zarejestruj się zaloguj się

Test ureazowy na Helicobacter pylori

Tekst: mgr Katarzyna Wajda-Drzewiecka
Test ureazowy na Helicobacter pylori
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 18. października, 2013

Obecność Gram-ujemej bakterii Helicobacter pylori (Hp) wiąże się z większym ryzykiem rozwoju choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, a także chorób nowotworowych. Z tego względu konieczne jest stosowanie testów pozwalających na szybkie wykrycie obecności tej bakterii. Podstawowe znaczenie ma tutaj test ureazowy, który pozwala w sposób szybki i przesiewowy postawić podejrzenie zakażenia Helicobacter pylori.

mgr Katarzyna Wajda-Drzewiecka
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Diagnostyka inwazyjna Helicobacter pylori

     

    Diagnostykę w kierunku Helicobacter pylori można podzielić na inwazyjną i nieinwazyjną. Pierwsza z nich polega na wykonaniu gastroskopii i pobraniu wycinków (ewentualnie wprowadzeniu do żołądka specjalnej kapsułki), a druga obejmuje badania niezwiązane z tymi działaniami.

    Tradycyjna diagnostyka inwazyjna polega na wykonaniu badania gastroskopowego, podczas którego pobierane są wycinki z widocznych zmian (a przy braku takich z okolicy odźwiernika, gdzie najczęściej lokalizuje się Helicobacter pylori). Wycinki te posłużyć mogą do wykonania badań mikroskopowych, testu na obecność ureazy, hodowli mikrobiologicznej czy wykrywania DNA bakterii (metodą genetyczną PCR). Zaletą takiej diagnostyki jest wysoka czułość i swoistość, ale równocześnie jest ona kosztowna i dość nieprzyjemna dla pacjentów.

    Czasami stosowana jest specjalna kapsułka, umieszczana na nitce i połykana przez pacjenta (String test). Połknięta, przez kilka godzin przebywa w żołądku, gdzie zbiera treść żołądkową, następnie jest wyciągana przez usta, a jej zawartość badana mikrobiologicznie. Metoda ta jest tańsza od gastroskopii, ale równocześnie jest mniej dokładna i dość uciążliwa dla pacjenta. Metoda ta w Europie w praktyce nie jest stosowana.

     

    Diagnostyka inwazyjna Helicobacter pylori

     

    Metody nieinwazyjne stosowane w diagnostyce to:

    • wykrywanie we krwi przeciwciał przeciwko Helicobacter pylori,
    • wykrywanie w kale DNA H. pylori metodą PCR,
    • szybki test ureazowy – oddechowy oraz moczowy.

    Wykrywanie przeciwciał przeciwko Helicobacter pylori jest metodą czułą i swoistą, ale ponieważ obrazuje reakcję organizmu pacjenta na zakażenie, to ukazuje sytuację z opóźnieniem w stosunku do stanu faktycznego.

    Z kolei badanie kału metodą PCR charakteryzuje się bardzo wysoką swoistością (praktycznie brak wyników fałszywie dodatnich), a równocześnie dość niską czułością (fałszywie ujemne), ponieważ w kale jest dużo DNA pochodzącego od flory bakteryjnej pacjenta i jego komórek.

     

    Szybki test ureazowy

     

    Szybki test ureazowy charakteryzuje się wysoką czułością (90%). Jest to równocześnie metoda nieinwazyjna i niezbyt uciążliwa dla pacjenta.

    Badanie polega na wypiciu zawiesiny zawierającej mocznik, w cząsteczce którego umieszczony został radioaktywny izotop węgla 13C lub 14C (obecnie częściej stosowany jest 13C – z uwagi na nieco większe bezpieczeństwo, choć badania z użyciem 14C są tańsze).

    W żołądku ureaza wytwarzana przez Helicobacter pylori rozkłada mocznik do amoniaku i dwutlenku węgla, w cząsteczką którego jest wbudowywany radioaktywny węgiel. Po upływie 15–30 minut wykonywany jest pomiar radioaktywności wydychanego powietrza – w przypadku obecności dwutlenku węgla z węglem 14C następuje wzrost radioaktywności wykrywany licznikiem scyntylacyjnym (detektor promieniowania jonizującego), a w przypadku użycia 13C stosuje się spektrometrię masową (test ten jest droższy, ale badany otrzymuje jeszcze mniej promieniowania niż przy 14C, choć i tam dawka jest niższa niż przy zdjęciu RTG). U dzieci i kobiet w wieku rozrodczym nie powinno się wykonywać testu z 14C.

    Oprócz opisanego powyżej testu oddechowego czasem stosowany jest test moczowy. W tym przypadku pacjent otrzymuje mocznik znakowany radioaktywnym azotem. Część wytwarzanego amoniaku jest wchłaniana i ostatecznie wydalana przez nerki. W badaniu tym badana jest zatem radioaktywność moczu. Test ten pozwala uzyskać wynik po kilkunastu godzinach (trzeba czekać na wydalenie moczu), więc stosowany jest rzadko.

    Test oddechowy może być stosowany jako badanie przesiewowe u osób z objawami ze strony żołądka, a także jako kontrola po leczeniu eradykacyjnym Helicobacter pylori w celu oceny skuteczności leczenia po 4 tygodniach od jego zakończenia. Pacjent co najmniej 1–2 tygodnie przed badaniem nie powinien przyjmować:

    • antybiotyków,
    • leków wpływających na funkcjonowanie żołądka,
    • niesteroidowych leków przeciwzapalnych (chyba że istnieją wskazania do ich przyjmowania).

    Przed badaniem pacjent powinien umyć zęby i przepłukać jamę ustną przegotowaną wodą – niektóre bakterie stanowiące florę jamy ustnej mogą wytwarzać ureazę, co może zaburzyć wynik badania.

    W przypadku dodatniego wyniku testu ureazowego lekarz może zadecydować o dalszym postępowaniu – dalszej diagnostyce bądź powtórzeniu leczenia.

    Autor: mgr Katarzyna Wajda-Drzewiecka

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.