zarejestruj się zaloguj się

Prawidłowy wzrost u dziecka

Tekst: lek. Iga Woźniak
Prawidłowy wzrost u dziecka
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 11. marca, 2013

W rozwoju każdego dziecka możemy wyróżnić charakterystyczne, następujące po sobie okresy życia. W czasie każdego z nich dochodzi do specyficznych zmian, które ostatecznie pozwalają dziecku osiągnąć dojrzałość. Prawidłowy wzrost u dziecka zależny jest od wielu czynników

lek. Iga Woźniak
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Rozwój dziecka a wzrost

     

    W rozwoju każdego dziecka możemy wyróżnić charakterystyczne, następujące po sobie okresy życia. I tak wyróżniamy:
    •    okres wewnątrz łonowy obejmujący 280 dni ciąży.
    •    okres noworodkowy – do 28 dnia życia.
    •    okres niemowlęcy – do 12 m. ż.
    •    okres wczesnego dzieciństwa czyli 2 i 3 r. ż.
    •    okres przedszkolny 4-6 r. ż.
    •    młodszy wiek szkolny- od 7 do 10/12 r. ż.
    •    okres dojrzewania płciowego i okres młodzieńczy.

    W czasie każdego z powyższych etapów dochodzi do specyficznych zmian, które ostatecznie pozwalają  naszym pociechom osiągnąć dojrzałość. Zmiany te przejawiają się nie tylko rozwojem fizycznym, a więc zwiększeniem masy ciała i wzrostu,  ale także  rozwojem  motoryki, nabywaniem  umiejętności  manualnych i  równie  istotnym rozwojem psychicznym.  Nie zmienia to jednak faktu, że nawet dzieci w tym samym wieku znacznie  różnią się między sobą  pod względem wyglądu, rozmiarów, kształtów, proporcji ciała i poziomu dojrzałości . Z czego wynika ta „różnorodność”?


    Co decyduje o tym, że każde dziecko?

     

    Nie unika wątpliwości,  że ogromną rolę w determinacji rozwoju dziecka pełni jego genotyp, a więc zestaw informacji genetycznej przekazany od ojca i matki.  Już w chwili zapłodnienia nieodwracalnie określa  on wiele cech, takich jak płeć,  budowę czy tempo rozwoju. Równie istotne są tzw. czynniki paragenetyczne.  Należą do nich czynniki hormonalne regulujące wzrastanie i dojrzewanie młodego  organizmu oraz czynniki oddziałujące na płód w łonie matki, wśród  których największe  znaczenie odgrywa prawidłowy metabolizm matki. 

    Jego zaburzenia mogą wynikać  z chorób matki ( np. cukrzycy), niedoborów żywieniowych przed ciążą i w czasie ciąży (co zwiększa ryzyko małej masy urodzeniowej  dziecka), zakażeń (np. wirusem różyczki),  nadmiaru stresu oraz  stosowania  niektórych leków i używek takich jak tytoń, alkohol i inne środki uzależniające. Warto pamiętać, że oddziaływanie metabolizmu matki nie ogranicza się jedynie do okresu  wewnątrz łonowego,  ale w pewnym stopniu utrzymuje się również po urodzeniu w postaci karmienia piersią. Do czynników, które  modyfikują rozwój zaliczamy także tzw. czynniki środowiskowe, a wśród nich klimat (opóźnienie rozwoju w klimacie zimnym i tropikalnym), sezonowość ( większe przyrosty wysokości ciała wiosną  i latem,  masy ciała jesienią i zimą) oraz zanieczyszczenie środowiska. Biorąc pod uwagę powyższe czynniki, trudno nie oprzeć się wrażeniu, że nasz wpływ na prawidłowy rozwój dzieci jest niemalże znikomy. Ale czy rzeczywiście?


    Od czego zależy prawidłowy rozwój dziecka?

     

    Musimy pamiętać, że wyżej wymienione,  niemodyfikowalne  czynniki  niejako określają potencjał wzrostowy każdego dziecka. Naszą rolą jest dbać o to,  aby w pełni wykorzystać ten potencjał i tym samym umożliwić optymalny rozwój dzieciom. Możemy to osiągnąć poprzez zwiększenie aktywności ruchowej dzieci.  Ruch i wysiłek fizyczny wpływają wielokierunkowo na rozwój dzieci. Zwiększają sprawność i wydolność fizyczną młodego  organizmu i opóźniają rozwój miażdżycy. Pozwalają na utrzymanie prawidłowej masy ciała. Jednocześnie gry ruchowe w gronie rówieśników pozwalają osiągnąć dziecku prawidłowy rozwój psychiczny i społeczny. Warto wspomnieć, że nadal  aktualną jest  hipoteza,  zgodnie z którą nacisk towarzyszący ćwiczeniom fizycznym a wywierany na strefy wzrostowe kości , stymuluje ich wzrost na długość.

    Kolejnym ważnym aspektem decydującym o osiągnięciu prawidłowego wzrostu i masy ciała przez dziecko jest odpowiednie żywienie, które pokryje dobowe zapotrzebowanie intensywnie rozwijającego się organizmu na białka, tłuszcze i węglowodany oraz  witaminy i mikroelementy. Zapotrzebowanie energetyczne jest  różne u dzieci  w różnym wieku.  U przeciętnego dziecka  w wieku 6-12 lat 50 % dostarczanej z pożywienia energii przeznaczana jest na podstawową przemianę materii, 12 % na procesy wzrastania, ok. 25 % na aktywność fizyczną,  pozostała część zużywana jest w procesach trawienia, termoregulacji lub magazynowana w postaci tkanki tłuszczowej. Ważne by dieta dziecka była odpowiednio zbilansowana, różnorodna i smakowo przez nie akceptowana. Nabyte w dzieciństwie  prozdrowotne nawyki żywieniowe procentują w dorosłości, bowiem odpowiednia dieta chroni przed chorobami cywilizacyjnymi takimi jak choroby układu krążenia, alergiczne i choroby nowotworowe.


    Składniki mineralne i witaminy

     

    Składniki mineralne są niezbędne do budowy tkanek. Najważniejszymi składnikami budulcowymi kości są wapń i fosfor, które dostarczane do organizmu dziecka w optymalnej proporcji 2 : 1 mineralizują je, nadając im odpowiednią twardość i wytrzymałość. Są one jednak nieustannie wydalane z organizmu,  dlatego tak ważne jest ich systematyczne uzupełnianie.

    Odpowiednia ich podaż może okazać się nieskuteczna w walce o zdrowe i mocne kości, jeżeli zabraknie witaminy D, która  zwiększając wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, ułatwia mineralizację kośćca. Witamina D jest związkiem wytwarzanym w organizmie człowieka,  w skórze pod wpływem promieni słonecznych.  Ponieważ w naszej szerokości geograficznej okres czynnego promieniowania słonecznego, które umożliwia syntezę witaminy D, jest ograniczony do miesięcy od kwietnia do września i witamina ta należy do najmniej rozpowszechnionych w naturze, tak ważne jest uzupełnianie w nią diety. Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego noworodki urodzone o czasie i niemowlęta powinny przyjmować w diecie 400IU/dobę witaminy D.

    Taką samą ilość powinny przyjmować dzieci w wieku 1-18 lat. Jeżeli nie jest to możliwe należy włączyć jej suplementację. Niedobór witaminy D w okresie noworodkowym i  niemowlęcym może być przyczyną krzywicy, charakteryzującej się opóźnionym wzrostem oraz deformacją kości czaszki, klatki piersiowej, kręgosłupa,  kończyn i miednicy.  Postępowanie w chwili ujawnienia się choroby wiąże się z podawaniem znacznie wyższych dawek witaminy D pod stałą kontrolą lekarską co sprawia, że łatwiej jest zapobiegać krzywicy niż potem ją leczyć.

    Autor: lek. Iga Woźniak

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Tagi powiązane z Zdrowy przedszkolak - portal edukacji zdrowotnej Wylecz.to

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.