zarejestruj się zaloguj się

ADHD – jak pomóc dziecku?

Tekst: mgr Beata Matys-Wasilewska
ADHD – jak pomóc dziecku?
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 10. lipca, 2013

ADHD  (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder) to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z towarzyszącym mu deficytem uwagi. Dzieci z ADHD mają większe problemy w osiągnięciu sukcesu, ze względu na swoją ruchliwość i gwałtowność są zwykle męczące dla otoczenia. Żyją w świecie wewnętrznego niepokoju, w którym muszą sobie radzić z zaburzonym odbiorem i porządkowaniem wrażeń.

mgr Beata Matys-Wasilewska
AUTOR
mgr Beata Matys-Wasilewska psycholog, terapeuta
SPIS TREŚCI:

    ADHD – rozpoznanie

     

    ADHD to nadpobudliwość ruchowa z deficytem uwagi. Związana jest ona z odmienną pracą mózgu – zaburzone są procesy analizy i syntezy, dlatego dzieci z ADHD mają problem nie tylko z prawidłowym odbiorem wrażeń, ale także z ich porządkowaniem. Dziecko nadpobudliwe ma kłopoty:

    • z koncentracją,
    • z impulsywnością,
    • z nadmierną ruchliwością,
    • w relacjach z rówieśnikami.

     

    ADHD a koncentracja

     

    Dziecko z ADHD nieuważnie słucha, często gubi się w szczegółach, niejednokrotnie zapomina, co trzeba zrobić. Częściej niż zdrowy rówieśnik zamyśla się, "buja w obłokach". Typowe jest także to, że w środku zdania dziecko z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej zapomina, o czym się mówiło.

     

    ADHD a nadmierna ruchliwość

     

    Dziecko z ADHD:

    • ma trudności z usiedzeniem w jednym miejscu przez dłuższy czas,
    • wykonuje często nerwowe ruchy rękoma i nogami,
    • nie umie spokojnie bawić się,
    • nie potrafi relaksować się,
    • podejmuje ryzykowne działania,
    • ma trudności z zaśnięciem.

     

    ADHD a impulsywność

     

    Dziecko z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej:

    • ma trudności z pohamowaniem się,
    • mówi zanim zostanie zapytane,
    • przerywa innym,
    • bez zastanowienie akceptuje czyjeś pomysły,
    • podejmuje pochopne decyzje,
    • sprawia wrażenie agresywnego.
       

     

    ADHD a relacje

     

    Dziecko z ADHD:

    • czuje się osamotnione,
    • nie ma dobrej pozycji w grupie,
    • nie umie znieść przegranej,
    • często koncentruje uwagę na sobie,
    • jest najczęściej niepewne, nieśmiałe,
    • nie ma dobrego zdania o sobie,
    • nie umie czekać na swoją kolej.

     

    ADHD – ile dzieci choruje?

     

    W całej populacji jest około 5–6% dzieci z ADHD. Z tego blisko jedna piąta jest bardzo silnie zaburzona i to właśnie im powinno się podawać leki, jeśli nie pomogą inne rodzaje terapii. ADHD diagnozowane jest około 7 roku życia, gdy dziecko rozpoczyna edukację szkolną. Natomiast już około 5 roku życia są widoczne pierwsze oznaki.

    Obserwacja i rozmowa z opiekunami pozwala postawić diagnozę. Aby tak się stało, musi występować 12 na 18 objawów diagnostycznych, które są nasilone nieproporcjonalne do wieku dziecka, zaburzają jego funkcjonowanie i występują niezależnie od okoliczności zewnętrznych. Istotne jest, że objawy nadpobudliwości z wiekiem maleją, w miarę jak dziecko staje się coraz bardziej dojrzałe, coraz lepiej radzi sobie ze swoimi ograniczeniami.

     

    ADHD – co robić?

     

    W przypadku podejrzenia ADHD należy koniecznie zgłosić się wraz z dzieckiem do specjalisty psychiatry dziecięcego lub psychologa dziecięcego, by uzyskać wskazówki, jak pomóc dziecku z ADHD.

    Typowymi metodami leczenia są:

    • psychoterapia indywidualna,
    • farmakoterapia,
    • ćwiczenia koncentracji uwagi i pamięci,
    • terapia rodzinna,
    • reedukacja (jeśli pojawią się problemy w czytaniu i pisaniu).

    Przede wszystkim należy postawić na pracę z dzieckiem w domu. Od wielu rodziców wymagana jest zmiana zachowania, która może pomóc dziecku. Życie z dzieckiem nadpobudliwym wymaga ze strony opiekunów wiele cierpliwości, spokoju i nieustającej uwagi.

     

    ADHD – jak pomóc dziecku?

     

    W pracy z dzieckiem z ADHD pomocne okazać się poniższe wskazówki.

    • Korzystaj z rutyny, czyli stałych punktów dnia (pozwalają one Twojemu dziecku zachować spokój i ład).
    • Planuj i uprzedzaj dziecko, co i kiedy się wydarzy.
    • Dbaj o jego porządek w miejscu pracy (im mniej rzeczy na biurku, tym lepiej).
    • Pamięć i koncentrację wzmacniaj kolorowymi karteczkami naklejanymi na sprzęty (np. na lodówce umieść napis "zamknij mnie", na drzwiach łazienki "zgaś światło").
    • Naucz dziecko nieprzerywania innym w trakcie rozmowy, naucz je kodu (np. palec przyłożony do ust może być Waszym znakiem, by nie przeszkadzać w danym momencie).
    • Dbaj o równy poziom relacji. Jeśli rozmawiasz z dzieckiem, schyl się, by Wasze oczy były na tym samym poziomie.
    • Bawcie się wspólnie w "co by było, gdyby". W ten sposób dziecko uczy się łączyć przyczynę i skutek – dzięki temu łatwiej jest mu wiele rzeczy przewidzieć.
    • Jasno mów dziecku, co może zrobić ("spójrz w zeszyt") oraz czego nie powinno robić ("uspokój się").
    • Nie popędzaj, nie gań, nie krytykuj, przymknij czasem oko na jego wygłupy (w ramach rozsądku).
    • Zmniejsz ilość bodźców w otoczeniu dziecka i zadbaj o spokój w Waszym domu.
    • Pomagaj dziecku skupić się na jednej czynności i proś je o wykonanie jednej rzeczy, a nie kilku naraz.
    • Dziel jego pracę na mniejsze zadania i ucz stopniowo łączyć.
    • Nie zapominaj o pochwałach i nagradzaniu za trud. Nie stosuj jednak przekupywania.
    • Panuj nad nerwami i okazuj dziecku pozytywne uczucia. Twoje dziecko zdaje sobie sprawę, że niejednokrotnie sprawia wiele trudności, więc często źle o sobie myśli. Wzmacniasz je od środku, gdy okazujesz mu miłość i szacunek.
    Autor: mgr Beata Matys-Wasilewska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Niegrzeczne dzieci
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.