zarejestruj się zaloguj się

Rozejście spojenia łonowego – przyczyny, objawy, leczenie

Tekst: lek. Natalia Ignaszak-Kaus
Dodane: 29. lipca, 2016

Rozejście spojenia łonowego w ciąży to komplikacja niegroźna, ale powodująca ból. Typowe to: ból spojenia łonowego, ból pojawiający się tuż po porodzie, także w momencie wstawania, podnoszenia dziecka i dźwigania. Ból z okolic krocza i spojenia może promieniować do kości krzyżowej jak i być odczuwalny w obrębie. Czy rozejście spojenia łonowego należy leczyć? Jak rozpoznawać to zaburzenie?

SPIS TREŚCI:

    Dlaczego dochodzi do rozejścia spojenia łonowego?

     

    Podczas ciąży zwiększa się stężenie estrogenów we krwi. Wzrasta także poziom innego hormonu – relaksyny. Obie substancje odpowiadają za rozluźnienie chrząstkozrostu łonowego oraz połączeń między stawami krzyżowo-biodrowymi. Ma to na celu przygotowanie miednicy do porodu i ułatwienie przyjścia na świat dziecka drogami natury.

    Zwykle objawy rozejścia spojenia pojawiają się już w III trymestrze ciąży, kiedy główka dziecka obniża się i napiera na wchód macicy.

     

    Jakie są objawy rozejścia spojenia łonowego w ciąży?

     

    • dokuczliwa bolesność w obrębie spojenia łonowego, nasilająca się w trakcie chodzenia;
    • wynikający z dolegliwości bólowych kaczkowaty chód;
    • bolesność uciskowa, którą kobiety zgłaszają przeważnie tuż po porodzie lub w pierwszych dniach połogu;
    • czynnikami nasilającymi ból jest też nagłe wstanie, noszenie dziecka, dźwiganie ciężkich przedmiotów;
    • ból może promieniować do kości krzyżowej jak i być odczuwalny w obrębie ud.

    W przypadku pojawienia się wyżej wymienionych dolegliwości, nie należy zwlekać z wizytą u lekarza. Rozejście spojenia w ciąży jest przeciwwskazaniem do porodu drogami natury, a ciążę rozwiązuje się poprzez planowe cięcie cesarskie; zwykle przed 40 tygodniem ciąży. Silne dolegliwości bólowe są wręcz wskazaniem do pilnego zakończenia ciąży. Do rozejścia spojenia dochodzi przeważnie u kobiet ciężarnych i położnic, zdecydowanie rzadziej u zawodowych sportowców uprawiających sporty siłowe.

     

    Ból spojenia łonowego w ciąży – przyczyny

     

    Uszkodzenie spojenia może występować jako poszerzenie szpary stawowej, stwierdzone na zdjęciu rentgenowskim, ale także jako poważniejsze zaburzenie – rozerwanie spojenia łonowego. Dochodzi do niego zwykle w wyniku ciężkiego urazu porodowego, wynikającego z:

    • długiego drugiego okresu porodu (czas od całkowitego rozwarcia do urodzenia dziecka);
    • niewspółmierności porodowej (duża masa dziecka w porównaniu do wąskiej miednicy kostnej kobiety);
    • porodu operacyjnego z użyciem kleszczy.

    Obecnie, w dobie doskonałego nadzoru nad kobietą ciężarną, możliwości dokładnych badań ultrasonograficznych, do rozerwania spojenia łonowego praktycznie nie dochodzi, a problem ten na szczęście traci na ważności. W przypadku podejrzenia problemów w trakcie porodu drogami natury, zapada decyzja o elektywnym, planowym cięciu cesarskim.

    Do uszkodzenia spojenia może dość także w przypadku złamań kości miednicy, które wynikają najczęściej z wypadków komunikacyjnych lub upadków z dużej wysokości. Złamanie miednicy jest bardzo niebezpieczne, ponieważ dochodzi podczas niego do znacznej utraty krwi, w związku z bardzo dobrze rozwiniętym unaczynieniem miednicy i jej narządów wewnętrznych.

     

    Leczenie rozejścia spojenia łonowego i niezbędne badania w ciąży

     

    Diagnostyka opiera się w pierwszej kolejności na charakterystycznych objawach i wywiadzie. Silny ból spojenia łonowego po porodzie naprowadza lekarza na rozpoznanie rozejścia spojenia. Jednym z badań obrazowych potwierdzających rozpoznanie jest USG, na którym można uwidocznić poszerzoną szparę między kościami łonowymi. Rozejście spojenia potwierdzi też zdjęcie rentgenowskie, na którym można ocenić stopień i odległość rozejścia w milimetrach. Na szczęście w przeciwieństwie do rozerwania spojenia, mimo nieprzyjemnych, bolesnych dolegliwości, rokowanie jest dobre. Leczenie polega na odpoczynku, przeciwwskazane jest dźwiganie, noszenie ciężkich przedmiotów, uprawianie intensywnych sportów.

    Leczenie farmakologiczne ogranicza się do leków przeciwbólowych, zwykle wystarczające są tradycyjne niesterydowe leki przeciwbólowe (ketoprofen, ibuprofen, diklofenak). W przypadku utrzymywania się dolegliwości zaleca się noszenie pasa uciskającego miednicę oraz leczenie ortopedyczne, rehabilitujące. Odpowiednie ćwiczenia nie tylko przynoszą ulgę, ale mogą przyspieszyć powrót do prawidłowej anatomii miednicy kostnej. Rzadko wymagane jest leczenie operacyjne rozejścia.

    Autor: lek. Natalia Ignaszak-Kaus
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Ból krocza w ciąży

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.