zarejestruj się zaloguj się

Angina u dziecka

Tekst: lek. Anna Krakowska
Angina u dziecka
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 24. października, 2013

Angina to ostre zapalenie migdałków podniebiennych i gardła wywoływane przez wirusy lub bakterie. Anginę od innych typów zapalenia migdałków odróżnia między innymi to, że jest to proces ogólnoustrojowy, tzn. nie ogranicza się on jedynie do dolegliwości miejscowych, ale towarzyszą mu objawy ogólne, takie jak np. gorączka. Anginę bakteryjną leczy się antybiotykami, natomiast w wirusowej leczy się objawy.

lek. Anna Krakowska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co jest przyczyną anginy u dziecka?

     

    Angina u dziecka może mieć etiologię wirusową lub bakteryjną. Częstsza jest ta pierwsza – zapalenie migdałków może wtedy przebiegać tak, jak choroba przeziębieniowa (stan podgorączkowy, ból gardła, uczucie ogólnego rozbicia) – wirusy za nią odpowiedzialne to np. rynowirusy czy wirus RSV (respiratory system virus). Inne możliwe wirusowe czynniki etiologiczne to wirus Epsteina–Barr (EBV) wywołujący mononukleozę zakaźną, wirusy Coxsackie i echowirusy powodujące tzw. herpanginę. Najczęstszym patogenem bakteryjnym jest paciorkowiec β-hemolizujący z grupy A.

     

    Angina bakteryjna u dziecka

     

    Objawy paciorkowcowej anginy u dziecka rozwijają się w ciągu kilku dni. Jej główne objawy to:

    • silny ból gardła, utrudniający połykanie (dzieci przejawiają niechęć do jedzenia),
    • migdałki podniebienne bardzo powiększone z ropnymi nalotami (mogą w skrajnych przypadkach powodować trudności w oddychaniu),
    • ból promieniujący do ucha,
    • wysoka gorączka (do 40°C),
    • uczucie osłabienia i ogólne rozbicie,
    • bóle mięśniowo-stawowe,
    • bóle brzucha,
    • wymioty,
    • powiększone okoliczne węzły chłonne – podżuchwowe i szyjne.

    Objawy ustępują w ciągu kilku dni. Osłabienie czy stany podgorączkowe mogą utrzymywać się dłużej. Chore dziecko jest zakaźne do 24 godzin od wdrożenia antybiotykoterapii.

    Powikłaniem paciorkowcowej anginy u dziecka może być:

    • gorączka reumatyczna (obecnie rzadko obserwowana ze względu na skuteczną antybiotykoterapię);
    • kłębuszkowe zapalenie nerek (podejrzewane gdy zaobserwujemy u dziecka krwiomocz, obrzęki, podwyższone ciśnienie tętnicze);
    • ropień okołomigdałkowy będący powikłaniem miejscowym (podejrzewany gdy dziecko ma szczękościsk, zmienia się u niego barwa głosu, nasila się gorączka, pojawia się cuchnący oddech);
    • zapalenie zatok, wyrostka sutkowatego, węzłów chłonnych szyjnych.

    Niektóre paciorkowce β-hemolizujące produkują toksynę erytrogenną, powodując szkarlatynę (płonicę). Przebiega ona jak opisana powyżej angina, dołącza się do tego wysypka na całym ciele (z wyjątkiem tzw. trójkąta Fiłatowa wokół ust i nosa), skóra opisywana jest jakby była pokłuta drucianą szczotką, po kilku dniach obserwuje się grubopłatowe łuszczenie się skóry (szczególnie na podeszwach stóp i na dłoniach). W liniach zgięciowych (pachy, pachwiny, zgięcia łokciowe) obserwuje się linie Pastii – efekt kruchości drobnych naczyń. Charakterystyczny jest ponadto tzw. malinowy język.

     

    Angina wirusowa u dziecka



    Bardzo podobny przebieg do paciorkowcowej anginy u dziecka ma zapalenie migdałków wywołane przez adenowirusy. Różnicowanie nie jest proste, najlepszym dowodem na infekcję wirusem jest brak reakcji na antybiotykoterapię w ciągu 48 godzin. Różnicować może również fakt współwystępowania objawów charakterystycznych dla infekcji wirusowych (np. zapalenie spojówek, obecność wydzieliny w nosie, kaszel).

    Objawy występujące przy infekcji wirusowej, powodującej przeziębienie, to:

    • gorączka (lub stan podgorączkowy),
    • ból gardła (migdałki są najczęściej powiększone, zaczerwienione),
    • kaszel,
    • nieżyt nosa,
    • ogólne osłabienie.  

    Dla zakażenia wirusem Herpes simplex charakterystyczna jest ponadto obecność pęcherzyków na błonie śluzowej jamy ustnej, które mogą się następnie przekształcać w bolesne owrzodzenia. Przebieg choroby z obecnością pęcherzyków na błonie śluzowej charakterystyczny jest także dla herpanginy (zmiany pęcherzykowe czasami pojawiają się w tym przypadku także na skórze dłoni i stóp – tzw. choroba bostońska).

    Mononukleoza zakaźna jest chorobą wywoływaną przez wirus EBV. Przebiega z wysoką gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych szyjnych, występuje podobnie jak w anginie paciorkowcowej bardzo silny, utrudniający połykanie ból gardła, migdałki są powiększone, pokryte nalotami. Charakterystyczne jest także uczucie osłabienia, zmęczenia, które może utrzymywać się jeszcze długo po ustąpieniu infekcji (tzw. zespół przewlekłego zmęczenia).

    Powiększeniu ulegają ponadto narządy miąższowe (tzn. wątroba i śledziona), mogąc powodować bóle brzucha. Powiększona śledziona niesie za sobą ryzyko pęknięcia, w związku z tym pacjentom zaleca się oszczędzający tryb życia. W wątrobie czasami może dochodzić do zapalenia, może pojawić się żółtaczka. U dziecka chorego na mononukleozę po podaniu antybiotyku z grupy antybiotyków β-laktamowych może pojawić się rozsiana drobnoplamista wysypka.

     

    Jak rozpoznać anginę u dziecka?

     

    Rozpoznanie anginy u dziecka najczęściej stawiane jest na podstawie obrazu klinicznego i wywiadu. W wątpliwych przypadkach można wykonać badanie bakteriologiczne wymazu z gardła. Możliwe jest także wykonanie szybkiego testu paciorkowcowego, którego wynik jest dostępny po 10 minutach. Badania obrazowe mogą okazać się potrzebne przy podejrzeniu powikłań (np. ropnia okołomigdałkowego).

    Przydatność badan laboratoryjnych jest ograniczona, natomiast w  przypadku mononukleozy zakaźnej w morfologii krwi obwodowej, w obrazie białych krwinek charakterystyczna jest przewaga limfocytów oraz obecność limfocytów nietypowych, tzw. mononuklearów, a w badaniach biochemicznych obserwuje się podwyższoną aktywność aminotransferaz wątrobowych (AspAT i AlAT), niekiedy podwyższone stężenie bilirubiny.

    Różnicowanie procesu wirusowego i bakteryjnego nie zawsze jest proste. Aby to ułatwić, opracowana została skala pomagająca ocenić prawdopodobieństwo infekcji paciorkowcem β‑hemolizującym (tabela 1).

    Tabela 1. Skala oceniająca prawdopodobieństwo infekcji Streptococcus pyogenes wg Centor (w modyfikacji McIssac).
     

    Objaw

    Punkty

    Gorączka > 38°C

    1

    Brak kaszlu

    1

    Powiększone i tkliwe węzły chłonne szyjne przednie

    1

    Wysięk na migdałkach podniebiennych

    1

    Wiek od 3 do 14 roku życia

    1

    Wiek od 15 do 44 roku życia

    0

    Wiek od 45 roku życia wzwyż

    -1

    Interpretacja: 0–1 brak działania; 2–3 badanie bakteriologiczne; 4–5 antybiotykoterapia

     

    Leczenie anginy u dziecka


    Leczenie bakteryjnej anginy u dziecka polega na zastosowaniu przez lekarza antybiotykoterapii. Gdy podejrzewana jest infekcja wirusowa, pacjent wymaga jedynie postępowania objawowego (leki przeciwgorączkowe, przeciwzapalne, miejscowe leki przeciwbólowe; w razie obturacji dróg oddechowych wziewne glikokortykosteroidy).

    Oszczędzający tryb życia jest istotny w przypadku mononukleozy zakaźnej, która niesie ze sobą ryzyko pęknięcia powiększonej śledziony. W przypadku obu etiologii anginy u dziecka niezwykle ważne jest prawidłowe nawodnienie dziecka i odpowiednia podaż kalorii. W sytuacjach gdy powiększone migdałki utrudniają oddychanie lub przy podejrzeniu powikłań niezbędna może okazać się hospitalizacja.

    Autor: lek. Anna Krakowska
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.