zarejestruj się zaloguj się

Ropień odbytu

Tekst: lek. Sylwia Jastrzębowska
Ropień odbytu
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 29. sierpnia, 2014

Ropień okołoodbytniczy to wstydliwe i nadzwyczaj przykre schorzenie, które może dotyczyć osób w każdym wieku. Stanowi ono jedną z najczęstszych przyczyn zgłaszania się pacjentów do poradni chirurgicznej. Ropień w okolicy odbytu daje takie dolegliwości, jak ból odbytu, obrzęk i zaczerwienienie odbytu, wysięk treści ropnej oraz ból w czasie oddawania stolca. Powikłaniem ropnia okolicy odbytu może być przetoka okołoodbytnicza.

SPIS TREŚCI:

    Przyczyny powstawania ropna wokół odbytu


    Zasadniczym czynnikiem sprawczym powstawania ropnia odbytu jest infekcja szerząca się najczęściej od strony krypt i gruczołów odbytowych lub od strony skóry tej okolicy. W następstwie namnażania bakterii dochodzi do zablokowania ujść gruczołów okołoodbytowych i gromadzenia śluzu, który staje się jednocześnie idealną pożywką dla drobnoustrojów.

    Gromadzący się śluz z czasem powoduje uformowanie bolesnego guzka, często uniemożliwiającego siedzenie oraz wypróżnianie. Z reguły towarzyszące dolegliwości są na tyle uporczywe, że skłaniają do szybkiej wizyty u lekarza. Do najczęściej izolowanych z ropni gatunków bakterii należą Escherichia coli, Proteus, Streptococcus i Bacteroides fragilis.

    Niektóre choroby zapalne jelit, takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna sprzyjają częstemu powstawaniu ropni, podobnie wszelkie stany upośledzenia odporności, w tym AIDS lub leczenie immunosupresyjne, a także choroby przewlekłe, jak cukrzyca.

     

    Ropień odbytu – objawy

     


    Objawy ropnia odbytu można podzielić na miejscowe i ogólne. Pierwsze z nich nasilają się szczególnie podczas siedzenia oraz oddawania stolca i są to:

    • ból odbytu zlokalizowany w miejscu powstania ropnia,
    • obrzęk i zaczerwienienie,
    • uczucie chełbotania przy dotykaniu zmiany,
    • wyciek treści ropnej.

    Objawy ogólne ropnia odbytu to:

    • podwyższona temperatura ciała,
    • dreszcze,
    • ogólne uczucie rozbicia,
    • stałe odczuwanie parcia na stolec.

    Konstelacja dolegliwości, zwłaszcza nasilenie bólu w okolicy odbytu, zależy ściśle od lokalizacji ropnia – im dalej znajduje się on od odbytu, tym bardziej nasilone są dolegliwości miejscowe, a mniej ogólne. Natomiast ropień zlokalizowany głębiej w kanale odbytnicy może objawiać się np. wyłącznie wzrostem temperatury lub obecnością ropnej wydzieliny w kale.

    Zgodnie z umiejscowieniem dokonano także klasyfikacji ropnia odbytu i jego okolic. Wyróżniamy następujące ich rodzaje:

    • powierzchowny (podskórny),
    • międyzwieraczowy (niski i wysoki),
    • kulszowo-odbytniczy (poddźwigaczowy),
    • miedniczno-odbytniczy (naddźwigaczowy).

     

    Leczenie ropni okołoodbytniczych

     

    Z reguły pacjent zgłasza się do poradni chirurgicznej lub POZ z powodu opisanych wyżej uporczywych dolegliwości, a lekarz nie ma problemu z rozpoznaniem schorzenia. W rzadkich przypadkach, kiedy zmiana zlokalizowana jest np. międzyzwieraczowo lub naddźwigaczowo, czyli wewnątrz kanału odbytnicy, konieczne może okazać się wykonanie USG przez odbyt lub badanie per rectum.

    Ze względu na dolegliwości bólowe konieczne bywa znieczulenie miejscowe przed badaniem. W razie wyjątkowych trudności diagnostycznych konieczne może okazać się wykonanie rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej. Do schorzeń o podobnym obrazie klinicznym, z którymi różnicuje się ropień odbytu należą m.in. torbiel włosowa, ropień gruczołu Bartholina lub zapalenie gruczołów potowych.

    Po ustaleniu rozpoznania lekarz dokonuje chirurgicznej ewakuacji treści ropnej po nacięciu i zdrenowaniu jamy ropnia. Czasem dokonuje się zabiegu od strony światła odbytnicy. Bywa także, że konieczne jest pozostawienie drenu lub sączka w jamie ropnia jeszcze kilka dni po zabiegu. Lokalizacja zmiany decyduje o stopniu inwazyjności zabiegu – im jama ropnia znajduje się głębiej w odbytnicy, tym technicznie trudniejsze jest jego nacięcie i drenaż.

    W celu złagodzenia objawów towarzyszących pacjent otrzymuje leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, a po ustaleniu czynnika sprawczego stosuje się celowaną antybiotykoterapię, w praktyce najczęściej dopiero po wyniku pobranego wcześniej posiewu. Nieodłącznym elementem terapii są też tzw. nasiadówki. Polegają one na moczeniu zmiany w specjalnych roztworach antyseptycznych kilka razy na dobę.

     

    Ropień w okolicy odbytu – powikłania

     

    W zdecydowanej większości przypadków leczenie chirurgiczne ropnia odbytu w połączeniu z nasiadówkami i odpowiednią higieną okolicy odbytu prowadzi do ustąpienia dolegliwości i wygojenia rany. Natomiast u pewnej grupy pacjentów, zwłaszcza obciążonych innymi chorobami przewlekłymi (np. cukrzycą) czy stanami obniżonej odporności może dojść do rozwoju powikłań.

    Do najczęstszych należą nawrót ropnia i wytworzenie się przetoki okołoodbytniczej, czyli kanału łączącego światło odbytnicy ze skórą. Powikłanie to wymaga już większego zabiegu chirurgicznego, polegającego na całkowitym wycięciu przetoki. Innym możliwym następstwem po niekompletnym drenażu ropnia, przypadkowym uszkodzeniu mięśnia lub nerwów jest niewydolność mięśnia zwieracza odbytu, co w konsekwencji może prowadzić do nietrzymania stolca ze wszystkimi jego uciążliwymi następstwami.

    Wreszcie, najcięższym możliwym powikłaniem jest tzw. zespół Fourniera, czyli martwica okolicznych tkanek. Wymaga ona doszczętnej resekcji zajętych tkanek i agresywnej antybiotykoterapii i występuje z reguły u osób obciążonych przewlekłymi chorobami metabolicznymi lub obniżoną odpornością. Ze względu na wymienione powikłania szczególnie ważna jest szybka diagnoza i prawidłowe chirurgiczne zdrenowanie ropnia oraz odpowiednia higiena stosowana przez pacjenta.

    Autor: lek. Sylwia Jastrzębowska

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.