zarejestruj się zaloguj się

Żywienie małych dzieci

Tekst: mgr Aleksandra Gąsecka
Żywienie małych dzieci
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 16. stycznia, 2014

Czas, w którym dziecko przestaje być niemowlęciem, a zaczyna być określane mianem małego dziecka obejmuje 2. i 3. rok życia. Jest to czas m.in. wzmożonego rozwoju intelektualnego i ruchowego. W jaki sposób dostosować sposób żywienia dwulatka i trzylatka do nowych wymagań stawianych przez jego organizm?

mgr Aleksandra Gąsecka
AUTOR
mgr Aleksandra Gąsecka psycholog, dietetyk
SPIS TREŚCI:

    Charakterystyka okresu wczesnodziecięcego

     

    Człowiek w okresie wczesnodziecięcym intensywnie się rozwija ruchowo i intelektualnie. Wzrasta jego aktywność fizyczna, zaczyna chodzić, biegać, a także poszerza swoje zdolności manualne. Jest to również czas szybkiego przyswajania wiedzy o świecie i zdobywania nowych umiejętności.

    Jeśli chodzi o sferę fizyczną, następuje spowolnienie – w porównaniu do wieku niemowlęcego – przyrostów masy ciała i wzrostu. W ciągu roku dziecko przybiera ok. 2-3 kilogramów na wadze oraz rośnie ok. 10 cm. Sylwetka zaczyna się wydłużać, szczupleć i jest to całkowicie naturalne, nie należy zatem martwić się zmniejszaniem proporcji tkanki tłuszczowej do reszty ciała. Warto kontrolować rozwój dziecka wraz z lekarzem pediatrą oraz za pomocą siatek centylowych.

     

    Zapotrzebowanie energetyczne małego dziecka

     

    Po ukończeniu pierwszego roku życia, zapotrzebowanie energetyczne dziecka zmniejsza się i wynosi 900-1000 kcal w ciągu doby, tudzież 90 kcal/kg masy ciała dziecka w 2. roku życia oraz 80 kcal/kg masy ciała w 3. roku życia. Na tym etapie rozwoju mały człowiek powinien przyjmować składniki odżywcze w następujących proporcjach:

    • Białko – powinno stanowić ok. 12-13 % całkowitego udziału kalorycznego w ciągu doby. Wskazane jest, by proporcja pomiędzy dziennym spożyciem białka pochodzenia roślinnego a białkiem pochodzenia zwierzęcego zbliżała się do 1:1. Polecanymi źródłami białka w diecie dziecka są mleko i przetwory mleczne (w 2. roku życia mleko pełnotłuste, w 3. można powoli rezygnować z niego na rzecz opcji o obniżonej zawartości tłuszczu), chude mięso, ryby, rośliny strączkowe;
    • Tłuszcze – ok. 30% dziennego zapotrzebowania kalorycznego powinno być zapewniane z tego źródła. W przypadku niedowagi lub wzmożonej aktywności fizycznej lekarz może zasugerować podwyższenie tej wartości do 32-35%. Po ukończeniu 2. roku życia należy powoli zmniejszać ilość tłuszczu pochodzenia zwierzęcego oraz cholesterolu, zaś zwiększać udział tłuszczów pochodzenia roślinnego, czyli wprowadzać do diety dziecka produkty takie, jak oliwa z oliwek, oleje, miękka margaryna;
    • Węglowodany – zapewniają 55-60 % dziennej energii. Warto wybierać produkty zawierające węglowodany złożone, ograniczać zaś cukry proste. Znakomitym źródłem węglowodanów są kasze, pełnoziarniste makarony, brązowy ryż, warzywa i owoce.

    Źle zbilansowana dieta, specyficzne preferencje smakowe dzieci w okresie wczesnodziecięcym oraz często występujące w tym czasie zmniejszenie apetytu mogą prowadzić do niedoborów ważnych składników odżywczych. U dzieci w tym wieku często występuje zbyt niskie spożycie:

    • wapnia,
    • żelaza,
    • jodu,
    • potasu,
    • magnezu,
    • witaminy D.

    Notuje się też częste przypadki niskiego spożycia produktów bogatych w cynk i miedź, a także w błonnik spożywczy. Dzieci spożywają zaś często w nadmiarze cukry proste w postaci słodyczy i słodkich napojów.

    W celu uzupełnienia wymienionych wyżej niedoborów, można wprowadzić do diety dziecka mleko modyfikowane odpowiednie dla wieku dziecka, a także nabiał i ryby.

     

    Jak często karmić małe dziecko?

     

    Specjaliści zalecają podawanie dziecku 4-5 posiłków dziennie co 3-4 godziny. Zazwyczaj rozkłada się to na 3 posiłki główne – śniadanie, obiad, kolacja oraz 2 mniejsze – drugie śniadanie i podwieczorek. Istotnym jest jednak, by kierować się naturalnymi potrzebami dziecka, jego łaknieniem oraz sygnałami, jakie nam przekazuje (jak niechęć do spożycia posiłku). Są dzieci, którym wystarczają 3 posiłki dziennie, choć 4-5 uważa się za bardziej fizjologiczne. W przypadku niedowagi dziecka, trzeba niekiedy przejść na 5-6 posiłków z dokładnym wyliczeniem kaloryczności. Gdy zaś obserwujemy zbyt szybki przyrost masy ciała u dziecka, warto przyjrzeć się regularności i jakości podawanych mu posiłków, a także ilości słodyczy i słodkich napojów w diecie dziecka. Nie powinno się na własną rękę wprowadzać diety odchudzającej, a ewentualną zmianę sposobu żywienia dziecka warto skonsultować z pediatrą lub dietetykiem.

     

    Zdrowe żywienie dziecka

     

    Okres wczesnodziecięcy to najlepszy czas na przyswojenie przez dziecko zdrowych nawyków żywieniowych. Rozważne wykorzystanie tego czasu może zaowocować zdrowiem dziecka w przyszłości oraz dokonywaniem mądrych wyborów żywieniowych na przestrzeni całego życia. Dziecko w tym wieku chętnie naśladuje swoje bliskie otoczenie. Jeśli osoby stanowiące dla niego wzorzec jedzą z zaangażowaniem zdrowe produkty (np. warzywa i owoce), bardziej prawdopodobnym będzie, że i ono po nie sięgnie. Jeśli jednak dziecko widzi, że reszta rodziny spożywa inne posiłki niż ono lub też, że okazuje niechęć wobec danego produktu, to istnieje duża szansa, że wystąpią trudności w przekonaniu go do zjedzenia tego, co ma na talerzu.

    Podstawowe zasady żywienia małych dzieci:

    • Nie powinno się zmuszać dziecka do jedzenia. Jeśli podczas karmienia mały człowiek odpycha naszą rękę, wypluwa jedzenie lub odwraca główkę, może to być sygnał tego, że jest najedzony lub też, że dany produkt mu nie smakuje;
    • Należy unikać wysoko przetworzonych produktów;
    • Nie należy podawać dziecku produktów typu fast food, wysoko kalorycznych i bogatych w tłuszcze nasycone oraz tłuszcze trans;
    • Posiłki powinny być atrakcyjne wizualnie, kolorowe, różnorodne;
    • Potrawy lepiej doprawiać koperkiem, zieloną pietruszką, majerankiem, sokiem z cytryny, unikać zaś ostrych, intensywnych przypraw oraz octu;
    • Wskazane jest unikanie drobnych cukierków, orzeszków i innych drobnych produktów ze względu na ryzyko zakrztuszenia się przez dziecko;
    • Nie powinno się wprowadzać diet eliminacyjnych ani monotematycznych. Odradza się wprowadzanie diety wegetariańskiej lub wegańskiej w tak młodym wieku, gdyż istnieje duże ryzyko niedoborów składników odżywczych niezbędnych do prawidłowego rozwoju.
    Autor: mgr Aleksandra Gąsecka
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.