zarejestruj się zaloguj się

Grzybica u dziecka

Tekst: lek. Anna Krakowska
Grzybica u dziecka
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 05. sierpnia, 2014

Grzybica u dziecka pojawia się jako zakażenie od innego dziecka, zwierzęcia lub przedmiotu. Odpowiadają za nią np. grzyby: Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton. U dzieci zdarzają się infekcje grzybicze skóry gładkiej, skóry owłosionej głowy, pachwin, stóp i paznokci. Leczenie grzybicy polega głównie na stosowaniu środków miejscowych. W niektórych przypadkach konieczne jest przyjmowanie przez dzieci przeciwgrzybiczych leków doustnych.

lek. Anna Krakowska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Grzybice skóry u dziecka

     

    Grzybice skóry i jej przydatków powodują grzyby zwane dermatofitami. Dermatofity to wiele gatunków grzybów należących najczęściej do rodzajów: Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Są to grzyby tlenowe, powodujące tzw. grzybice powierzchowne. Tego rodzaju grzybicy można nabawić się bezpośrednio od osoby chorej, chorego zwierzęcia lub pośrednio przez kontakt z zakażonym materiałem (jak np. ręczniki, buty). Infekcje dermatofitami mogą obejmować całe ciało; wyróżniamy grzybicę skóry głowy, ciała, grzybicę stóp, pachwin i grzybicę paznokci.

    Grzybice dość często dotykają dzieci. Dziecko może zakazić się grzybicą od innego chorego dziecka, od zwierzęcia czy zakażonego materiału (np. gleba). Diagnoza stawiana jest na podstawie badania pacjenta, wywiadu, wykonywane są także posiewy mykologiczne. Leczenie grzybicy u dziecka najczęściej jest miejscowe, jednak niektóre przypadki grzybicy stóp, grzybicy paznokci czy skóry głowy wymagają zażywania leków doustnych.

     

    Grzybica skóry głowy u dziecka

     

    Najczęściej spotykaną grzybicą u dziecka jest powierzchowna grzybicą skóry głowy. Dominują tu dwa typy. Pierwszy to tzw. grzybica strzygąca wywoływana przez grzyba Trichophyton endothrix (jego zarodniki znajdują się wewnątrz włosa). Druga to grzybica drobnozarodnikowa wywoływana przez Microsporum audouinii (zarodniki znajdują się wewnątrz i na zewnątrz włosa). Ten drugi rodzaj grzybicy najłatwiej szerzy się w skupiskach dzieci, powodując swego rodzaju epidemie. 

    • Grzybica strzygąca charakteryzuje się występowaniem drobnych ognisk łuszczącej się skóry na głowie; w tym miejscu włosy są kruche, obszar ten wygląda jak przystrzyżony – stąd nazwa choroby. Zmiany te mijają bez pozostawiania blizn czy trwałego wyłysienia.
    • Grzybica drobnozarodnikowa prezentuje się dość podobnie, lecz ogniska są mniej liczne i większe. Włosy w tym miejscu są równo ułamane, ponadto wyglądają jakby były oblepione szarawym nalotem.

     

    Grzybica woszczynowa u dziecka

     

    Innym rodzajem grzybicy skóry głowy (który najrzadziej występuje u dzieci) jest grzybica woszczynowa. W tym  przypadku zarodniki grzyba znajdują się wewnątrz włosa, poza tym pojawiają się tam także pęcherzyki gazu. Ten rodzaj grzybicy u dziecka charakteryzuje się występowaniem na skórze głowy tzw. tarczek, będących żółtawym strupem (stanowiącym kolonię grzyba).

    Po usunięciu tarczki na skórze pozostaje blizna oraz trwałe wyłysienie. Jak w przypadku każdej z grzybic, włosy są matowe i kruche. Najpewniejszym sposobem rozpoznania grzybicy skóry głowy u dziecka jest badanie mikroskopowe włosa oraz hodowla materiału.

    Leczenie grzybicy skóry głowy wymaga podawania doustnych leków przeciwgrzybiczych. Leczenie miejscowe nie jest wystarczające ze względu na to, że grzyb wnika również w głąb łodygi włosa. Leki przeciwgrzybicze ordynuje tylko i wyłącznie lekarz, a leczenie jest długotrwałe.

     

    Grzybica skóry gładkiej u dziecka

     

    Inny typ grzybicy u dziecka, grzybica skóry pozostałych części ciała (poza głową), wygląda nieco inaczej. Na skórze – najczęściej twarzy, kończyn górnych, szyi, kończyn dolnych, pośladków – znajduje się pierścieniowata zmiana rumieniowo-złuszczająca. Zmiany skórne mają charakterystyczny wygląd, są okrągłe, ich granice są uniesione, łuszczące się, zaczerwienione, z kolei środek tego pierścienia jest bledszy i gładki.

    Na obwodzie zmiany skórnej mogą znajdować się pęcherzyki czy grudki. Skóra w miejscu zakażenia może swędzieć. Leczenie tego rodzaju grzybicy u dziecka jest miejscowe. Rozpoznanie często stawiane jest na podstawie obrazu klinicznego, w ramach diagnostyki różnicowej innych pierścieniowatych zmian skórnych wykonuje się badania mykologiczne.

     

    Grzybica pachwin u dziecka

     

    Grzybica skóry pachwin to kolejny typ skórnej grzybicy u dziecka. Zmiany skórne w tym przypadku mogą być czerwone, łuszczące się, dobrze odgraniczone, swędzące. Skóra w zmienionych miejscach wydaje się być wyniosła. Za grzybicę pachwin odpowiada ten sam rodzaj grzyba, który powoduje grzybicę stóp, stąd bywa, że choroby te współistnieją ze sobą, a obecność jednej zwiększa ryzyko pojawienia się drugiej.

    Do zakażenia może dojść w wyniku kontaktu bezpośredniego lub przez np. gąbki, ręczniki, bieliznę itp. Pocenie czy drażnienie mechaniczne sprzyjają infekcji. Leczenie grzybicy pachwin zazwyczaj jest miejscowe.

     

    Grzybica stóp i paznokci u dziecka

     

    Grzybica stóp u dziecka częściej dotyczy nastolatków. Ten rodzaj grzybicy u dziecka prezentuje się jako białawe zmiany. Zazwyczaj zajmuje okolicy między palcami stóp (odmiana międzypalcowa), ale proces ten może także zajmować większy obszar. Zdarza się również grzybica stóp pod postacią pęcherzyków (odmiana potnicowa). Zmiany mogą przybierać również postać nadmiernie zrogowaciałych, pękających obszarów (odmiana hiperkeratotyczna). W tym przypadku grzybicy stosowane jest leczenie miejscowe, chociaż konieczne bywa włączenie preparatów doustnych.

    Grzybica paznokci u dziecka najczęściej dotyczy nastolatków, rzadko dzieci młodszych. Większe szanse na jej pojawienie mają pacjenci cierpiący na grzybicę stóp. Grzybicy paznokci sprzyja także źle dobrane obuwie (ucisk), choroba Cushinga czy cukrzyca.

    Poza dermatofitami tę grzybicę u dziecka mogą powodować inne rodzaje grzybów, np. pleśniowce. Zmiany w wyglądzie paznokci typowe dla grzybicy to zmiana koloru na żółtobrunatny, zielonkawy, paznokieć staje się grubszy, kruszy się, czasem podlega różnym zniekształceniom. Rozpoznanie opiera się na badaniu lekarskim i oczywiście na badaniu mykologicznym. Leczenie polega na przyjmowaniu doustnie leków przeciwgrzybiczych. Pełna eradykacja grzyba jest w tym przypadku procesem niezwykle długotrwałym.
     

    Autor: lek. Anna Krakowska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Grzybica woszczynowa

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.