zarejestruj się zaloguj się

Częste biegunki

Tekst: Agnieszka Darocha
Dodane: 16. października, 2013

W większości przypadków biegunka jest uciążliwa, jednakże szybko mija i nie niesie za sobą poważnych konsekwencji. Jednak nie dzieje się tak zawsze. Szczególnie gdy mamy do czynienia z uporczywą biegunką, nie powinno się jej lekceważyć i należy udać się do lekarza. Jest to niezwykle istotne przede wszystkim u najmłodszych, ponieważ w ich przypadku bardzo szybko może dojść do odwodnienia.

SPIS TREŚCI:

    Ostra a przewlekła biegunka

     

    Biegunka jest to objaw kliniczny polegający na zwiększonej częstości wypróżnień (powyżej 3 na dobę) bądź oddawaniu stolca w większej ilości (powyżej 200 g na dobę). Jeżeli stan ten trwa do 14 dni, mówimy wówczas o biegunce ostrej, jeżeli natomiast utrzymuje się powyżej 14 dni, to nazywamy to biegunką przewlekłą.

    W większości przypadków jest to objaw uciążliwy, lecz szybko mijający, który nie powoduje poważnych konsekwencji. Niemniej szczególnie w przypadku uporczywych i częstych biegunek nie powinno się tego objawu lekceważyć i należy udać się do lekarza. Ma to znaczenie zwłaszcza u dzieci, ze względu na możliwość odwodnienia.

    Biegunki należy różnicować z pseudobiegunkami (które charakteryzują się częstym oddawaniem małych ilości stolca), z nietrzymaniem stolca (brak kontroli nad zwieraczem odbytu) oraz z tzw. „biegunkami z przepełnienia”, czyli przeciekaniem stolca o płynnej konsystencji poprzez zalegające masy kałowe.

     

    Rodzaje uporczywych biegunek

     

    Biegunki możemy podzielić na ostre i przewlekłe. Uporczywymi biegunkami nazywamy najczęściej biegunki przewlekłe, a ich przyczyną może być wiele czynników. Oto podział tych biegunek:

    • biegunka sekrecyjna,
    • biegunka osmotyczna,
    • biegunka tłuszczowa,
    • biegunka wysiękowa,
    • biegunka motoryczna.

     

    Biegunka sekrecyjna

     

    Biegunka ta charakteryzuje się spadkiem absorpcji bądź wzrostem wydzielania w jelicie cienkim. Jej przyczyną są:

    • leki przeczyszczające:
      • bisakodyl,
      • sennozydy,
      • aloes,
      • alkohol,
    • gruczolaki wydzielające hormony, takie jak:
      • guz gastrynowy,
      • VIP-oma,
      • rakowiak.

    Biegunka ta wynika z sekrecji płynu izotonicznego w stosunku do osocza i utrzymuje się nawet u pacjentów będących na czczo.

     

    Biegunka osmotyczna

     

    Biegunka osmotyczna wynika głównie z uszkodzenia jelit przez niektóre leki zawierające siarczan magnezu, laktulozę, neomycynę. Uszkodzenie jelit może być spowodowane także przez produkty spożywcze (duże ilości sorbitolu, mannitolu). Występuje ona w takich jednostkach chorobowych, jak celiakia, nietolerancja laktozy.

    Biegunka ta wiąże się z nadmierną osmotycznością substancji znajdujących się w świetle jelita i ustępuje u pacjentów będących na czczo.

     

    Biegunka tłuszczowa

     

    Wynika z nieprawidłowego trawienia tłuszczów. Aby tłuszcz mógł być strawiony i później wchłonięty, potrzebna jest żółć. Dlatego niezbędna jest prawidłowo działająca trzustka. W przypadku chorób trzustki mamy do czynienia z zaburzeniem trawienia tłuszczy i tym samym biegunką tłuszczową.

    Występuje ona w celiakii, chorobie Wipple'a (układowa infekcja bakteryjna obejmująca głównie jelito cienkie) oraz niedokrwieniu jelit. Biegunka ta związana jest z zaburzeniami wchłaniania, wiąże się z oddawaniem dużych stolców i ustępuje u pacjentów będących na czczo.

     

    Biegunka wysiękowa

     

    Jest to przedostatni typ uporczywych, częstych biegunek. Stan zapalny powoduje wtórnie wzrost sekrecji i ucieczkę wody. Główną jej przyczyną są choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy choroba Leśniowskiego-Crohna. Może występować także po niedokrwieniu jelit, po napromieniowaniu bądź w przypadku nadwrażliwości pokarmowej.

     

    Biegunka motoryczna

     

    Wynika ona z przyśpieszonego pasażu w jelicie. Występuje w takich jednostkach chorobowych, jak zespół jelita drażliwego, w nadczynności tarczycy oraz przy stosowaniu leków zwiększających perystaltykę, czyli leków prokinetycznych (metoklopramid, cisaprid).

     

    Częste biegunki a choroby

     

    Pierwszym krokiem w diagnostyce częstych biegunek jest ustalenie, czy mamy do czynienia z biegunką ostrą czy przewlekłą. Jak już było wspomniane, biegunka ostra trwa mniej niż 14 dni, a przewlekła utrzymuje się powyżej 4 tygodni.

    Kolejnym krokiem w diagnostyce jest ustalenie, z jaką biegunką przewlekłą mamy do czynienia – pozwala to ustalić konkretną jej przyczynę. W niektórych przypadkach możemy od razu postawić diagnozę, ale nie zawsze jest to takie proste. Warto więc postępować „krok po kroku”.

    Sposób postępowania przy różnych typach biegunek określa się następująco:

    • biegunka sekrecyjna – charakteryzują ją bardzo obfite, wodniste stolce; zwykle nie towarzyszy jej ból brzucha; na czczo biegunka ta nie ustępuje;
    • biegunka osmotyczna – stolce są najczęściej pieniste i ustępują u pacjentów na czczo;
    • biegunka tłuszczowa – stolce są tłuste, połyskliwe i trudne do spłukania w toalecie; często towarzyszy im bardzo nieprzyjemny zapach;
    • biegunka zapalna – stolce krwiste, ropne; często towarzyszą jej objawy ogólnoustrojowe toczącego się procesu zapalnego (gorączka, dreszcze, zwiększona potliwość).

    Zatem sama analiza stolca wskazuje na konkretną grupę, rodzaj biegunki i jednocześnie grupę przyczyn, jakie będziemy brali pod uwagę. Kolejna wskazówka po analizie stolca to sprawdzenie, czy biegunka ustępuje na czczo, czy nie.

     

    Częste biegunki – badania

     

    Najpierw z wywiadu ustalamy, czy mamy do czynienia z biegunką ostrą czy przewlekłą. Następnie dokonujemy analizy stolca i sprawdzamy, czy ustępuje on na czczo. To wszystko plus parę pytań dodatkowych pozwala na ustalenie przyczyny biegunki.

    Kiedy mamy do czynienia z uporczywą, przewlekłą biegunką, ważne jest, aby wykonać podstawowe badania krwi, gdyż biegunka może doprowadzić do poważnych powikłań. Do podstawowych badań krwi zaliczamy:

    • pełną morfologię krwi;
    • oznaczenie stężenia jonów Ca, B12, kwasu foliowego, Fe;
    • sprawdzenie czynności wątroby, tarczycy;
    • badania w kierunku celiakii.

    W zależności od przyczyny biegunki wykonuje się dalsze badania w celu jej potwierdzenia i podejmuje adekwatne leczenie. Podstawą leczenia w częstych biegunkach jest nawadnianie oraz żywienie delikatnymi, gotowanymi produktami. Ponadto stosuje się probiotyki i (w zależności od przyczyny) albo leki zwalniają perystaltykę (np. loperamid), albo leki przeciwdrobnoustrojowe. Jeżeli przyczyną biegunki są leki, wówczas należy je odstawić.

    Nie zawsze leczenie jest proste, np. kiedy mamy do czynienie z nieswoistymi zapaleniami jelit, takimi jak choroba Leśniowskiego-Crohna bądź wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Wówczas stosuje się leczenie objawowe i dąży do ograniczenia objawów.

    Ważne jest także wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych oraz niedoboru pierwiastków śladowych, gdyż mogą one także prowadzić do groźnych powikłań.

     

    Powikłania biegunki przewlekłej

     

    Najczęstszym zaburzeniem jest odwodnienie. Jeśli jest ono niewielkiego stopnia, to nie jest bardzo groźne, ale gdy dochodzi do utraty większej ilości wody, może to nawet zagrażać życiu. Objawami odwodnienia są m.in.:

    • uczucie silnego pragnienia,
    • utrata masy ciała,
    • suchość w jamie ustnej,
    • zmniejszenie wydzielania śliny,
    • utrata elastyczności skóry,
    • zapadnięte, podkrążone oczy,
    • bladość spojówek, skóry,
    • suche, popękane usta,
    • silny ból głowy,
    • zawroty,
    • zmniejszona ilość oddawanego moczu,
    • tachykardia,
    • omdlenia.

    Silnego stopnia odwodnienie może doprowadzić do wstrząsu hipowolemicznego, dlatego tak ważne jest zapobieganie i leczenie odwodnienia. Do innych powikłań biegunki przewlekłej należą: zaburzenia elektrolitowe, kwasica metaboliczna (zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej), niedobór witamin i pierwiastków śladowych.

    Tagi: biegunka
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.