zarejestruj się zaloguj się

Masochizm – zadawanie bólu w czasie seksu

Tekst: mgr Martyna Miziniak-Kużaj
Dodane: 16. lipca, 2015

Masochizm należy do parafilii – jest zaburzeniem seksualnym. Masochista odczuwa przyjemność, kiedy w czasie kontaktów seksualnych zadawany jest mu ból jest poniżany przez swojego partnera. Podniecenie przychodzi nie tylko w chwili odczuwania fizycznego bólu – w czasie wiązania, bicia, ale także w chwilach poniżania. Nie są znane przyczyny rozwoju masochizmu. Leczeniem tego zaburzenia zajmują się terapeuci-psychologowie.

mgr Martyna Miziniak-Kużaj
AUTOR
mgr Martyna Miziniak-Kużaj psycholog, seksuolog
SPIS TREŚCI:

    Czym jest masochizm?

     

    Zawiązane oczy, skrępowane ręce, narzędzie tortur i jęki bólu – te elementy jednoznacznie przywołują u nas scenerię ciemnych lochów średniowiecznego wymiaru sprawiedliwości. Ale czy dla wszystkich ta wizja ma odniesienie historyczne? Są ludzie dla których ma ona zgoła odmienny charakter.

    Masochizm jest nietypowym zachowaniem seksualnym. Przez określenie nietypowe zachowanie rozumiemy zachowanie, które przejawia się u niewielkiego odsetka populacji. Jest to zaburzenie seksualne wynikające nie z braków (jak to bywa przy pochwicy czy problemach ze wzwodem), ale z nadmiaru – klasyfikowane jest więc ono jako parafilia tuż obok m.in. takich zaburzeń jak: ekshibicjonizm, podglądactwo czy froteryzm.

    Masochista to człowiek, który aby odczuć podniecenie seksualne musi znaleźć się w sytuacji, w której ktoś (partner seksualny) zadaje mu ból fizyczny i psychiczny poniżając go. Podobne upodobania u danego człowieka wg amerykańskiej klasyfikacji zaburzeń psychicznych, aby rozpoznać masochizm, powinny trwać nie krócej niż 6 miesięcy.

    Do spectrum zachowań seksualnych masochiści włączają m.in:

    • wiązanie,
    • bicie,
    • ubliżanie,
    • picie moczu,
    • gniecenie,
    • deptanie (trampling).

    Powyższe zachowania nie mieszczą się w obszarach zachowań powszechnie społecznie akceptowanych. Dlatego same praktyki masochistyczne mogą prowadzić do upośledzenia funkcjonowania społecznego danego człowieka. Badania wykazują, że perwersja ta występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet.

    Zaburzenie wzięło swoją nazwę od nazwiska austriackiego pisarza epoki romantyzmu Leopolda Sachera-Masocha, w którego powieściach często możemy natknąć się na postacie, które były poniżane seksualnie przez swoich partnerów.

     

    Masochizm – przyczyny

     

    Nie ma określonej jednoznacznej drogi rozwoju i jednocześnie przyczyn masochizmu. Wielu badaczy zgadza się jednak ze sobą, że skłonności do różnych niespecyficznych zachowań seksualnych rozwijają się już od najmłodszych lat życia człowieka. Może mieć na to wpływ wyuczenie takiego zachowania poprzez naśladownictwo albo predyspozycja biologiczna.

    W kwestiach biologicznych nie znaleziono żadnych form mających prowadzić do tego typu skłonności jednak są prowadzone badania nad neurofizjologicznymi podstawami różnych nawyków seksualnych i skłonnościami do ryzykownych praktyk. Podaje się związek między występowaniem nieakceptowanych społecznie zachowań seksualnych a neurofizjologicznie mniejszą tendencją do zahamowań u jednostki.

    Wskazuje się na możliwy wpływ doświadczeń z dzieciństwa na rozwój masochizmu.

    W podręczniku „Terapia zaburzeń seksualnych” pod redakcją Leiblum i Rosen można przeczytać o hipotezie stawianej przez Abla o następujących etapach rozwoju różnych parafilii w tym również masochizmu:

    • etap 1 – kiedy dziecko zostaje poddane stymulacji seksualnej w sposób bezpośredni (czyli przez kontakt fizyczny) lub niebezpośredni (np. poprzez obserwacje kontaktów, słuchanie);
    • etap 2 – to próba poukładania i wpasowania w dziecięcy obraz świata tego co dziecko doświadczyło, ocena konsekwencji zjawiska (pozytywna czy negatywna);
    • etap 3 – dziecko zamienia się w badacza i eksperymentuje z danym zachowaniem doświadczając zarówno jego pozytywnych jak i negatywnych skutków;
    • etap 4 – eksperymentowanie są coraz bardziej zróżnicowane i modyfikowane, a powtarzanie ich prowadzi do powstania wzorców zachowań.

    Utrwalenie tego typu zachowań związane jest również z dodatkowym (poza podnieceniem i przyjemnością seksualną) efektem takim jak np. obniżenie niepokoju, upust złości i gniewu na samego siebie.

     

    Skutki masochizmu

     

    Masochiści żyją w ciągłym stresie, że ktoś mógłby odkryć ich praktyki seksualne. Często prowadzą oni podwójne życie, gdzie jedno z nich stanowi wizytówkę wzorcowego obywatela, kochającego ojca rodziny, wyważonego szefa i ogólnie człowieka sukcesu. Drugie życie polega na aranżowaniu spotkań i przeżywania podniecenia seksualnego w warunkach i z osobami ( np. przygodnymi partnerami z forów internetowych, z prostytutkami) , które nie byłyby zaakceptowana przez system, w którym dana osoba żyje.

    Ludzie dotknięci tą parafilią mają świadomość, że gdyby ich drugie życie wyszłoby na jaw straciliby bardzo wiele. Często wysoką ceną jaką mogą zapłacić za bycie niewystarczająco ostrożnym w ukrywaniu własnych upodobań, jest utrata rodziny, którą w gruncie rzeczy kochają i która jest dla nich często bardzo ważna. Dlatego muszą oni dużo czasu spędzić na logistyce zaaranżowania odpowiadającej im sytuacji seksualnej, przez co mogą mieć problemy w wywiązywaniu się z obowiązków zawodowych i czy innych. Takie podwójne życie dostarcza masochistom wiele cierpień, dlatego zdarza się, że pokonując wstyd szukają oni pomocy u specjalisty.

    Znane są jednak również takie sytuacje, gdy okazuje się, że stały partner seksualny masochisty albo akceptuje jego upodobanie seksualnego albo przejawia inny (komplementarny) rodzaj zaburzenia zachowań seksualnych – sadyzm, czyli parafilię która polega na uzyskiwaniu podniecenia poprzez zadawanie bólu drugiej osobie lub połączeniu obu zaburzeń w postaci sadomasochizm. Wówczas partnerzy uzupełniają się w potrzebach seksualnych i tym samym mogą tworzyć długoletni, szczęśliwy związek, który swoją naturę ukrywa jedynie przed innymi, dopóki krzywda jednego z partnerów nie będzie na tyle poważna, że zainteresuje się nią wymiar sprawiedliwości.

     

    Masochizm – gdzie szukać pomocy

     

    Pomocą w cierpieniu egzystencjalnym masochiście może pomoc psychoterapeuta-psycholog, jednak do przeprowadzenia terapii seksuologicznej mającej na celu wyeliminowanie parafilii potrzebny jest kontakt terapeutyczny z psychologiem-seksuologiem.

    Zdarza się, że przy ujawnieniach zachowań perwersyjnych w sprawę angażuje się stały partner lub rodzina. Wsparcie systemu społecznego/rodzinnego pacjenta podnosi skuteczność terapii.

    Autor: mgr Martyna Miziniak-Kużaj
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.