zarejestruj się zaloguj się

Kim jest erotoman?

Tekst: mgr Joanna Choińska
Kim jest erotoman?
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 19. marca, 2015

Kim jest erotoman? Odpowiedź na to pytanie może się okazać wcale nie taka łatwa i jednoznaczna. Należy rozgraniczyć potoczne znaczenie tego terminu od fachowego nazewnictwa. Tu pojawia się pytanie, czym różni się erotoman gawędziarz od erotomana? Potocznie erotoman jest uważany za osobę uzależnioną od seksu.

mgr Joanna Choińska
AUTOR
mgr Joanna Choińska seksuolog, psycholog
SPIS TREŚCI:

    Seksoholizm a erotomania

     

    Między erotomanią a seksoholizmem stawia się znak równości. Rozumienie takie wydaje się być usprawiedliwione ze względu na łatwe skojarzenie ze słowem erotyka. Tymczasem różnice między tymi terminami są znaczne.

    Seksoholizm, czyli uzależnienie od seksu,jest jednostką chorobową, na którą składają się przymusowe zachowania związane z seksem. Zaliczamy do nich:

    • obsesję seksu w myślach jak i czynach;
    • podporządkowywanie swojego życia możliwościom np. odbycia stosunku – osoby dotknięte tym problemem często zaniedbują swoje obowiązki, zarówno te domowe jaki i te związane z pracą. Konsekwencją takich zachowań może być utrata zatrudnienia, ograniczenie kontaktów towarzyskich, problemy rodzinne itp.;
    • częste zmiany partnerów, natomiast u osób będących w związkach bardzo często dochodzi do zdrad partnera;
    • ryzykowne zachowania seksualne i nieustanne przesuwanie granic tych zachowań;
    • oglądanie pornografii;
    • skłonność do nadawania seksualnego znaczenia ludziom, sytuacjom bez logicznego uzasadnienia;
    • poczucie narastającego nienasycenia i uczucie braku możliwości spełnienia;
    • kontynuowanie zachowań seksualnych pomimo konsekwencji i powtarzających się problemów.

     

    Czym jest erotomania?

     

    Erotomania, czyli urojenia zakochania, jeszcze inaczej zespół Clerambaulta (pochodzi od nazwiska badacza), w zdecydowanej przewadze występuje u kobiet. Polega na urojeniowym przekonaniu, że inna osoba jest zakochana w osobie chorej.

    Najczęstsze przekonania i zachowania osoby chorej:

    1. Osoby dotknięte tym syndromem są przekonane, że bez ich miłości i opieki obiekt westchnień będzie nieszczęśliwy;
    2. Nie ma znaczenia, czy jest to osoba wolna, czy w związku. Jeżeli ma partnerkę, jest ona uznawana za wroga, czy jej rola jest minimalizowana: np. „On jej od dawna nie kocha”, „Zmusiła go do małżeństwa”, itp.;
    3. Reakcje obiektu westchnień są zawsze rozpatrywane na „korzyść” osoby chorej. Uśmiech, czy jakiekolwiek inne przyjazne gesty są interpretowane jako dozgonne wyrazy miłości i namiętności. Osoba chora na erotomanię znajdzie wyjaśnienie nawet jeżeli zostanie obrażona, wyśmiana, czy zignorowana, interpretuje to jako próbę siły miłości, albo test, czy celowy zabieg, aby ukryć ich miłosny związek ze względu na brak akceptacji np. żony;
    4. Erotoman próbuje za wszelką cenę nawiązać i podtrzymywać kontakt z obiektem swoich urojeń. Najczęściej może to na początku wyglądać nieszkodliwie, ale z biegiem czasu coraz bardziej się rozkręca. Może się to objawiać w nękaniu telefonami, listami, w śledzeniu;
    5. Osoby chore mogą być niebezpieczne dla innych, rzadziej dla obiektu swoich uczuć, częściej dla osób, które w jej ocenie stoją na przeszkodzie tego w jej mniemaniu szczęśliwego związku.

     

    Jakie są przyczyny erotomanii?

     

    Zespół Clerambaulta może występować jako pierwotne zaburzenie urojeniowe, a także jako obiekt schizofrenii lub zaburzeń afektywnych. Cechy charakterystyczne, które mogą wskazywać na występowanie tego zespołu:

    • nagły początek, ale stabilne przekonanie co do uczucia;
    • chora osoba jest pewna, że jej „ukochany” nie tylko odwzajemnia uczucie, ale też zrobił pierwszy krok;
    • erotoman, oprócz urojeń związanych w wymyślonym związkiem, najczęściej zachowuje się racjonalnie;
    • obiekt miłosny erotomana jest najczęściej osobą o dużo wyższym statusie społecznym, czy ekonomicznym, np. lekarz opiekujący się pacjentką;
    • osoba chora najczęściej jest kobietą, a syndrom może się ujawnić na każdym etapie życia.

     

    Jak leczyć erotomanię?

     

    Leczenie erotomanii nie jest sprawą łatwą, ale możliwą, a najczęściej konieczną. Nieleczona obsesja może się pogłębiać, aż osiągnie poziom, w którym osoba chora może dopuszczać się czynów karalnych, takich jak np. śledzenie, nękanie, grożenie, a nawet dopuszczać się zachowań agresywnych, zagrażających życiu innych osób. W skrajnych przypadkach, wskazane jest leczenie psychiatryczne, pomocna jest również psychoterapia połączona z farmakoterapią.

    Autor: mgr Joanna Choińska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Uzależnienie od pornografii
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.