zarejestruj się zaloguj się

Krup

Tekst: lek. Anna Krakowska
Krup
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 18. marca, 2014

Krup, znany także pod nazwą błonicy krtani)  to następstwo infekcji bakteryjnej. Krup bakteryjny jest jedną z postaci błonicy. Błonica to choroba wywoływana przez bakterię Corynebacterium diphtheriae, czyli maczugowca błonicy. Jest to ostra zakaźna choroba obecnie występująca dość rzadko ze względu na obowiązkowe szczepienia przeciwko błonicy, niemniej jednak nadal można się spotkać z jej przypadkami. Leczenie choroby wymaga antybiotykoterapii.

lek. Anna Krakowska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest krup?

     

    Krup, inaczej zwany błonicą krtani, jest to choroba zakaźna wieku dziecięcego, wywoływana przez maczugowca błonicy (Corynebacterium diphtheriae). Jest to bakteria tlenowa, należąca do bakterii Gram-dodatnich. Bakterie te lokalizują się najczęściej w górnych drogach oddechowych; poza zajęciem krtani powodują także błonicę gardła, nosa, a poza układem oddechowym błonicę skóry czy oka, rzadziej infekcje uogólnione. Bakterie te charakteryzują się wytwarzaniem egzotoksyny, która odpowiada za ich patogenność.

    Warunkiem jej wytworzenia jest zainfekowanie bakterii przez bakteriofaga (czyli bakteryjnego wirusa, który „wszczepia” odpowiedni gen do materiału genetycznego bakterii, następnie bakteria ta może przekazywać gen kolejnym). Toksyna składa się z części A, wykazującej właściwe działanie toksyczne, oraz części B, która odpowiada za przytwierdzenie się toksyny do komórki i wejście do jej wnętrza. Opisywane są także przypadki krupu wywoływanego przez nietoksogenne szczepy maczugowca błonicy.

    Ze względu na objęcie dzieci obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi przeciwko błonicy, częstość zachorowań na tę chorobę nie jest duża. W pewnych okolicznościach może jednak dojść do rozwoju krupu.

     

    Kto choruje na krup?

     

    Na wystąpienie krupu narażone są najbardziej osoby niekompletnie zaszczepione lub takie, u których poziom odpowiedzi poszczepiennej nie jest wystarczający, a miały kontakt z osobą chorą lub nosicielem bakterii (osoba, u której stwierdza się dodatnie posiewy w kierunku maczugowca błonicy, ale która nie prezentuje objawów chorobowych).

    Ponadto zachorowaniu na krup sprzyja niski status socjoekonomiczny, podróżowanie do terenów epidemicznych, osłabiona odporność (wrodzone lub nabyte niedobory odporności, np. będące efektem zakażenia wirusem HIV czy terapii immunosupresyjnej, osoby chore na cukrzycę, alkoholicy).

    Do zakażenia może dojść drogą kropelkową, poprzez wydzielinę z nosogardła, czy – rzadziej – przez zanieczyszczone przedmioty. Forma skórna rozprzestrzenia się przez kontakt z treścią rany, w ten sposób bakteria może się też oczywiście dostać do układu oddechowego. Krup najczęściej pojawia się w miesiącach zimowych i wiosennych.

     

    Krup – objawy

     

    Do rozwoju objawów krupu dochodzi po kilkudniowym okresie inkubacji (średnio 2–5 dni). Początkowo symptomy nie odbiegają od zwykłej infekcji wirusowej górnych dróg oddechowych. Objawami choroby są:

    • ból gardła,

    • zapalenie gardła,

    • stan podgorączkowy,

    • osłabienie,

    • dreszcze.

    Charakterystyczne dla choroby są tzw. błony rzekome (stąd nazwa choroby – błonica), mogą się one lokalizować w różnych odcinkach dróg oddechowych. Gdy lekarz podważa taką błonę (np. patyczkiem w trakcie badania gardła), widoczna jest krwawiąca i spuchnięta błona śluzowa.

    W krupie dochodzi do zwężenia szpary głośni (w związku z obecnością wspomnianych nalotów), a także – w efekcie – obrzęku błony śluzowej. Charakterystyczna jest chrypka, szczekający kaszel, może pojawić się też całkowity bezgłos. Jeżeli nie zastosuje się odpowiedniego postępowania terapeutycznego, może dojść do uduszenia.

    Chorobie towarzyszy ponadto powiększenie węzłów chłonnych szyjnych, niekiedy na tyle masywne, że mówimy o tzw. szyi prokonsula (szyi Nerona).
    Maczugowiec błonicy może także działać kardiotoksycznie (powodując zapalenia mięśnia sercowego czy zapalenie wsierdzia, zdarzają się także zaburzenia rytmu serca) oraz neurotoksycznie (powodując neuropatie).

     

    Krup – diagnostyka

     

    Dla lekarza duże znaczenie w diagnostyce ma zebranie wywiadu i zbadanie chorego. Jednak by z całą pewnością rozpoznać krup, należy wykonać badania na obecność bakterii. Diagnostyka ta opiera się na uzyskaniu dodatniego wyniku posiewu bakteriologicznego z dróg oddechowych w kierunku maczugowca błonicy.

     

    Krup – leczenie

     

    W postępowaniu z pacjentem najważniejsze jest, aby ocenić wydolność oddechowo-krążeniową. W sytuacji zwężenia szpary głośni i wynikającej z tego duszności może być konieczne zaintubowanie chorego, bywa że niezbędne okazuje się wykonanie tracheostomii. W postępowaniu szpitalnym wykonuje się także laryngoskopię i bronchoskopię – oglądanie dróg oddechowych od wewnątrz sondą zaopatrzoną w źródło światła i kamerkę, co umożliwia mechaniczne usunięcie błon z dróg oddechowych.

    W leczeniu podaje się antytoksynę błoniczą, neutralizującą toksyczne działanie bakterii (neutralizuje ona toksyny krążące we krwi, które jeszcze nie zaatakowały komórek, antytoksyna zapobiega więc postępowi choroby).

    Niezbędnym elementem terapii krupu jest także antybiotykoterapia – w tym przypadku stosuje się erytromycynę lub penicylinę. Rokowanie w krupie zależy od wieku i komplikacji towarzyszących chorobie. Gorszy przebieg obserwuje się u dzieci poniżej 4 roku życia, w razie wystąpienia zaburzeń rytmu serca czy powikłania w postaci zapalenia płuc.
     

    Autor: lek. Anna Krakowska
    Znaleziono: 3 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.