zarejestruj się zaloguj się

Leki a seks

Tekst: lek. Magdalena Kowalkowska
Leki a seks
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 12. listopada, 2013

Do leków mogących wpływać na funkcje seksualne i zmniejszających ochotę na seks (czyli obniżających libido) należą przede wszystkim starsze generacje leków. Leki, które zmniejszają zainteresowanie seksem to te stosowane w leczeniu depresji, obniżające ciśnienie tętnicze krwi oraz preparaty obniżające poziom cholesterolu we krwi.

SPIS TREŚCI:

    Rozmowa o seksie z lekarzem

     

    Rozmowa o seksie w gabinecie lekarskich nadal stanowi temat tabu, dlatego rzadko bywa ona w ogóle podjęta. Zasadniczym problem jest brak odpowiedniej komunikacji w relacji lekarz – pacjent, poczucie wstydu oraz przeświadczenie, że pytania związane ze sferą seksualną w obliczu istniejącej choroby są „nie na miejscu”. Zazwyczaj sytuacji tej winne są obie strony - pacjent i lekarz.

    Pacjent w czasie wizyty u specjalisty w znacznej większości przypadków nie decyduje się na rozmowę, w której opisze swoje problemy seksualne. Pacjenci wyczekuję, licząc na to, że lekarz o „te sprawy” zapyta pierwszy. Lekarze przyznają jednak, że wywiad w kierunku zaburzeń seksualnych stanowi dla nich sprawę kłopotliwą, wprowadzającą skrępowanie podczas wizyty.

    Najważniejszą jest jednak to, aby pacjent nie bał się zadawać pytań dotyczących problemów sfery seksualnej, gdyż seks stanowi integralną część życia każdego dorosłego człowieka i nie powinien być pomijany. Jednym z czynników wpływających na jakość życia seksualnego mają przyjmowane przez pacjenta leki. Stosowana farmakoterapia może zarówno skutkować obniżeniem libido i pojawieniem się innych zaburzeń seksualnych (np. zaburzeń erekcji), jak i  mieć działanie pobudzające, co z kolei rzadko stanowi problem dla samego pacjenta.

    Do leków zmniejszających ochotę na seks (czyli obniżających libido) należą przede wszystkim:

    1. leki stosowane w chorobach krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca),
    2. leki psychotropowe (neuroleptyki),
    3. leki hipolipemizujące, czyli obniżające poziom cholesterolu we krwi,
    4. leki hormonalne.

     

    Leki stosowane w chorobach krążenia a seks

     

    Należy pamiętać, że tylko niektóre preparaty lecznicze mają wpływ na sprawność seksualną. Zmniejszenie ochoty na seks oraz inne zaburzenia seksualne są zazwyczaj działaniem niepożądanym leków, wynikającym z mechanizmów ich działania. Dlatego też, gdy pacjent skarży się z powodu pogorszenia funkcji seksualnych i wiąże to z przyjmowaniem farmaceutyku (zwłaszcza nowo wprowadzonego leku lub po zwiększeniu dawki leku dotychczas stosowanego) powinien zgłosić ten problem swojemu lekarzowi prowadzącemu, który ustali czy dany lek mógł wywołać taki skutek uboczny i ewentualnie zaproponuje inny, skuteczny preparat.

    Najbardziej aktywne seksualnie są osoby poniżej 60 roku życia, coraz więcej osób w tej grupie wiekowej zaczyna przewlekłe leczenie farmakologiczne w wyniku różnych schorzeń. Najczęściej pacjenci zmagają się z chorobami układu krążenia, takimi jak choroba wieńcowa i nadciśnienie tętnicze. Leki stosowane w terapii tych schorzeń mogą być przyczyną dysfunkcji seksualnych. I tak, nieselektywne B – blokery, leki moczopędne (diuretyki) czy blokery kanału wapniowego mogą być odpowiedzialne za problemy ze wzwodem (tj. problemów z uzyskaniem bądź utrzymaniem erekcji) u mężczyzn przewlekle przyjmujących te preparaty. Z kolei, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEi) pozbawione są tego niekorzystnego efektu. U kobiet, niekorzystne działanie na sferę seksualną wyżej wymienionych leków nie jest tak oczywiste jak w przypadku płci męskiej, w badaniach podkreśla się większą rolę czynnika psychologicznego. Nie mniej jednak, w trakcie farmakoterapii obserwuje się przypadki zaburzeń lubrykacji (brak odpowiedniego nawilżenia pochwy)czy obniżenie libido u kobiet. Ponadto, spironolakton – lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego czy niewydolności serca, może powodować zaburzenia libido zarówno u kobiet jak i u mężczyzn.

     

    Leki psychotropowe (neuroleptyki)

     

    Aktualnie, odnotowuje się wzrost zapadalności na choroby dotyczące sfery psychicznej człowieka, szczególnie zwiększa się ilość pacjentów cierpiących z powodu depresji, dlatego też leki przeciwdepresyjne stanowią bardzo rozpowszechnioną grupę farmaceutyków w populacji. Szacuje się, że problemy związane z seksem dotyczą, aż 60 % chorych na depresję. Neuroleptyki oraz antydepresanty stosowane w leczeniu schorzeń psychiatrycznych (np. w schizofrenii, depresji, zaburzeniach lękowych) mogą przyczyniać do występowania zaburzeń seksualnych u przedstawicieli obu płci, np. zmniejszenie libido czy zaburzenia potencji. Leki te wpływają na przekaźnictwo nerwowe dopaminergiczne, obniżając stężenie dopaminy w organizmie. Dopamina jest jedną z substancji odpowiedzialnych za reakcje seksualne. Należy pamiętać, że problemy związane z seksem mogą stanowić wynik samej choroby.

    Niektóre leki przeciwdepresyjne mają wpływ na wszystkie 3 reakcje seksualne, mianowicie na popęd seksualny (zaburzenia popędu seksualnego), podniecenie oraz przeżywanie orgazmu. Te działania niepożądane wywołują przede wszystkim trójcykliczne leki przeciwdepresyjne oraz inhibitory monoaminooksydazy. Ponadto, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), powszechnie stosowane w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych mogą odpowiadać za spadek popędu płciowego oraz osłabienie wrażliwości na bodźce seksualne.

    Satysfakcja związana z życiem seksualnym stanowi jeden z elementów, wpływających pozytywnie na terapię depresji. Problemy seksualne powstałe w wyniku stosowania farmakoterapii, szczególnie u młodych ludzi mogą być przyczyną dodatkowej frustracji, dlatego leczenie powinno być odpowiednio dobrane do potrzeb pacjenta. Gdy nie jest możliwe odstawienie leku lub jego zamiana na równie skuteczny, nie powodujący zaburzeń seksualnych lekarz może zaproponować pacjentowi tzw. schemat „drug holiday”, polegający na odstawieniu preparatu przed planowanym stosunkiem płciowym (zazwyczaj na ok. 48 godzin przed).

     

    Leki obniżające stężenie cholesterolu we krwi a libido

     

    Leki hipolipemizujące wykorzystywane są w walce z nadmiernym stężeniem cholesterolu w organizmie. Należą do nich przede wszystkim takie leki jak : fibraty, ezytymib oraz statyny. Statyny stanowią ponadto nieocenione leki będące podstawą terapii choroby niedokrwiennej serca. Niekorzystny efekt wyżej wymienionych preparatów w zakresie funkcji seksualnych dotyczy głównie płci męskiej. Wykazano, że wśród mężczyzn stosujących leki hipolipemizujące występuje zwiększony odsetek osób, mających problemy z erekcją. Statyny nasilać mogą również już istniejące zaburzenia potencji.

     

    Leki hormonalne a popęd płciowy

     

    Jedynymi z najpopularniejszych leków hormonalnych stosowanych przez kobiety są  preparaty, zawierające progesteron i estrogen, będące syntetycznymi żeńskimi hormonami płciowymi. Preparaty te stanowią podstawę antykoncepcji hormonalnej, służącej zapobieganiu niechcianej ciąży. W zależności od rodzaju leku, stosunku substancji czynnych oraz indywidualnego garnituru hormonalnego tabletki antykoncepcyjne mogą powodować obniżenie libido jak i jego podwyższenie. Za osłabienie popędu płciowego odpowiedzialny jest głównie progesteron, dlatego też preparaty zawierające tylko jego pochodne bądź z niewielką dawką estrogenów mogą być odpowiedzialne za zmniejszenie ochoty na seks. Działania niepożądane antykoncepcji hormonalnej mogą być wyeliminowane poprzez dobranie odpowiedniego preparatu dla danej pacjentki (np. preparatu trójfazowego czy o zwiększonej dawce estrogenu). Czasem zniesienie skutków ubocznych może przynieść zmiana drogi podania hormonów np. z doustnej na transdermalną (przezskórną).

    Leczenie hormonalne stosowane jest również u mężczyzn. Może opierać się na farmakoterapii preparatami, hamującymi działanie męskich hormonów płciowych (androgenów) np. cyproteron stosowany m.in. w leczeniu raku gruczołu krokowego. W wyniku jego działania dochodzi do znacznego obniżenia libido oraz zaburzeń erekcji.  Z kolei, u mężczyzn przyjmujących suplementację testosteronu efekt jest odwrotny – popęd seksualny ulega zwiększeniu.

    Autor: lek. Magdalena Kowalkowska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Leki a libido

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.