zarejestruj się zaloguj się

Nimfomania

Tekst: mgr Alina Hlawacz
Nimfomania
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 28. maja, 2014

Nimfomania (w przypadku mężczyzn używa się określenia satyriasis), inaczej zwana hiperlibidemią, hiperseksualnością, erotomanią, promiskuityzmem, jest stanem patologicznego nasilenia erotycznych zainteresowań i aktywności seksualnej, w których te potrzeby dominują nad innymi oraz stanowią o sensie życia.

mgr Alina Hlawacz
AUTOR
mgr Alina Hlawacz seksuolog, psycholog
SPIS TREŚCI:

    Czym jest nimfomania?

     

    Nimfomania jest ryzykownym zachowaniem seksualnym, które zakłóca funkcjonowanie jednostki w związku i w pracy. Wpływa nie tylko negatywnie na samopoczucie lub wiąże się z ryzykiem niechcianej ciąży, chorobami przenoszonymi drogą płciową i innymi negatywnymi konsekwencjami, ale również ma skutki prawne (np. seks z partnerem poniżej 15 r.ż.). Istotną rolę mogą tu odgrywać problemy z reaktywnością seksualną z powodu uporczywego podniecenia seksualnego.Potocznie uzależnienie od seksu, zwane seksoholizmem, utożsamiane jest w przypadku kobiet z nimfomanią.Seksoholizm w odróżnieniu od erotomani różni się choćby tym, że kobietę uzależnioną od romansów może doprowadzać do euforii dreszcz polowania i zdobywania, a nie sam akt seksualny. Nimfomanka natomiast dąży do stosunku seksualnego lub orgazmu kilka razy dziennie.

     

    Nimfomania a ocena ryzyka

     

    Analizując wystąpienie zachowania seksualnego zwanego nimfomanią, należy wziąć pod uwagę kontekst społeczno-obyczajowy oraz kulturowy. Należy jednak pamiętać, że pod naszą kulturowo zdeterminowaną seksualnością ukryty jest neurobiologiczny system motywacyjny wykazujący indywidualną zmienność. Źródło indywidualnej zmienności częściowo zdeterminowane jest genetycznie, a po części stanowi wynik uczenia się na pewnym etapie rozwoju. W związku z tym, to aspekty osobowościowe pretendują jednostkę do podejmowania ryzykownych zachowań seksualnych. Krótko mówiąc - to kobieta ocenia ryzyko i zarządza ryzykiem. W tym rozumieniu zarządzanie ryzykiem uwzględnia czynniki sytuacyjne oraz jednostkowe cechy charakteru, które wpływają na stan umysłu w chwili podejmowania lub unikania ryzyka.

    Do podejmowania ryzyka seksualnego pretendują takie cechy jak: natychmiastowość i prawdopodobieństwo niekorzystnego wyniku danego działania oraz ocena kosztów i korzyści. Na ocenę ryzyka wpływają zaś normy kulturowe, osobiste przekonania i postawy. Zarządzanie ryzykiem opisuje, jak kobieta wykorzystuje lub nie wykorzystuje dokonaną wcześniej ocenę w chwili interakcji seksualnej. Inaczej mówiąc, jeżeli ocena wskazuje na wysokie ryzyko, w jaki sposób wpływa ona na dalsze unikanie ryzyka, bądź nie. I jeżeli dana sytuacja nie prowadzi do żadnych negatywnych konsekwencji, mimo niezastosowania strategii unikania ryzyka, może zmniejszyć prawdopodobieństwo oceny tego rodzaju sytuacji jako wysoce ryzykownych w przyszłości.

     

    Nimfomania a czynniki osobowościowe

     

    Ludzie nie podejmują żadnego ryzykownego zachowania, jeżeli nie uważają, że płynące z niego korzyści przeważają nad kosztami. Czyli zarządzanie ryzykiem w praktyce oznacza bilansowanie tego procesu kompromisów oraz wpływ, jaki wywierają na jego stan umysłu w chwili, gdy niekoniecznie przebiega w sposób racjonalny. A więc pretenduje kobietę do nimfomanii skłonność do poszukiwania wrażeń z wszystkimi aspektami ryzykownych zachowań seksualnych, czyli: liczba partnerów, seksem bez zabezpieczeń, sytuacjami wysokiego ryzyka, takimi jak np. seks z nieznajomymi. Kobiety o „dużej skłonności do poszukiwania wrażeń” okazują permisywne (tolerancyjne) postawy seksualne i w związku z tym mają zwiększone prawdopodobieństwo podejmowania aktywności seksualnej.

    Czynnikami związanymi z osobowością i indywidualnymi różnicami, które zdecydowanie mają wpływ na wystąpienie hiperseksualności (nimfomanii) jest:

    • podniecenie seksualne,
    • nastrój,
    • dominacja lub poczucie kontroli w interakcjach seksualnych.

     

    Nimfomania a podniecenie seksualne

     

    W stanie podniecenia seksualnego prawidłowy proces racjonalnego podejmowania decyzji ulega upośledzeniu. Podniecenie seksualne i potrzeba jego rozładowania poprzez orgazm w znacznym stopniu determinują postępowanie jednostki w danej sytuacji. Tak więc kobieta, która nie będąc seksualnie podniecona ma świadomość, że dana aktywność seksualna jest ryzykowna i powinna jej unikać, w stanie podniecenia mniej przejmuje się ryzykiem. Bywa też tak, że nimfomanka odczuwa większe podniecenie seksualne w sytuacjach ryzykownych. Natychmiastowa nagroda i gratyfikacja ma niepowtarzalny urok.

     

    Nimfomania a wpływ negatywnego nastroju

     

    Powszechnie uważa się, że w stanach negatywnego nastroju, takich jak depresja lub lęk, poziom zainteresowania seksualnegoulega obniżeniu. Jednak badania dotyczące różnic indywidualnych wskazują, że nie zawsze tak jest. Nastrój może wpływać na podejmowanie decyzji i osąd sytuacji. Erotomanka może używać seksu do obniżenia napięcia lub radzenia sobie ze stresem. Uprawianie seksuw stanie obniżonego nastroju służy wielu celom, w tym dążeniu do bliskości i dowartościowania samej siebie, poza zwykłym efektem podniesienia nastroju. Podobnie jest z lękiem, czyli jego niski poziom, który wpływa na podejmowanie ryzykownych zachowań seksualnych.

    Wyróżnić można trzy wzorce zachowania:

    1. Nimfomanka może dążyć do kontaktu fizycznego z inną osobą, aby zaspokoić związane z tymi stanami potrzeby emocjonalne, jak nawiązywanie intymnych kontaktów poprzez seks, akceptację innej osoby, podniesienie poczucia własnej wartości jako obiektu pożądania innej osoby, czyli tzw. bezpośrednie regulatory nastroju;
    2. Erotomanka może wykorzystywać pobudzenie seksualne do oderwania od problemów, wywołujących negatywny nastrój;
    3. Kobieta uzależniona od seksu może przejawiać masturbacyjne wzorce zachowania. Pojawia się silny wewnętrzny przymus poszukiwania rozładowania seksualnego poprzez orgazm, wynikający ze skłonności do wzrostu zainteresowania seksualnego i zdolność do podniecania się w negatywnych stanach nastroju. Czasami jest to efekt wyuczonego, a nawet warunkowego związku między negatywnym nastrojem i podnieceniem seksualnym.

    Kobieta mająca postawę i wartości seksualne odnoszące się nie tylko do bezpiecznego seksu nie prowokuje sytuacji ryzykownych. Takim postawom sprzyja również ufność we własną odpowiedź seksualną w sytuacjach o wysokim stopniu ryzyka.

     

    Przyczyny nimfomanii

     

    Przyczyny nimfomanii bywają różne. Do najczęstszych należą:

    • choroby – encefalopatie (czyli uszkodzenia mózgu), padaczka, kiła, guzy mózgu, hyperandrogenizm (zbyt duże stężenie hormonu - androgenu), stany maniakalne, uzależnienie od alkoholu, narkotyków,
    • zaburzenia osobowości – osobowość wieloraka, bordeline, narcystyczna, socjopatyczna,
    • wpływ leków – psychotropowych, zmniejszających poziom cholesterolu, testosteronu, przeciwdrgawkowych,
    • rodzaj osobowości – cechy, na które mają wpływ m.in. takie czynniki, jak: niejednoznaczność wobec własnej osoby, ucieczka w pozorowane reakcje, będące następstwem patologii rodzinnej we wczesnym dzieciństwie,
    • czynniki społeczne – nadmierny rygoryzm obyczajowy lub nadmierny liberalizm.

     

    Nimfomania – leczenie

     

    Regulacja zachowań seksualnych zależy od:

    • fizjologicznych mechanizmów hamowania,
    • kombinacji świadomych samoregulacji oraz neurofizjologicznego hamowania odpowiedzi seksualnej,
    • różnego rodzaju upośledzenia obu tych mechanizmów, między innymi występującego jako nałóg lub jako zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne.

    Mając na uwadze powyższe, w leczeniu nimfomanii stosuje się psychoterapię i traktuje się jako osoby uzależnione od seksu. Zdrowienie polega na wewnętrznej przemianie, czyli przekształcaniu autodestrukcji w stan troski i wychowania siebie na nowo. Bowiem należy pamiętać, że w pierwszym etapie uzależnienie od seksu łączy się przede wszystkim z bezsilnością, utratą kontroli oraz wpływem na rodzinę i otoczenie. Kolejnym etapem w procesie zdrowienia jest podejmowanie przez erotomanów decyzji i brania za nie odpowiedzialności, zwracanie się o pomoc do innych, ewolucji samego procesu i pokonywanie przeszkód oraz odzyskiwanie możności prowadzenia zdrowego życia seksualnego.

    Autor: mgr Alina Hlawacz

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.