zarejestruj się zaloguj się

Przewlekłe zaparcia – przyczyny, objawy, skutki i leczenie długotrwałych zaparć

Tekst: lek. Edyta Ćwiek-Rębowska
Przewlekłe zaparcia – przyczyny, objawy, skutki i leczenie długotrwałych zaparć
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 01. sierpnia, 2016

Długotrwałe zaparcia są najczęściej wynikiem błędów dietetycznych i małej aktywności fizycznej. Bywa jednak, że przedłużające się zaparcia mogą wskazywać na obecność chorób jelit, odbytu, a nawet chorób endokrynologicznych i psychicznych. Leczenie zaparć czynnościowych warto rozpocząć od domowych sposobów, czyli zmiany diety, odpowiedniego nawadniania, stosowania ziół usprawniających pracę przewodu pokarmowego.

SPIS TREŚCI:

    Jakie są przyczyny częstych zaparć?

     

    Zaparcie definiuje się jako zbyt małą częstość wypróżnień (mniej niż 3 w tygodniu), oddawanie stolców twardych, a także sytuacji, kiedy defekacji towarzyszy wzmożony wysiłek. Przeciętnie zdrowa osoba powinna oddawać 1–2 stolce w ciągu doby lub 1 stolec co drugi dzień.

    Przyczyny zaburzeń rytmu wypróżnień wynikają najczęściej z prowadzonego trybu życia (zaparcie czynnościowe). Z kolei częste, uciążliwe zaparcia mogą wskazywać na obecność chorób, nie tylko układu pokarmowego.

    W przypadku przewlekłego zaparcia dochodzi do zwolnienia pasażu przez przewód pokarmowy, w szczególności przez okrężnicę. Jest to przyczyną nadmiernego odwodnienia mas kałowych, przez co stają się one twarde, co utrudnia ich przesuwanie. Powstrzymywanie się od defekacji także spowalnia pasaż jelitowy, co dodatkowo utrudnia wydalanie stolca.

    Należy pamiętać, że picie niewystarczającej ilości płynów i dieta ubogoresztkowa (zawierająca zbyt małe ilości błonnika) także sprzyjają powstawaniu zaparć, błonnik ułatwia bowiem perystaltykę jelit (jest składnikiem pożywienia, który nie ulega trawieniu), a dobre nawodnienie wspomaga zmiękczanie mas kałowych.

    Do przyczyn zaparcia zaliczamy także:

     

    Dlaczego trzeba leczyć zaparcia? Jakie są skutki zaparć przewlekłych?

     

    Należy pamiętać, iż przewlekle trwające zaparcia są nie tylko przyczyną dyskomfortu, ale mogą także sprzyjać rozwinięciu chorób jelita grubego. Należą do nich m.in. uchyłki jelita grubego. Są to patologiczne uwypuklenia ściany okrężnicy, które powstają na skutek nadmiernych skurczów okrężnicy i zwiększenia ciśnienia w jelicie (wynikają one m.in. z ubogoresztkowej diety).

    W większości przypadków obecność uchyłków pozostaje bezobjawowa, jednak u niektórych chorych mogą wystąpić:

    • bóle brzucha,
    • nasilenie zaparć,
    • groźne powikłania w postaci perforacji uchyłka.

    Długotrwałe zaparcia sprzyjają także powstawaniu szczeliny odbytu. Jest to bolesne pęknięcie błony śluzowej kanału odbytu, którego przyczyną jest m.in. oddawanie zbitych, twardych stolców, a także wstrzymywanie defekacji, które jest powodem zalegania mas kałowych w końcowym odcinku przewodu pokarmowego, co dodatkowo nasila ich odwodnienie.

    W skrajnych przypadkach, gdy zaparcia trwają wiele dni, może dojść do wytworzenia tzw. kamieni kałowych, których przesuwanie przez ruchy perystaltyczne jest trudne lub niemożliwe. Doprowadzić to może do niedrożności przewodu pokarmowego i/lub perforacji, wymagających natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

     

    Domowe sposoby – co na zaparcia pomoże najszybciej?

     

    W związku z faktem, iż największy odsetek zaparć ma charakter czynnościowy (np. wynika z błędów w diecie), niezmiernie ważne jest postępowanie niefarmakologiczne. Skutecznym sposobem na walkę z zaparciami jest:

    • wprowadzenie diety bogatoresztkowej – zwiększenie ilości błonnika w diecie do około 30 g na dobę: spożywanie warzyw, owoców, otrębów pszennych, musli i ziół na zaparcia;
    • wypijanie płynów w ilości 2–3 l na dobę;
    • prowadzenie systematycznej aktywności fizycznej (ruch usprawnia pracę jelit);
    • dbałość o regularne wypróżnienia oraz unikanie zbyt długiego powstrzymywania się od defekacji;
    • odstawienie leków mogących być przyczyną zaparć (należy uprzednio zasięgnąć konsultacji lekarskiej).

     

    Leki na zaparcia

     

    Leczenie zaparć czynnościowych powinno być prowadzone doraźnie. Stosowanie żadnego z leków na zaparcia nie jest bowiem wolne od możliwych działań niepożądanych. Do najpopularniejszych substancji stosowanych w zaparciu należą:

    • leki zwiększające objętość stolca – nasiona babki płesznika,
    • leki osmotyczne – makrogole, laktuloza, czopki glicerolowe,
    • leki pobudzające perystaltykę – bisakodyl, antranoidy,
    • leki zmiękczające masy kałowe – parafina, dokuzan sodowy.

    Leczenie farmakologiczne zaparć powinno być postępowaniem dodatkowym, gdy odpowiednio prowadzona dieta i zmiana stylu życia są niewystarczające (dotyczy to głównie zaparć czynnościowych). Niekiedy w walce z zaparciem konieczne może być krótko- lub długotrwałe skojarzenie dwóch leków z różnych grup.

    Część chorych borykających się z problemem zaparć wymaga przewlekłej farmakoterapii, gdyż z uwagi na choroby współistniejące nie udaje się usunąć przyczyny zaparcia i/lub zwalczyć jej metodami niefarmakologicznymi.

     

    Przewlekle zaparcia – kiedy iść do lekarza?

     

    Gdy mimo zdrowego stylu życia i doraźnego stosowania leków przeczyszczających zaparcia mają charakter przewlekły, należy skonsultować się z lekarzem, aby jednoznacznie ustalić ich możliwą przyczynę. Dotyczy to także przypadków, gdy oprócz dyskomfortu, przedłużający się brak wypróżnienia:

    Powyższe sytuacje mogą być sygnałem trwającej choroby organicznej, której zaparcie może być zarówno przyczyną, jak i skutkiem. Mimo iż zaparcia są dolegliwością często dotykającą pacjentów w populacji krajów wysokorozwiniętych, nie należy ich lekceważyć, zwłaszcza gdy mają charakter przewlekły i trudny do zwalczenia, a także gdy ich etiologia nie została jednoznacznie ustalona.

    Autor: lek. Edyta Ćwiek-Rębowska
    Znaleziono: 3 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 3 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.