zarejestruj się zaloguj się

Bulimia u dziecka

Tekst: lek. Agnieszka Dobrzyńska
Bulimia u dziecka
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 02. lipca, 2013

Bulimia u dzieci i młodzieży staje się coraz powszechniejszym problemem. Dzieci cierpiące na bulimię martwią się wyglądem swojego ciała i ilością spożywanego pokarmu. Typowe w przypadku bulimii jest także obrzydzenie wobec samego siebie, jak i wstyd spowodowany czynnościami, które wywołują w celu pozbycia się pokarmu ze swojego organizmu. Powodem bulimii mogą być czynniki indywidualne, rodzinne czy społeczno-kulturowe.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest bulimia

     

    Bulimia, zwana też żarłocznością psychiczną, zaliczana jest do grupy chorób z kręgu zaburzeń odżywiania. Bulimia u dziecka charakteryzuje się napadami niekontrolowanego obżarstwa, po których następują różnorakie zachowania kompensacyjne, mające na celu zapobieżenie przybraniu na wadze. Podobnie jak w anoreksji, w bulimii występuje strach przed zwiększeniem masy ciała i niezadowolenie ze swojego wyglądu. Bulimia, choć jest zaburzeniem dotyczącym przede wszystkim młodych kobiet, coraz częściej dotyka również dzieci i młodzież w wieku szkolnym.

     

    Przyczyny bulimii

     

    Przyczyny zachorowań na bulimię u dziecka nie są do końca poznane, natomiast znane są czynniki, które w sposób znaczący podnoszą ryzyko wystąpienia tego schorzenia. Można je podzielić na czynniki indywidualne, rodzinne i społeczno-kulturowe.

    • Czynniki indywidualne – zaburzenia neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym, zwłaszcza serotoniny.
       
    • Czynniki rodzinne (występujące wśród bliskich dziecku osób):
      • rozwód,
      • alkoholizm i inne uzależnienia,
      • choroby psychiczne,
      • maltretowanie psychiczne,
      • wykorzystywanie seksualne.
         
    • Czynniki społeczno-kulturowe:
      • presja społeczeństwa,
      • dążenie do uzyskania idealnej sylwetki,
      • wpływ rówieśników.

     

    Objawy bulimii

     

    Bulimicy na zmianę objadają się i stosują drastyczne środki odchudzające, by zapobiec wzrostowi masy ciała po uprzednim obżarstwie. Cechą charakterystyczną w przypadku bulimii jest celowe wywoływanie wymiotów. Ponadto osoby takie wykonują intensywne ćwiczenia, stosują diety z ograniczeniem dowozu kilokalorii, a także zażywają środki przeczyszczające. Pozbycie się spożytego pokarmu przynosi im wyraźną ulgę.

    Objawem bulimii u dziecka jest często utrata kontroli nad procesem jedzenia; chorzy nie są w stanie przerwać napadu objadania się, co powoduje u nich lęk, frustrację, poczucie wstydu oraz przyczynia się do dalszego obniżenia samooceny. Typowe jest także obrzydzenie i niechęć wobec samego siebie spowodowane zarówno samymi napadami obżarstwa, jak i następującymi czynnościami, które wywołują w celu pozbycia się pokarmu z organizmu. Bulimii u dziecka stosunkowo często towarzyszy depresja. Częstsze niż w populacji ogólnej są myśli, a nawet próby samobójcze.

    Masa ciała bulimika na ogół jest w normie, chociaż może być nieco poniżej lub powyżej normy, zdarzają się nawet osoby otyłe. Dziewczynki zwykle nie tracą miesiączki, ale cykle stają się nieregularne. Bulimia rozpoznawana jest wówczas, gdy u danej osoby co najmniej dwa razy w tygodniu przez okres minimum trzech miesięcy występują napady objadania się, z następującymi zachowaniami kompensacyjnymi:

    • prowokowanie wymiotów,
    • stosowanie środków przeczyszczających,
    • głodówki,
    • intensywne ćwiczenia fizyczne.

    W bulimii u dziecka nie dochodzi tak szybko do wyniszczenia organizmu, jak w anoreksji, przez co rozpoznanie problemu może być opóźnione. Alarmujące jest jedzenie w odosobnieniu i nadmierne zainteresowanie produktami spożywczymi, jak również zamykanie się dziecka w łazience po posiłkach. Jeśli w domowej apteczce przechowywane są środki przeczyszczające, powinniśmy zwrócić uwagę, czy nie zaczęło ich ubywać.

    Występują dwa typy bulimii:

    • przeczyszczający,
    • nieprzeczyszczający.

    W typie przeczyszczającym (purging type) w ramach zachowań kompensacyjnych dochodzi do prowokowania wymiotów i stosowania środków farmakologicznych (przeczyszczających, odwadniających, lewatyw), a w typie nieprzeczyszczającym (nonpurging type) zamiast tego stosowana jest ścisła dieta i intensywne ćwiczenia fizyczne.

     

    Powikłania bulimii

     

    Bulimik czuje się zmęczony i ospały, cechuje go zły nastrój i poczucie wstydu. Niechęć do samego siebie  w połączeniu z możliwymi bólami głowy może prowadzić do depresji. Najwięcej powikłań bulimii u dziecka występuje w układzie pokarmowym:

    • niedobory pokarmowe,
    • odwodnienie,
    • awitaminoza,
    • zaburzenia funkcjonowania wątroby i układu pokarmowego,
    • podrażnienie przełyku, zgaga, refluks,
    • biegunki i zaparcia wynikające z nadużywania środków przeczyszczających,
    • niedociśnienie tętnicze,
    • dyskomfort w jamie brzusznej,
    • zaburzenia równowagi elektrolitowej doprowadzające m.in. do zaburzeń rytmu serca,
    • rozciągnięcie żołądka do znacznych rozmiarów, spowodowane niepohamowanym jedzeniem,
    • uszkodzenie szkliwa zębów,
    • opuchlizna twarzy i policzków (zapalenia ślinianek),
    • w skrajnych przypadkach – pęknięcie przełyku lub przepony, spowodowane wymiotami.

    Zmiany skórne:

    • sucha skóra,
    • rany, zgrubienia i blizny skóry powierzchni grzbietowej rąk (od prowokowania wymiotów),
    • nasilone rozstępy skórne wynikające z wahań wagi.

    Zaburzenia pracy serca i uszkodzenia naczyń krwionośnych:

    • zaburzenia funkcji serca,
    • niedociśnienie tętnicze,
    • uszkodzenie naczynek krwionośnych w oczach, spowodowane wywoływaniem odruchów wymiotnych, a tym samym napinaniem się dziecka,

    Problemy neurologiczne:

    • psychiczne uzależnienie od środków przeczyszczających i odwadniających,
    • neuropatie, miopatie,
    • czasami napady drgawkowe.

     

    Leczenie bulimii

     

    Podstawowym celem leczenia bulimii u dziecka i nastolatka jest wyeliminowanie napadów obżarstwa, a także wycofanie środków przeczyszczających. Najlepszą metodą są terapie, które mogą być indywidualne, grupowe albo rodzinne. Ważne są również konsultacje i spotkania z dietetykiem w celu nauki właściwych schematów odżywiania się. U osób cierpiących na bulimię korzystne może być leczenie farmakologiczne.

    Wiele źródeł potwierdza pozytywny wpływ fluoksetyny (lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI) na zmniejszenie częstości napadów. W przypadku towarzyszącej depresji stosowane się również inne leki przeciwdepresyjne. W ciężkich, powikłanych przypadkach bulimii konieczne jest leczenie jej powikłań. Leczenie bulimii u dziecka może trwać od kilku miesięcy do kilku lat.

    Bulimia jest chorobą psychiczną z grupy zaburzeń odżywiania, która stanowi coraz częstszy, a często niedoceniany problem wśród dzieci i młodzieży. Z powodu późnego występowania objawów rozpoznanie często bywa postawione późno, nierzadko dopiero w momencie wystąpienia powikłań. Bulimia jest chorobą przewlekłą, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego bardzo ważne jest wczesne zauważenie pierwszych oznak tej choroby. Rodzice powinni zwracać baczną uwagę na zachowania żywieniowe swojego dziecka, szczególnie w okresie dojrzewania, kiedy ryzyko rozwoju choroby jest największe. W przypadku wątpliwości powinni zwrócić się po pomoc do specjalistów.

    Szybka interwencja i wykwalifikowana opieka może uchronić dziecko przed poważnymi konsekwencjami tego schorzenia.

    Autor: lek. Agnieszka Dobrzyńska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Zaburzenia odżywiania
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.