zarejestruj się zaloguj się

Sposoby na zaparcia – jak pozbyć się zaparć? Co pomaga na zatwardzenie?

Tekst: lek. Agnieszka Zaremba
Dodane: 12. września, 2016

Zaparcie, nazywane także zatwardzeniem, najczęściej jest efektem nieprawidłowej, ubogiej w błonnik diety oraz przyjmowania niedostatecznej ilości płynów. Rzadziej przyczyny zaparcia są związane z chorobami przewodu pokarmowego, schorzeniami neurologicznymi lub zaburzeniami hormonalnymi. W większości przypadków domowe sposoby na zaparcia okazują się wystarczającą formą ich leczenia.

lek. Agnieszka  Zaremba
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Skąd biorą się zaparcia? Jakie są przyczyny zatwardzenia?

     

    Zaparcie stolca to zmniejszenie ilości wypróżnień do 2 lub mniej tygodniowo i/lub oddawanie twardych stolców z wysiłkiem. Najczęstszym rodzajem zaparcia jest tzw. zaparcie nawykowe (idiopatyczne), które nie ma związku z chorobą. Zwykle jest efektem zwolnienia pracy przewodu pokarmowego wskutek biernego trybu życia oraz nieprawidłowej diety i spożywania zbyt małej objętości płynów.

    Zaparcie może też mieć charakter psychogenny. W takim przypadku problemy z wypróżnieniem pojawiają się np. przy korzystaniu z toalety w innych miejscach niż własny dom (np. na wakacjach) czy też w trakcie nauki korzystania z nocnika u dziecka. Typowe są także zaparcia w ciąży.

     

    Co jeszcze wywołuje problemy z wypróżnianiem?

     

    Zdarza się , że zaparcia związane są z rozwijającą się w organizmie chorobą. Choć takie przypadki zdarzają się o wiele rzadziej, w przypadku nawracających problemów z wypróżnianiem warto wykonać diagnostykę w kierunku takich schorzeń jak:

    • nowotwory przewodu pokarmowego (np. rak jelita grubego);
    • zespół jelita drażliwego,uchyłkowatość jelita grubego, zwężenia przewodu pokarmowego (np. w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna);
    • niedrożność przewodu pokarmowego (mechaniczna lub czynnościowa)
    • przepukliny, choroby odbytu (np. szczelina odbytu);
    • guzy lokalizujące się w miednicy i uciskające na jelita (np. nowotwory macicy, jajników, pęcherza moczowego);
    • choroby neurologiczne (np. choroba Parkinsona, uszkodzenia rdzenia kręgowego, nowotwory rdzenia kręgowego), cukrzyca;
    • nadczynność przytarczyc, zaburzenia jonowe (nadmiar wapnia, niedobór potasu), anoreksja;
    • stosowanie niektórych leków (np. leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpadaczkowych, doustnych środków antykoncepcyjnych).

     

    Zatwardzenie – co powinno nas zaniepokoić?

     

    Jak już wspomniano, zaparcie najczęściej na charakter idiopatyczny, jednak zdarza się, że jest objawem poważnych chorób. W przypadku rozpoznania zaparcia o charakterze wtórnym, konieczne jest leczenie choroby podstawowej. Problemy z wypróżnianiem towarzyszą niedoczynności tarczycy, schorzeniom układu pokarmowego, chorobom neurologicznym, a także chorobom atakującym układ mięśniowy. Objawami, które powinny wzbudzić szczególną czujność (tzw. objawami alarmującymi) są:

    • postępująca niezamierzona utrata masy ciała;
    • niedokrwistość;
    • wyczuwalny guz w brzuchu lub zmiany w okolicy odbytu;
    • obciążenie genetyczne w kierunku chorób nowotworowych jelita grubego oraz nieswoistych zapaleń jelit.

     

    Jak pozbyć się zaparcia? Jakie leki na zaparcia wybrać?

     

    Leczenie zaparć, zwłaszcza tych o charakterze przewlekłym, powinno być długotrwałe i systematyczne. Zaleca się stosowanie go do czasu normalizacji wypróżnień plus tyle czasu, ile czasu trwało zaparcie. W leczeniu przewlekłego zaparcia zalecane jest stosowanie tzw. leków osmotycznych, które uwadniają stolec i sprawiają, że stają się on miękki i łatwiej go wydalić. Do leków osmotycznych przeznaczonych do regularnego stosowania zaliczamy makrogole i laktulozę.

    Doraźnie, w razie trudności z wydaleniem stolca i jego zaleganiem, można stosować czopki glicerynowe lub doodbytnicze wlewki fosforanowe. Innymi z grup leków na zaparcia są: leki pobudzające wypróżnienie (np. bisakodyl, preparaty z liści senesu), leki zmiękczające kał i działające poślizgowo (dokuzan sodowy, parafina), leki zwiększające objętość stolca (nasiona babki ptasznika).

     

    Co na zaparcia? Jakie są domowe sposoby na zaparcia?

     

    W przypadku dolegliwości o podłożu idiopatycznym wystarczające są zazwyczaj niefarmakologiczne, domowe sposoby na zaparcia. Zastosowanie leków na zaparcia zaleca się wówczas, gdy leczenie na własną rękę okaże się nieskuteczne. 

    Wśród niefarmakologicznych sposobów za zaparcia uwzględniamy:

    • aktywność fizyczną, która powinna być systematyczna;
    • zwiększenie objętości spożywanych płynów (powinno się wypijać min. 3 l wody dziennie), wypijanie herbatek na zaparcia i naparów ziołowych wspomagających pracę przewodu pokarmowego; skuteczne zioła na zaparcia to mięta, mniszek lekarski, melisa;
    • zastosowanie diety na zaparcia opartej o pokarmy bogate w błonnik (zaliczamy do nich m.in.: pieczywo pełnoziarniste, kasze gruboziarniste, otręby, siemię lniane, warzywa, owoce, także suszone, m.in. suszone śliwki); należy zaznaczyć, że zwiększone spożycie błonnika nie przynosi rezultatu, jeżeli nie połączymy go z piciem optymalnej objętości wody może wówczas paradoksalnie wystąpić efekt odwrotny do zamierzonego, gdyż błonnik bez wody zatyka przewód pokarmowy;
    • spożywanie kiszonek, które regulują perystaltykę przewodu pokarmowego;
    • unikanie spożywania produktów, które działają zapierająco, np. czekolady, białego pieczywa, produktów wysoko przetworzonych;
    • higienę i trening wypróżnień – powinno się podejmować próby regularnego wypróżniania się, najlepiej rano, po posiłku, gdy perystaltyka przewodu pokarmowego jest pobudzona, w warunkach spokoju, bez stresu i pośpiechu.
    Autor: lek. Agnieszka Zaremba

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.