zarejestruj się zaloguj się

Lęk u dziecka

Tekst: mgr Beata Matys-Wasilewska
Lęk u dziecka
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 07. sierpnia, 2013

Odczuwanie strachu jest częścią rozwoju emocjonalnego u dziecka. Potworki wyłażące spod szafy, pies sąsiada czy podróż autobusem, może wystraszyć przedszkolaka. To normalne. Jego wyobraźnia rozwija się. Należy pomóc dziecku przejść przez ten okres tak, by zapanowało nad lękami.

mgr Beata Matys-Wasilewska
AUTOR
mgr Beata Matys-Wasilewska psycholog, terapeuta
SPIS TREŚCI:

    Strach przed zwierzętami

     

    Dziecko może bać się realnych zagrożeń – burzy, psa równie mocno, jak wyimaginowanych postaci czy historii. Na przedszkolnym etapie rozwoju to co prawdziwe i nieprawdziwe jest płynne. Maluch zdaje sobie z wielkości i nieprzewidywalności otaczającego go świata. W sytuacjach, gdy czegoś nie wie z pomocą przychodzi wyobraźnia.

     

    Niekiedy nieświadomie zaszczepiamy w dziecku lęki przed zwierzętami. Mówimy, że pies może ugryźć, kot podrapać, pszczoła użądlić, a kleszcz może wywołać groźne choroby.

    Trzeba zwracać uwagę no to co mówi się przy dziecku na temat zwierząt. Należy uświadamiać maluchowi w rozmowie różne zwierzęce zachowania. Dobrym sposobem jest czytanie książek o przygodach i zwyczajach zwierzęcych. Warto też oswajaj dziecko ze zwierzęciem, którego się boi. Jeśli jest to pies, można odwiedzić znajomych, którzy takiego posiadają, by dziecko miało okazję pobawić się z nim i dotknąć je. Należy pamiętać, by do niczego dziecka nie zmuszać. Jeśli nie jest gotowe jeszcze na kontakt lepiej z tym zaczekać. Może następnym razem się uda.

    Dobre nastawienie do zwierząt rodziców pomoże dziecku otworzyć się na nie.

     

    Strach przed śmiercią, ciemnością i nocne koszmary

     

    Wiele dzieci przeraża brak światła i utrata widzenia wszystkiego co bezpieczne. Każdy cień czy plama wygląda złowrogo. W ciemności dziecko traci orientację przestrzenną i nie wie czy za moment coś na niego nie spadnie, czy samo się o coś nie uderzy.

    Aby zapobiec niepotrzebnemu lękowi można zostawiać małe światło w pokoju dziecka czy uchylić drzwi do pokoju tak, by dziecko słyszało rozmowy rodziców. Należy też trzymać się stałych rytuałów wieczornych – np. kolacja, kąpiel, bajka na dobranoc. Wtedy maluch wycisza się i czuje się bezpieczny.

     

    Wydarzenia mające miejsce w ciągu dnia czy oglądana bajka mogą wpłynąć na sen dziecka.

    Niekiedy maluch po wybudzeniu zanosi się płaczem i jest w letargu. Należy wycisz go tuląc do siebie, nucąc mu czy kładąc się przy nim do łóżka. Pocieszyć, że to tylko zły sen. Rodzic powinien zostać przy dziecku dopóki spokojnie nie uśnie.

    Jeśli maluch od dłuższego czasu źle sypia trzeba poszukać przyczyn i jak najszybciej je wyeliminować. Problemy w domu czy w przedszkolu mogą przeciążać umysł dziecka i wymagają bezzwłocznej interwencji. Należy znaleźć przyczynę, dowiedzieć się, czego boi się dziecko i postarać się wyeliminować problem.

     

    W pewnym momencie dziecko odkrywa, że wszystko co go otacza kiedyś przeminie, może więc zacząć rozmyślać o śmierci. W konsekwencji zacznie się bać, że zostanie sam, że najbliżsi odejdą. Zadaje sobie pytania, na które trudno jest znaleźć jednoznaczną odpowiedź.

    Nie wolno zostawiać malucha samego z tym problemem. Gdy otoczy się je miłością i bliskością samo powie czego się boi. Najlepiej odwołać się wówczas do tego, co czuje się samemu, jak samych siebie uspokajamy i jak sobie tłumaczymy sprawy egzystencjalne.

     

    Metody na dziecięce lęki

     

    Starając się pomóc przezwyciężyć obawy i lęki dziecka należy:

     

    • uprzedzać dziecko przed każdym nowym doświadczeniem informując, co będzie się działo. Im więcej wiadomości tym mniej lęku;
    • zawsze traktować problem dziecka poważnie. Nie wyśmiewać się, nie zbywać, nie złościć się, gdy maluch mówi o swych strachach;
    • stosować metodę małych kroków w oswajaniu lęku;
    • czytać bajki i baśnie, w których jest całe bogactwo sposobów jak poradzić sobie ze strachami;
    • dbać o spokój i bezpieczeństwo domu;
    • nie straszyć, nie używać przemocy czy pogróżek
    • mieć kontrolę na tym, co i jak długo maluch ogląda w telewizji;
    • uważać na to, o czym się mówi i jakie informacje (z radia, telewizji) słyszy dziecko;
    • zachęcać malucha do uprawiania sportów. To dobra metoda na pokonywanie wewnętrznych słabości i mierzenia się z przeciwnościami czy trudami.
    Autor: mgr Beata Matys-Wasilewska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Stres u dzieci

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.