwolonych zachowań o charakterze sadomasochistycznym cały czas się wydłuża, nie oznacza to, że ludzie mają coraz większą ochotę na takie zabawy, ale coraz więcej się na ten temat mówi, co oznacza, że temat ten przestaje być tematem tabu, a mniej tradycyjne zachowania seksualne nie są określane jako dziwny seks. Dzięki temu partnerzy coraz swobodniej rozmawiają o swoich fantazjach. Tylko to może ustalić jasne i komfortowe dla obu stron zasady, które pozwolą na realizację nawet najbardziej skrytych fantazji. Jak je ustalać?

    1. Na pierwszym miejscu należy postawić szczerość i precyzyjne określenie swoich potrzeb, tak żeby partnerzy nie znaleźli się później w niekomfortowej sytuacji. Prostym przykładem może być fantazja związana ze związaniem, którą partnerzy się wymienili i oboje chcieli, by ją wcielić w życie. Problem może pojawić się, jeżeli wizja realizacji tej fantazji znacząco się różni, np. partner chce zastosować do wiązania jedwabny szal, a partnerka policyjne kajdanki;
    2. Należy pamiętać, że reakcja partnera na grę erotyczną nawet w trakcie jej trwania może się znacząco zmieniać. To, co wydawało się podniecające, a przede wszystkim akceptowalne podczas fantazji, może się okazać zupełnie nieatrakcyjne, a nawet przykre podczas realizacji. Dobrym przykładem jest „świntuszenie” (mówienie do partnera/partnerki niecenzuralnych, a nie rzadko uprzedmiotawiających drugą stronę słów). W teorii taka zabawa wielu osobom wydaje się bardzo pociągająca, ale często okazuje się bolesna. Dlatego warto ustalić jakieś słowo klucz, które wypowiedziane w każdym momencie przerywa grę bez żadnych konsekwencji;
    3. Uszanowanie odmiennych potrzeb i nie naleganie na przekraczanie granic. To, co dla jednego jest niewinnym klapsem, dla drugiej osoby może być wręcz perwersyjne, czy upokarzające. Czasem kompromis może być nie do osiągnięcia i w takich momentach to osoba proponująca realizację jakiejś fantazji, powinna się wycofać.
    Autor: mgr Joanna Choińska

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.