zarejestruj się zaloguj się

Moczenie nocne u dzieci

Tekst: lek. Małgorzata Stańczyk
Moczenie nocne u dzieci
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 14. czerwca, 2013

Moczenie nocne u dzieci najczęściej nie wiąże się z występowaniem żadnych patologii (zwłaszcza u maluchów, które nie przekroczyły czwartego roku życia). Jednakże w części przypadków może mieć to związek z chorobą, którą należy szybko rozpoznać i leczyć. Moczenie nocne u dziecka może być między innymi objawem zakażenia układu moczowego, a także wady lub nieprawidłowej czynności układu moczowego. 

SPIS TREŚCI:

    Czym jest moczenie nocne u dzieci?

     

    Moczenie nocne u dzieci, czyli bezwiedne, nieświadome oddawanie moczu podczas snu jest częstym problemem, z którym zgłaszają się do lekarza zaniepokojeni rodzice. Problem nierzadko bywa ukrywany ze względu na jego „wstydliwy“ charakter i przeświadczenie rodziców, że dotyczy on tylko ich dziecka. Tymczasem boryka się z nim bardzo wiele maluchów – co trzecie dziecko w wieku 4 lat. Rodzice również nierzadko bagatelizują ten problem, ponieważ w dobie podkładów, chłonnych pieluszek i majtek nie stanowi on aż tak dużego utrudnienia w codziennym życiu. Większość rodzin liczy, że problem sam się rozwiąże.

    Trzeba jednak uświadomić sobie, że choć moczenie nocne u dzieci najczęściej nie jest wywołane żadnymi patologiami, to może być także objawem choroby, a tę należy szybko zdiagnozować i rozpocząć leczenie. Zaburzenie to może być objawem np. wady lub nieprawidłowej czynności układu moczowego bądź efektem zakażenia układu moczowego. Przedłużone moczenie nocne u dzieci może doprowadzić do zaburzeń emocjonalnych u dziecka i do sytuacji konfliktowych w rodzinie oraz w grupie rówieśniczej. Dlatego tym bardziej nie wolno problemu bagatelizować.

    Zanim zaczniemy postrzegać moczenie łóżka jako problem, pamiętajmy, że dziecko musi się nauczyć kontroli nad nocnym oddawaniem moczu i niejako dorosnąć do tego zadania. Pierwsze świadome zachowania w tym względzie pojawiają się między 1 a 2 rokiem życia, uważa się, że u dziewczynek nieco wcześniej. Pełna kontrola nad oddawaniem moczu pojawia się dopiero około 5–6 roku życia. Ze względu jednak na fakt, że moczenie może być objawem wcześniej wymienionych chorób, należy wstępnie wykluczyć możliwe inne przyczyny.

     

    Moczenie nocne u dzieci – wizyta u lekarza

     

    Bez względu na wiek dziecka należy zasięgnąć porady lekarza, jeśli:

    • dziecko pomiędzy normalnym oddawaniem moczu ma mokre majteczki, obserwuje się tzw. popuszczanie moczu, naglące parcia na mocz,
    • dziecko podczas oddawania moczu odczuwa ból, pieczenie,
    • pojawiają się okresowo stany podgorączkowe lub gorączka, bez możliwej do zaobserwowania przyczyny (brak innych objawów chorobowych),
    • dziecko już wcześniej kontrolowało oddawanie moczu w nocy przez dłuższy czas i problem powrócił.

    Przy braku wyżej wymienionych objawów, spokojnie możemy czekać na samoistne ustąpienie moczenia. Dopiero dziecko czteroletnie powinno zostać ocenione przez lekarza. Na początku wystarczy kontakt z lekarzem rodzinnym lub pediatrą, który na podstawie dokładnie zebranego wywiadu i kilku prostych badań dodatkowych może uspokoić rodziców i zalecić dalsze czekanie. Poprosi również rodziców o prowadzenia tzw. kalendarza mikcji, czyli zapisywanie liczby „mokrych“ nocy w ciągu miesiąca. Jeżeli lekarz będzie podejrzewał, że moczenie nocne występuje na tle innych zaburzeń, powinien skierować dziecko do specjalisty w celu przeprowadzenia poszerzonych badań. Udawanie się od razu do lekarza specjalisty może utrudnić proces diagnostyczny i rozpoczęcie właściwego postępowania – nierzadko specjalista szuka przede wszystkim przyczyny, która mieści się w zakresie jego specjalizacji.

     

    Sposoby na moczenie nocne u dzieci

     

    Przy braku innych przyczyn moczenia nocnego u dziecka po 4 roku życia można zastosować kilka metod, które mogą okazać się skuteczne w radzeniu sobie z tym problemem. Należą do nich:

    • ograniczenie picia przed zaśnięciem, ze zwróceniem uwagi na zakaz spożywania napojów gazowanych i bogatych w wapń; od 2–3 godzin przed snem podajemy dziecku najlepiej tylko niegazowaną wodę mineralną w zmniejszonych ilościach;
    • podawanie większej ilości płynów w ciągu dnia – pozwoli to na „trening“ pęcherza moczowego i „przyzwyczajenie“ go do większej zawartości moczu;
    • wyrobienie nawyku opróżniania pęcherza tuż przed pójściem spać;
    • rezygnacja z pieluch i pieluchomajteczek (przedłużone ich używanie może spowodować, że dziecko nie będzie odczuwało potrzeby wstania i oddania moczu, bo przecież jest „zabezpieczone“ – i tak obudzi się suche);
    • zapewnienie dziecku komfortu psychicznego i fizycznego (jeśli zdarzy się zmoczenie łóżka, dziecko powinno być zawsze przebrane w czystą piżamkę i mieć zmienioną pościel);
    • wysadzanie w nocy – może doprowadzić do zachowania czystego łóżka, ale bardzo rzadko przyspiesza dojrzewanie mechanizmów kontroli oddawania moczu przez dziecko w nocy (ma jednak jedną poważną zaletę: dziecko, które budzi się rano suche i czyste, ma dużo lepszą samoocenę, co nie jest bez wpływu na dalszą walkę z problemem);
    • wspieranie dziecka, które boryka się z problemem (pod żadnym pozorem nie należy wyśmiewać dziecka, karcić go, krytykować; ważne jest, żeby dziecko wiedziało, że doceniamy jego starania);
    • stosowanie systemu małych nagród za „suchą“ noc (zastanów się, co sprawia dziecku radość – może kilka minut więcej spędzonych z mamą, wyprawa na basen z tatą, „uśmiechnięte” naklejki?)

    W przypadku, kiedy powyższe metody nie przynoszą pożądanego efektu, lekarz może zalecić leczenie farmakologiczne lub stosowanie alarmu wybudzeniowego (specjalny czujnik reagujący na niewielkie ilości moczu, emitujący pod jego wpływem dźwięk budzący dziecko).

    Wśród przyczyn izolowanego moczenia nocnego (takiego, któremu nie towarzyszy popuszczanie moczu w dzień, naglące parcie na mocz i w podstawowych badaniach dodatkowych nie stwierdza się odchyleń) podawana jest niedojrzałość organizmu w zakresie uwalniania hormonów prowadzących do mniejszej produkcji moczu w godzinach nocnych. Ponieważ w pęcherzu moczowym gromadzi się zbyt duża ilość moczu, przepełnia się on i dziecko bezwiednie się moczy. Efekty leczenia farmakologicznego, czyli podawania odpowiedniego hormonu, są bardzo dobre, ale ponieważ mechanizm, o którym mowa, dojrzewa niezależnie od leczenia, czasami po zakończeniu terapii może dojść do nawrotu moczenia. Leki stosowane w terapii są bezpieczne i dobrze tolerowane przez dzieci, bez niekorzystnego wpływu na organizm podczas długotrwałego stosowania.

     

    Moczenie nocne u dzieci a sfera emocjonalna

     

    Oddzielnym problemem jest moczenie nocne u dzieci związane ze sferą emocjonalną. Moczenie o podłożu psychogennym można podejrzewać u dziecka, które ma już za sobą dłużej trwający okres kontrolowania oddawania moczu w nocy i nagle nastąpił powrót dolegliwości. Współistnieje zwykle wówczas problem z oddawaniem stolca (zaparcia, popuszczanie, brudzenie bielizny). Należy wtedy określić, czy w życiu dziecka nie zaszło jakieś zdarzenie, które mogło wpłynąć na zachowanie i samopoczucie dziecka lub jego rodziny, a które mogło doprowadzić do pojawienia się moczenia. W przypadku podejrzenia takiego tła zaburzeń, lekarz powinien wstępnie wykluczyć inne przyczyny, a w następnej kolejności skierować dziecko na konsultację do psychologa lub psychiatry. 

    Podsumowując :

    • problem moczenia nocnego u dzieci jest częsty,
    • do ukończenia 4 roku życia można czekać na samoistne ustąpienie moczenia, pod warunkiem, że nie stwierdzono innych zaburzeń,
    • lekarzem, który powinien rozpocząć diagnostykę i leczenie moczenia nocnego u dzieci jest lekarz rodzinny lub pediatra.
    Autor: lek. Małgorzata Stańczyk
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Moczenie nocne u dorosłych
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.