zarejestruj się zaloguj się

Rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym

Tekst: mgr Małgorzata Stoch-Teodorczyk
Rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 13. maja, 2014

Dzieci w wieku wczesnoszkolnym intensywnie rozwijają się zarówno pod względem intelektualnym, jak i fizycznym oraz społeczno-emocjonalnym. Rozwój dziecka będącego w wieku 6-8 lat obfituje w naturalne okresy przejściowe: od harmonii i dobrego przystosowania, do kryzysu i braku równowagi.

mgr Małgorzata Stoch-Teodorczyk
AUTOR
mgr Małgorzata Stoch-Teodorczyk psycholog dziecięcy
SPIS TREŚCI:

    Rozwój dziecka – szósty rok życia

     

    Szósty rok życia jest okresem znacznego przyrostu masy mięśniowej i zdolności do koncentrowania uwagi. Jest to wiek ekspansji: dzieci wykazują się dużą gotowością do poznawania świata i zbierania nowych doświadczeń. Mają w sobie dużo energii, ponadto wyraźnie rzadziej chorują.

    Jednocześnie, pierwsza połowa szóstego roku życia obfituje w momenty trudne zarówno dla dziecka, jak i dla rodziców. Charakterystyczne dla tego okresu jest stawianie siebie przez dziecko w centrum otoczenia. Sześciolatek ma ogromne trudności z dostosowywaniem się do innych. Jest bardzo wymagający i życzy sobie, by wszystko przebiegało tak, jak on chce. Dodatkowym problemem jest to, że sześciolatka rozdzierają skrajności: nieraz pragnie dwóch przeciwstawnych rzeczy w tym samym momencie, co prowadzi do frustracji. Dzieje się to w podobny sposób, jak w wieku dwóch i pół lat. Do tego dochodzi regres w sprawności fizycznej: sześcioipółletnie dzieci znów stają się niezdarne, często potykają się o nierówności terenu i wywracają.

    Wiele sześcioipółletnich dzieci reaguje negatywnie na inne osoby: ich polecenia, prośby, próby nawiązania kontaktu i inne. W szczególnie trudnej sytuacji są matki, ponieważ to na nich koncentrują się trudne zachowania dzieci. Rozładowywanie trudnych emocji w tym wieku odbywa się m.in. poprzez napady wściekłości, jąkanie się, kołysanie nogami, odgłosy z gardła.

    Sytuacja wraca do normy mniej więcej w drugiej połowie szóstego roku życia. Dzieci sześcioletnie odzyskują równowagę, są „łatwiejsze w obejściu”: rzadziej popadają w konflikty z otoczeniem, nie są już tak nieustępliwe i potrafią dopasować się do innych osób. Warto zwrócić również uwagę na rozwój mowy: w tym wieku słownik dzieci zawiera około 15 tysięcy słów. Sześciolatki potrafią już budować zaskakująco długie zdania, umieją podtrzymywać wątek rozmowy i stopniowo opanowują umiejętność budowania zdań niejednoznacznych.

     

    Rozwój dziecka – siódmy rok życia

     

    Do tej pory naprzemienne okresy harmonii i braku równowagi następowały po sobie co około pół roku. Przeciętne dwulatki były optymistycznie nastawione do świata, a dzieci dwuipółletnie pełne buntu. Trzylatki znów wchodziły w pogodny okres, a dzieci trzyipółletnie były chmurne i niezadowolone. Mniej więcej od siódmego roku życia sytuacja ulega zmianie: okresy równowagi lub jej braku zaczynają następować po sobie rzadziej, mniej więcej co rok.

    Siódmy rok życia to dla wielu dzieci okres skrytości, narzekania i samotnictwa. Zanika żywiołowość i energiczność typowa dla sześciolatka. W wieku siedmiu lat przeciętnie dzieci raczej ulegają, niż bronią swoich praw. Stronią od ludzi – wolą być z boku, słuchać i przyglądać się innym, niż wchodzić z nimi w interakcje. Na polecenia reagują dopiero po chwili – zdarza im się nie usłyszeć ich lub o nich zapomnieć. Stąd też wymagają opieki i czujnego oka rodziców, którzy utrzymają ich aktywność we właściwym torze. Dotyczy to również wyznaczania celów, ponieważ siedmiolatki często mają trudność z określeniem, czemu są w stanie podołać, w którym momencie powinny zakończyć wykonywanie danej czynności.

    U wielu dzieci w tym okresie przyspiesza rozwój manualny. Siedmiolatki chętnie podejmują się czynności wymagających operowania dłońmi, w tym: wykonywania drobnych, precyzyjnych ruchów. Do tego dochodzi przyspieszony rozwój intelektualny. Pojawia się na przykład zdolność do klasyfikowania przedmiotów do kategorii i podkategorii. Dzieci rozumieją również pojęcie stałości masy: wiedzą, że mają w ręce tę samą ilość plasteliny, niezależnie od tego, czy uformują ją w kulkę czy w inny kształt.

    Emocjonalnie siedmiolatki przeżywają okres obniżenia nastroju. Częste są stwierdzenia: „Nikt mnie nie kocha”, niezadowolenie z życia i narzekanie na wszystkich dookoła. Wymaga to od domowników cierpliwości i pogodnego, łagodnego podejścia. Okazywanie miłości poprzez spędzanie czasu z dzieckiem może pomóc siedmiolatkowi przetrwać ten „markotny okres”. Do tej pory siódmy rok życia dla wielu dzieci był też o tyle trudny, że w tym wieku rozpoczynała się edukacja szkolna. Dla wielu dzieci było to powodem zdenerwowania i lęku. W związku z reformą edukacji ta sytuacja zmienia się: stres pierwszoklasisty staje się doświadczeniem młodszych, sześcioletnich dzieci.

     

    Rozwój dziecka – ósmy rok życia

     

    Wiek ośmiu lat to zmiana w zachowaniu dzieci. Oczywiście wiele zależy od charakteru dziecka, a przedstawione okresy rozwojowe u jednych dzieci mogą przebiegać szybciej, u innych wolniej, w sposób bardzo widoczny lub prawie niezauważalnie. Jednak przeciętny ośmiolatek jest znacznie bardziej energiczny i żywiołowy, niż siedmiolatek.

    Znów, podobnie jak sześciolatek, staje się entuzjastycznym odkrywcą świata, aktywnym i ekspansywnym. Ima się wszystkich nowych i ciekawych przedsięwzięć. Wielu z nich nie doprowadza do końca, ponieważ albo przecenił swoje możliwości, albo w międzyczasie pochłonęło go coś innego. Przeciętny ośmiolatek jest bardzo zuchwały (stąd częste przecenianie swoich możliwości), jeśli jednak poniesie porażkę, ma skłonność do popadania w nadmierny samokrytycyzm. Wynika to stąd, że w wieku ośmiu lat zdolność do oceny własnych zachowań jest już dobrze rozwinięta. Pojawia się również wgląd we własne zachowanie. Dziecko ma więc pełną świadomość tego, że coś zrobiło źle lub że coś mu się nie udało. Może popadać w nadmierne uogólnianie i stwierdzać: „Jestem do niczego”. Warto chronić go przed takim intensywnym przeżywaniem porażki. Dobrze jest podejmować takie działania, jak:

    • „unormalnienie” porażek: pokazywanie, że każdy czasem ich doświadcza,
    • przekierowanie uwagę na inne tematy,
    • dawanie do zrozumienia, że błąd nie jest niczym złym.

    Ośmiolatki są żywotnie zainteresowane relacjami z ludźmi. Chętnie wchodzą w interakcje, są gotowe do współdzielenia z innymi swoich doświadczeń, opinii oraz posiadanych przedmiotów. W rozwoju społecznym robią ważny krok naprzód: w swoich działaniach biorą pod uwagę już nie tylko to, co inni ludzie robią, ale też to, co prawdopodobnie myślą lub jakie mogą mieć intencje.

    Coraz lepiej wychodzi im również kontrolowanie własnych procesów intelektualnych i planowanie czynności umysłowych: uczenia się, zapamiętywania, koncentrowania się oraz wykorzystywania konkretnych strategii w celu rozwiązania problemu.

    U dzieci w wieku wczesnoszkolnym coraz bardziej widoczna jest również zmiana w podchodzeniu do rozwiązywania problemów. Sześcio-, siedmio- i ośmiolatki znają coraz więcej strategii rozwiązywania problemów i jeśli jedna z nich zawodzi, nie powtarzają jej lecz wypróbowują inną. Ponadto, jeśli zauważyły, że dana strategia przyniosła pożądane efekty w jednej sytuacji, przenoszą ją na inne sytuacje. Pod tym względem dzieci w wieku 6 – 8 lat wyraźnie różnią się od przedszkolaków, które jeszcze nie posiadają umiejętności uogólniania strategii radzenia sobie.

    Autor: mgr Małgorzata Stoch-Teodorczyk
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Rozwój dziecka (3 – 5 lat)

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.