zarejestruj się zaloguj się

Leki na hemoroidy

Tekst: mgr Monika Pyzio
Leki na hemoroidy
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 14. stycznia, 2014

Hemoroidy, czyli inaczej guzki krwawnicze to wstydliwa i bolesna dolegliwość, z którą wielu pacjentów najczęściej próbuje samemu walczyć. W aptekach dostępny jest duży wybór maści, kremów, czopków doodbytniczych, a nawet tabletek i żeli pomocnych w objawowym leczeniu żylaków odbytu. W razie problemów z doborem odpowiedniego leku na hemoroidy zawsze można zwrócić się też o poradę do lekarza lub farmaceuty.

mgr Monika Pyzio
AUTOR
mgr Monika Pyzio farmaceuta
SPIS TREŚCI:

    Przyczyny, objawy i zapobieganie hemoroidów

     

    Hemoroidy, inaczej zwane żylakami odbytu lub guzkami krwawniczymi odbytu, są objawem niewydolności żył splotu odbytniczego. Wyróżniamy hemoroidy wewnętrzne i zewnętrzne, a także czterostopniową skalę ich rozwoju. Występowaniu hemoroidów sprzyja codzienne długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej, nadwaga, a także zbyt silne parcie podczas wypróżniania, wypróżnienia poprzedzone silnymi zaparciami lub częste biegunki. Jest to też dolegliwość nierzadko towarzysząca kobietom w ciąży, wynikająca ze zmian hormonalnych i krążeniowych, a sporadycznie również dzieciom (głównie obciążonym genetycznie chorobami naczyń żylnych).

    Żylaki odbytu objawiają się:

    • bólem w trakcie lub po defekacji,
    • uczuciem świądu i pieczenia w okolicy odbytu,
    • zaburzeniami mechanizmu wypróżniania (zaparcia),
    • wrażeniem niecałkowitego wydalenia kału.

    Charakterystyczna jest obecność jasnoczerwonej krwi w stolcu oraz, w zaawansowanym stadium choroby, „wypadanie” guzków z odbytnicy. 

    Występowaniu hemoroidów można zapobiegać poprzez:

    • wprowadzenie systematycznej aktywności fizycznej w codzienny rytm życia,
    • wykonywanie ćwiczeń polegających na napinaniu mięśni odbytu,
    • bogatą w błonnik dietę zapobiegającą zaparciom i sprzyjającą regularnym wypróżnieniom.

    Zmiany w sposobie odżywiania są również konieczne w przebiegu leczenia objawowego już rozwiniętych żylaków odbytu.

    Farmakoterapia hemoroidów polega przede wszystkim na miejscowym stosowaniu preparatów (maści, kremów, czopków) o działaniu uszczelniającym naczynia krwionośne, przeciwzapalnym, antyseptycznym, przeciwbólowym i miejscowo znieczulającym. Leki na hemoroidy to także łagodne środki przeczyszczające. Większe żylaki odbytu wymagają natomiast interwencji chirurgicznej.

     

    Związki syntetyczne

     

    Tribenozyd

     

    Tribenozyd to związek cukrowy, który zmniejsza przepuszczalność żylnych naczyń włosowatych i przeciwdziała uszkodzeniom śródbłonka naczyniowego, a także ma działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe i przeciwbólowe. Znajduje zastosowanie w objawowym leczeniu wewnętrznych i zewnętrznych żylaków odbytu. Jest dobrze tolerowany i tylko rzadko wywołuje łagodne zaburzenia żołądkowe.

    Postać farmaceutyczna: OTC – preparaty złożone z chlorowodorkiem lidokainy: czopki doodbytnicze (400 mg), krem doodbytniczy (50 mg/g).

     

    Dobesylan wapnia

     

    Ten spośród leków na hemoroidy działa ochronnie, poprawia napięcie i zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń żylnych. Bywa stosowany w leczeniu żylaków odbytu.

    U pacjentów obserwuje się podwyższenie temperatury ciała, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle i zawroty głowy, ale korzyści ze stosowania tego leku na hemoroidy na ogół przewyższają potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

    Postać farmaceutyczna: Rp – tabletki i kapsułki twarde (250 i 500 mg).

     

    Środki stosowane powierzchniowo

     

    Do stosowanych powierzchniowo leków na hemoroidy o działaniu miejscowo znieczulającym zaliczamy chlorowodorek lidokainy, tetrakainy, cynchokainy i amyleiny.

     

    Chlorowodorek lidokainy

     

    Jest składnikiem preparatów wskazanych do stosowania w leczeniu wewnętrznych i zewnętrznych żylaków odbytu. Przynosi natychmiastową ulgę w bólu.

    Postać farmaceutyczna: OTC – preparaty złożone z tribenozydem: czopki doodbytnicze (40 mg), krem doodbytniczy (20 mg/g); z wyciągiem z kory kasztanowca/eskuliną: maść doodbytnicza (5 mg/g), czopki doodbytnicze (10 mg).

     

    Chlorowodorek tetrakainy

     

    Tetrakaina to bardzo skuteczny, miejscowo znieczulający lek na hemoroidy (działa silniej niż lidokaina), ale jednocześnie substancja wysoce toksyczna. Wchłania się bardzo szybko przez uszkodzoną skórę i działa do 2 godzin. Ze względu na to, że może powodować zatrucia, maści i czopków z tetrakainą nie należy stosować dłużej niż przez 2 tygodnie.

    Postać farmaceutyczna: OTC – preparaty złożone z ruskogeniną: maść (10 mg/g), czopki doodbytnicze (25 mg/2 g).

    Inne substancje o działaniu miejscowo znieczulającym to chlorowodorek cynchokainy (składnik maści i czopków na hemoroidy) i chlorowodorek amyleiny, działający również przeciwświądowo składnik maści homeopatycznej stosowanej wspomagająco w dolegliwościach towarzyszących żylakom odbytu.

     

    Związki roślinne w leczeniu hemoroidów

     

    Ruskogenina

     

    Ruskogenina to saponozyd będący substancją czynną naturalnie, występującą w wyciągu z kłączy ruszczyka kolczastego (Ruscus aculeatus). Wskutek hamowania działania elastazy wzmacnia napięcie i szczelność naczyń żylnych. Stosowana jest wspomagająco w leczeniu stanów zapalnych hemoroidów.

    Wyciąg z ruskusa (będący składnikiem np. kapsułek poprawiających napięcie ścian naczyń żylnych) przypuszczalnie może zwiększać skurcze macicy, dlatego nie poleca się jego stosowania kobietom w ciąży.

    Postać farmaceutyczna: OTC – preparaty złożone z tetrakainą – maść (10 mg/g), czopki doodbytnicze (25 mg/2 g).

     

    Escyna i eskulina

     

    Escyna to saponozyd występujący naturalnie głównie w nasionach kasztanowca (Aesculus hippocastanum). To saponozyd, który zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych, poprawia ich elastyczność oraz wzmacnia napięcie. Sprzyja utrzymaniu prawidłowego krążenia limfatyczno-żylnego. Stosowany jest w żylakach odbytu i podudzi oraz w stanach zapalnych naczyń krwionośnych, ponieważ wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwagregacyjne.

    Kora kasztanowca bogata jest natomiast w kumaryny, głównie eskulinę, która ma silniejsze działanie przeciwwysiękowe i przeciwzapalne, zaś słabsze przeciwobrzękowe. Ta hydroksykumaryna dodatkowo hamuje drobne krwawienia, dlatego jest składnikiem preparatów na hemoroidy. Kwiaty zawierają z kolei najwięcej flawonoidów, również zmniejszających przepuszczalność i kruchość naczyń włosowatych.

    Wyciągi z kasztanowca mogą być stosowane u dorosłych i dzieci po 12 roku życia.

    Postać farmaceutyczna: OTC – preparaty złożone: maść doodbytnicza zawierająca wyciąg suchy z kasztanowca (62,5 mg/g) i chlorowodorek lidokainy; czopki doodbytnicze z eskuliną (10 mg) i chlorowodorkiem lidokainy; czopki i maść doodbytnicza z półtorawodzianem eskuliny oraz octanem hydrokortyzonu, chlorowodorkiem cynchokainy i siarczanem neomycyny.

     

    Surowce pochodzenia roślinnego

     

    Wyciąg z liści i kory oczaru wirginijskiego

     

    Wyciąg z surowca stosuje się w leczeniu hemoroidów z uwagi na zawartość garbników o działaniu przeciwzapalnym, obkurczającym naczynia i uszczelniającym ściany żył oraz przeciwkrwotocznym. Jest składnikiem gotowych płynów dostępnych w aptece bez recepty, służących do przemywania chorego miejsca.

     

    Liście i pączki topoli

     

    Z uwagi na działanie przeciwzapalne i ułatwiające gojenie ran surowce te są stosowane w stanach zapalnych guzków krwawnicowych odbytu.

     

    Owoc borówki czernicy

     

    Surowiec ten zwiększa wytrzymałość śródbłonka naczyń włosowatych i uszczelnia ich ściany. Ma też działanie przeciwzapalnie i zmniejsza drobne krwawienia. Stosowany jest w kruchości naczyń obwodowych, także w żylakach odbytu.

     

    Ziele fiołka trójbarwnego

     

    Ziele to stosowane jest pomocniczo w celu uszczelnienia i wzmocnienia naczyń krwionośnych. Jest składnikiem mieszanek ziołowych stosowanych pomocniczo w żylakach odbytu z towarzyszącymi im objawami krwawienia, stanu zapalnego i bólu.

    Inne składniki mieszanek ziołowych i gotowych preparatów (również homeopatycznych) na hemoroidy:

    • kora dębu (działanie ściągające, przeciwkrwotoczne, bakteriobójcze),
    • koszyczek arniki (poprawia krążenie, uszczelnia naczynia, działa przeciwzapalnie),
    • rumianek (działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne),
    • kwiat nagietka (środek przeciwzapalny i ułatwiający gojenie ran),
    • piwonia lekarska (działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne),
    • pastwin trójpręcikowy (działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i ściągające),
    • ziarnopłon wiosenny (działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjnie),
    • aloes (działanie przeciwbakteryjne, przeczyszczające),
    • ziele krwawnika (działanie przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne),
    • babka jajowata (reguluje wypróżnienia),
    • opuncja.

     

    Substancje pomocnicze wspomagające leczenie hemoroidów

     

    Wśród leków na hemoroidy do użytku zewnętrznego stosuje się następujące:

    • tanina (Tanninum, Acidum tannicum) – ma działanie silnie ściągające, denaturuje białka i tworzy warstwę ochronną na skórze i błonach śluzowych; wykazuje aktywność przeciwzapalną i hamuje krwawienia; jest składnikiem pomocniczym gotowych czopków i maści doodbytniczych przeciw żylakom odbytu; można również przykładać na chorobowo zmienione miejsce waciki nasączone świeżo zaparzoną herbatą, która zawiera kwas taninowy;
    • tlenek cynku (Zinci oxydum) – po zastosowaniu miejscowym tlenek cynku działa ściągająco, odkażająco i osuszająco; jest składnikiem czopków doodbytniczych (100 mg/2 g) i maści o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i ściągającym, stosowanych w leczeniu hemoroidów i stanów zapalnych błony śluzowej odbytnicy;
    • zasadowy galusan bizmutawy (Bismuthi subgallas) – podobnie jak inne związki bizmutu ma działanie ściągające, osuszające, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne; tworzy na powierzchni błony śluzowej nierozpuszczalną warstwę ochronną, dzięki czemu ją wzmacnia i uelastycznia; może hamować drobne krwawienia; może stanowić składnik leków doodbytniczych, najczęściej czopków;
    • balsam peruwiański (Balsamum peruvianum) – wykazuje m.in. działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne oraz pobudza regenerację uszkodzonych tkanek; zawiera m.in. benzoesan benzylu i cynamonian benzylu, czyli substancje silnie odkażające; może być stosowany w terapii guzków krwawniczych jako składnik głównie czopków recepturowych;
    • inaktywowane bakterie Escherichia coli – wodna standaryzowana zawiesina inaktywowanych bakterii E. coli stanowi składnik maści doodbytniczej (166,7/2,5 mg) lub czopków (387,1 mg/5 mg) dostępnych w aptece bez recepty; jej zastosowanie w zwalczaniu świądu, sączenia i pieczenia okolicy odbytu spowodowanych guzkami krwawniczymi wynika z pobudzającego wpływu na układ odpornościowy organizmu.

     

    Leki na hemoroidy przyjmowane w preparatach doustnych:

    • diosmina (Diosminum) – tabletki zawierające zmikronizowaną diosminę mogą być stosowane pomocniczo w objawowym leczeniu dolegliwości związanych z żylakami odbytu; diosmina działa ochronnie na naczynia żylne, zwiększa napięcie mięśniówki i zmniejsza przepuszczalność śródbłonka; przypisuje się jej również działanie przeciwzapalnie i przeciwkrwotocznie;
    • trokserutyna (Troxerutinum) – jest mieszaniną pochodnych hydroksyetylowych rutozydu, które działają ochronnie na naczynia, zapewniają im odpowiednie napięcie, elastyczność, zmniejszają przepuszczalność i przeciwdziałają pękaniu włosowatych naczyń krwionośnych i limfatycznych; trokserutyna może być stosowana w leczeniu wspomagającym żylaków odbytu, ale ma tu raczej małe zastosowanie.

     

    Wyroby medyczne polecane w leczeniu hemoroidów

     

    Sztyft krioterapeutyczny

     

    Sztyft krioterapeutyczny to bezpieczny preparat wielokrotnego użytku, dostępny bez recepty wraz z dołączonym lubrykantem ułatwiającym aplikację. Powoduje ustąpienie dolegliwości hemoroidalnych w wyniku zastosowania kontrolowanego zimna bezpośrednio w kanale odbytu i na jego okolice (2 razy na dobę przez minimum 14 dni, jednorazowo przez 8 minut).

     

    Dilatator doodbytniczy

     

    Rozszerzacz doodbytniczy stosuje się, aby delikatnie rozszerzyć zwieracze odbytu i kanału odbytniczego, a także w celu poprawy elastyczności mięśni odbytu i zapobiegania ich skurczom. Poprawia skuteczność stosowanych jednocześnie maści doodbytniczych. Zaleca się jego regularne używanie 2 razy na dobę, jednorazowo przez około 2 minuty.

     

    Wkładka magnetyczna doodbytnicza

     

    Jest to pomocniczy środek terapeutyczny do stosowania w celu przewlekłej i łagodnej stymulacji kanału odbytu w przebiegu choroby hemoroidalnej. Reguluje krążenie krwi w naczyniach żylnych dolnego odcinka jelita oraz zmniejsza dolegliwości bólowe i świąd w obrębie odbytu. Leczenie przy pomocy wkładki powinno trwać od 10 dni do maksymalnie 3 tygodni. Bezwzględne przeciwwskazanie stanowi choroba nowotworowa jelita grubego.

    Autor: mgr Monika Pyzio
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.