zarejestruj się zaloguj się

Choroby zagrażające ciąży

Tekst: lek. Agnieszka Żalińska
Choroby zagrażające ciąży
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 27. listopada, 2013

Niektóre infekcje bakteryjne i wirusowe zwiększają ryzyko wystąpienia groźnych powikłań, np. porodu przedwczesnego. Najniebezpieczniejsze czynniki zakaźne to Toxoplasma gondii, kiła, WZW, HIV. Ponadto nieobojętne zarówno dla organizmu matki, jak i rozwijającego się płodu, pozostają przewlekłe choroby metaboliczne, tj. cukrzyca.

SPIS TREŚCI:

    Bakteryjne zakażenie pochwy a ciąża

     

    Bakteryjne zakażenie pochwy – stan chorobowy, który definiujemy jako znaczne zmniejszenie lub eliminacja prawidłowej flory bakteryjnej pochwy (szczepy pałeczek kwasu mlekowego Lactobacillus spp.) z jednoczesnym rozwojem mieszanej flory bakteryjnej (tlenowa, beztlenowa). Do powikła należy zaliczyć: samoistne poronienia, poród przedwczesny, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, zakażenia błon płodowych czy połogowe zakażenia endometrium.

    Leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy: w I trymestrze stosuje się 2 % klindamycynę w żelu dopochwowych, w II i III głównie metronidazol.

     

    Chlamydioza i cytomegalia a ciąża

     

    Chlamydioza – zakażenie bakteryjne wywołane przez Chlamydia trachomatis lub Ch. Pneumoniae. Odległymi następstwami infekcji są przewlekłe bóle podbrzusza, bezpłodność wtórna, wzrost częstości występowania ciąż ekotopowych. Ponadto może wystąpić poronienie, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu czy zapalenie endometrium po porodzie. U dzieci najczęściej infekcja przebiega pod postacią wtrętowego zapalenia spojówek o różnym stopniu nasilenia od bezobjawowego do ropnego. U nawet 15 % noworodków bezpośrednio po porodzie rozwija się zapalenie płuc (przede wszystkim przebieg bezgorączkowy, w niektórych przypadkach śródmiąższowe zapalenie płuc). Leczenie: stosowanie antybiotykoterapii (erytromycyna, azytromycyna czy amoksycylina).

    Cytomegalia natomiast to choroba zakaźna wywołana przez wirus cytomegalii (CMV). Drogą zakażenia jest wirus przenoszony jest przez krew, ślinę, mocz czy śluz szyjkowy. Zakażenie następuje w wyniku transmisji przezłożyskowej lub w trakcie porodu poprzez kontakt z wydzieliną dróg rodnych. Dużym ryzykiem obarczone jest również karmienie piersią. Powikłania przy cytomegalii - w przypadku wrodzonej infekcji obserwuje się zapalenie siatkówki i naczyniówki, hepatomegalię, czyli powiększenie wątroby, żółtaczkę, głuchotę, a nawet opóźniony rozwój psychoruchowy. Nabyte zakażenie najczęściej manifestuje się zapaleniem płuc, z szybkim pogarszaniem stanu dziecka. Leczenie cytomegalii: brak rekomendacji dotyczących podawania leków przeciwwirusowych w rozpoznanych prenatalnie zakażeniach.

     

    Kiła i listerioza a ciąża

     

    Kiła to choroba zakaźna wywołana przez Treponema pallidum. Kiłą można się zarazić przez kontakty płciowe z zakażonym partnerem. Wrota inwazji stanowią niewielkie uszkodzenia błony śluzowej pochwy. Ryzyko zakażenia (na drodze przezłożyskowej) płodu jest największe we wczesnych okresach choroby. Powikłania kiły: poronienia samoistne, porody przedwczesne, wewnątrzmaciczne obumarcia płodu, zakażenia wrodzone. Kiła wrodzona: u płodów na podstawie USG stwierdza się uogólniony obrzęk, hepatomegalię (powiększenie wątroby), wielowodzie, pogrubienie łożyska.

    Listerioza jest chorobą zakaźną wywołaną przez Listeria monocytogenes. Droga zakażenia: droga pokarmowa (spożycie mleka, produktów mlecznych, warzyw czy mięsa), kontakty płciowe. Listerioza wrodzona rozwija się po transmisji drobnoustrojów do płodu drogą wstępującą oraz w czasie porodu, w trakcie przechodzenia przez kanał rodny. Powikłaniem wczesnej postaci może być poród przedwczesny płodu z objawami posocznicy, zapalenie płuc czy mikroropnie z zajęciem ośrodkowego układu nerwowego. Po upływie 7 dni od porodu można rozpoznać postać późną. Najczęstszym następstwem jest zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wodogłowie. Leczenie listeriozy polega na skojarzonej antybiotykoterapii (zwykle ampicylina plus gentamycyna).

     

    Zakażenie paciorkowcami grupy B a ciąża

     

    Drogą zakażenia paciorkowcami grupy B (GBS) są kontakty seksualne. Rekomenduje się, aby badania w kierunku stwierdzenia kolonizacji GBS były przeprowadzone w okresie między 35-37 tygodniem ciąży. Do czynników ryzyka zakażenia zalicza się wcześniactwo, niską masę urodzeniową noworodka, przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego, czy infekcję dróg moczowych u matki. Konsekwencją zakażenia może być wewnątrzmaciczne obumarcie płodu. Ponadto stwierdza się zaburzenia czynności serca podczas porodu, u noworodków niskie pH krwi pępowinowej i kwasicę metaboliczną. Leczenie u kobiet z dodatnimi posiewami w kierunku zakażenia GBS polega na podawaniu penicyliny w okresie okołoporodowym (co 4 godziny do chwili porodu). Zamiennie można stosować ampicylinę i kontynuować wówczas przez 10-14 dni po porodzie.

     

    Ospa wietrzna i półpasiec a ciąża

     

    Zakażenie pierwotne przebiega jako ospa wietrzna. Wirus przedostaje się do zwojów nerwowych, gdzie przebywa w stanie latencji. Reaktywacja takiego zakażenia ujawnia się pod postacią półpaśca. Chorobą można się zarazić przez kontakt bezpośredni, źródłem jest chory człowiek lub nosiciel.

    Do powikłań tej choroby można zaliczyć poronienia, poród przedwczesny, ospę wrodzoną, zmiany bliznowate na skórze, niedorozwój kończyn dolnych, hipoplazja palców, wady ośrodkowego układu nerwowego, opóźniony rozwój psychomotoryczny. Ponadto może wystąpić wielowodzie, małowodzie, zahamowanie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, obrzęk uogólniony, odmiedniczkowe zapalenie nerek, wrodzone zapalenie płuc, wodogłowie u noworodków. Zakażenie płodu w okresie okołoporodowym wiąże się w 20 % z wystąpieniem objawowej ospy wietrznej u noworodka ze śmiertelnością rzędu 30 %.

    Leczenie ospy wietrznej: należy określić status immunologiczny ciężarnej, która miała kontakt z chorym i podać immunoglobulinę maksymalnie 3-4 doby od ekspozycji. Powikłania pod postacią zapalenia płuc są wskazaniem do zastosowania acykloviru. Jeżeli objawy pojawiły się od 5 dni przed do 3 dni po porodzie, noworodek powinien otrzymać immunoglobulinę VZIG.

     

    Różyczka i toksoplazmoza a ciąża

     

    Różyczka wirusowa choroba zakaźna. To choroba przenoszona drogą kropelkową. W przypadku kontaktu seronegatywnej kobiety ciężarnej z chorym może doprowadzić do transmisji wirusa do płodu. Obraz kliniczny wewnątrzmacicznej infekcji jest bardzo zróżnicowany: bezobjawowe zakażenie, fetopatie (pozapalne uszkodzenia płodu) czy obumarcie wewnątrzmaciczne. U żywo urodzonych noworodków występuje tzw. triada Gregga: nieprawidłowości ze strony narządu wzroku (zaćma, retinopatia plus głuchota plus wada serca (przetrwały przewód tętniczy, zwężenie tętnicy płucnej lub ubytki w przegrodzie komorowej). Ponadto może wystąpić małogłowie, opóźnienie rozwoju psychomotorycznego czy niedorozwój w zakresie uzębienia. Leczenie: brak skutecznych metod, wobec czego istotna jest profilaktyka, czyli szczepienia ochronne.

    Toksoplazmozanabyta choroba odzwierzęca. Objawy kliniczne: u matek często przebieg bezobjawowy albo z powiększeniem węzłów chłonnych. Ryzyko transmisji matka-płód zależy od czasu trwania ciąży. Obraz kliniczny bardzo zróżnicowany od bezobjawowych inwazji do przypadków triady Sabina-Pinkentona (wodogłowie/małogłowie, zapalenie siatkówki i naczyniówki, zwapnienia śródmózgowe). Dodatkowo występuje znaczne opóźnienie rozwoju umysłowego i fizycznego dziecka. U płodu może ponadto wystąpić rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe.

    U ciężarnych stosuje się spiromycynę, która wykazuje szczególne powinowactwo do tkanek łożyska. W ramach profilaktyki ciężarne powinny unikać kontaktu z kotami. Owoce i warzywa powinny być dokładnie wypłukane przed spożyciem.

     

    Zakażenie mykoplazmami i Herpes simplex virusa a ciąża

     

    Zakażenie mykoplazmami – choroba wywołana przede wszystkim przez kolonizację Ureaplasma urealyticum. Drogą zakażenia są kontakty seksualne i podczas porodu, w wyniku kontaktu płodu z wydzieliną dróg rodnych. Powikłania: wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, poród przedwczesny, niska masa urodzeniowa noworodka. Zakażenie wrodzone objawia się zapaleniem płuc czy zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych. Aktualnie nie zostało ustalone ostateczne stanowisko w sprawie konieczności leczenia ciężarnych.

     

    Droga zakażenia Herpes simplex virus : wirus przenoszony jest drogą bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną, czyli drogą płciową, a także poprzez używanie przedmiotów osobistych. Śmiertelność wśród noworodków wynosi niemalże 50 %, u pozostałych stwierdza się ciężkie zakażenia z posocznicą włącznie i towarzyszącym zapaleniem mózgu. Czasami klinicznie u noworodków zakażenie manifestuje się opryszczką skóry, jamy ustnej, zakażeniem gałki ocznej czy postacią uogólnioną. Pierwotne zakażenie w II i III trymestrze zwiększa ryzyko porodu przedwczesnego czy infekcji u noworodka. U zakażonych noworodków stosuje się acyklowir lub pochodne. Jednakże najważniejsza jest profilaktyka. Matki z czynną postacią choroby powinny zachować ostrożność i przestrzegać zasad higieny w trakcie pielęgnacji noworodka. Zakażenie noworodka podczas karmienia piersią jest mało prawdopodobne.

     

    Rzeżączka i inne choroby a ciąża

     

    Rzeżączka to choroba wywołana zakażeniem Neisseria gonorrhoeae . U  osób dorosłych choroba przenosi się na drodze kontaktów płciowych. Zakażenie może powodować przedwczesne pęknięcie błon płodowych, posocznicę okołoporodową czy poporodowe zapalenie błony wewnętrznej macicy. Infekcja w ciąży rozprzestrzenia się znacznie szybciej, z uwagi na zwiększone ukrwienie narządów miednicy mniejsze. Najczęstszą spotykaną postacią kliniczną jest rzeżączkowe zapalenie spojówek noworodka. W przypadku ciężarnych można stosować niektóre antybiotyki (ampicylina, ceftriakson, cefotaksym). Dla osiągnięcia sukcesu terapeutycznego niezwykle istotne jest, aby farmakoterapia dotyczyła obojga partnerów.

    Ryzyko poronienia wzrasta w przypadku dodatniego wywiadu w kierunku:

    • chorób przewlekłych np. cukrzyca, nadciśnienie tętnicze,
    • otyłość (zmniejszenie masy ciała bezpośrednio przed ciążą zmniejsza ryzyko),
    • celiakia – choroba trzewna, która polega na nietolerancji glutenu,
    • PCOS – zespół policystycznych jajników,
    • zespół antyfosfolipidowy – w krwiobiegu obecne są przeciwciała przeciw pewnym typom fosfolipidów, czyli związków chemicznych obecnych w błonach komórkowych. Prawdopodobnie nawykowe poronienia w tym przypadku wynikają z powstawania mikrokatorów w naczyniach łożyska.
    Autor: lek. Agnieszka Żalińska
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.