zarejestruj się zaloguj się

Leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna

Tekst: lek. Ewa Legutowska
Dodane: 14. marca, 2014

Leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna opiera się na leczeniu zaostrzeń choroby oraz na zapobieganiu ich występowania. Podczas zaostrzeń głównym celem jest złagodzenie objawów i spowodowanie ich ustąpienia, to znaczy wywołanie remisji choroby. W leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna stosuje się sterydy, antybiotyki, leki biologiczne oraz immunologiczne. W niektórych przypadkach stosowane jest także leczenie chirurgiczne.

lek. Ewa Legutowska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Sposoby leczenia

     

    O tym, jakie leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna należy zastosować, decyduje wiele czynników. Należą do nich:

    • stopień nasilenia objawów,
    • lokalizacja zmian zapalnych w przewodzie pokarmowym,
    • współistnienie (lub nie) stanów zapalnych innych narządów.

    Przy wyborze sposobu leczenia pod uwagę bierze się także to, jakie metody leczenia okazały się skuteczne u chorego w czasie poprzednich zaostrzeń.

    W farmakologicznym leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna stosuje się leki przeciwzapalne, immunosupresyjne, leki biologiczne, antybiotyki oraz leczenie objawowe. W ciężkich przypadkach, przebiegających z powikłaniami lub o bardzo ostrym przebiegu, wymagane jest leczenie operacyjne.

     

    Leki w chorobie Leśniowskiego-Crohna

     

    Aminosalicylany

     

    Gdy choroba Leśniowskiego-Crohna przebiega łagodnie, stosowane są aminosalicylany: sulfasalazyna i mesalazyna. Leki te należą do sulfonamidów (są to środki hamujące rozwój mikroorganizmów i odkażające). Aktywnym składnikiem tych leków jest kwas 5-aminosalicylowy, jednakże leki te różnią się pod względem sposobu uwalniania tego składnika i jego działania w jelitach.

    Aminosalicylany występują w różnych postaciach. Sulfasalazynę stosuje się doustnie, a mesalazyna występuje w postaci doustnej, jako czopki oraz zawiesiny do wlewek doodbytniczych. Odpowiednią formę preparatu (tabletki czy czopki) stosuje się w zależności od tego, który odcinek przewodu pokarmowego jest zmieniony zapalnie. Leki z tej grupy działają przeciwzapalnie. Są stosowane zarówno w fazie zaostrzenia, jak i remisji.

     

    Antybiotyki

     

    Antybiotykoterapia w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna może być konieczna, jeśli dojdzie do zakażenia przetok okołoodbytniczych. Antybiotyki są wówczas stosowane z pozostałymi lekami zaleconymi przez lekarza.

     

    Sterydy – leczenie przeciwzapalne

     

    Leki przeciwzapalne stosowane w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna to, obok wyżej wspomnianych aminosalicylanów, także sterydy, m.in. prednizon i metyloprednizolon podawane doustnie. W ciężkich zaostrzeniach może być konieczne podanie sterydów dożylnie. Zmniejszenie nasilenia objawów obserwuje się po około 4 tygodniach leczenia sterydami.

    Dawki leków zmniejsza się aż do całkowitego odstawienia. Nie zawsze jednak zaprzestanie stosowania leków jest możliwe. Przyjmowanie sterydów w chorobie Leśniowskiego-Crohna przez kilka tygodni jest bezpieczne dla organizmu.W przyjmowaniu sterydów należy utrzymywać najniższą dawkę jaka jest możliwa do leczenia objawów, ponieważ choroba nie jest uleczalna i zaostrzenia mogą występować przez całe życie, a to może wiązać się z koniecznością częstego aplikowania sterydów.

     

    Leki immunosupresyjne

     

    Leki immunosupresyjne w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna są stosowane, gdy leczenie sterydami nie przynosi efektów, a także w celu utrzymania remisji choroby. W ostatnich latach ten sposób leczenia jest coraz bardziej dostępny. Wyróżniamy w tej grupie m.in. azatioprynę, merkaptopurynę i metotreksat. Wpływają one na zmianę działania układu odpornościowego, tak aby zmniejszyć stan zapalny.

     

    Leczenie biologiczne w chorobie Leśniowskiego-Crohna

     

    Biologiczne metody leczenia opierają się na stosowaniu genetycznie zmodyfikowanych białek. Są to specjalne przeciwciała nazywane przeciwciałami monoklonalnymi. Zaliczamy do nich infliksymab i adalimumab. Przeciwciała te mogą dotrzeć do substancji chemicznych biorących udział w powstawaniu procesu zapalnego. W chorobie Leśniowskiego-Crohna za proces zapalny odpowiadają substancje chemiczne nazywane cytokinami.

    Leki biologiczne w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna blokują działanie cytokin i powodują, że stan zapalny ustępuje. Leki te stosuje się gdy nie pomagają sterydy i leczenie immunosupresyjne. Leki biologiczne są podawane dożylnie i utrzymują się w organizmie przez wiele tygodni. Osoby leczone lekami biologicznymi są poddawane badaniom co 12 miesięcy w celu oceny, czy dalsze leczenie tymi lekami jest potrzebne.

     

    Leczenie podtrzymujące

     

    Leczenie podtrzymujące remisję opiera się na stosowaniu leków, które dobierane są indywidualnie dla każdego pacjenta. Wpływają na to czynniki takie, jak ciężkość nawrotów, reakcja organizmu na konkretne leki, występowanie powikłań. W celu podtrzymania remisji stosuje się leki immunosupresyjne. Azatiopryna i merkaptopuryna mogą być również konieczne w celu leczenia przetok okołoodbytniczych – w takim wypadku stosuje się je przez co najmniej rok.

    Chorym zaleca się rzucenie palenia papierosów. Zmniejsza to liczbę i ciężkość nawrotów choroby. Poleca się także zaprzestanie stosowania niesteroidowych leków zapalnych. Konieczne może być leczenie żywieniowe. Zaleca się przyjmowanie płynów bogatych w białka i substancje odżywcze. Dieta ta nazywana jest dietą elementarną.

    Objawy zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna mogą minąć po około 4 tygodniach stosowania leczenia żywieniowego. Po tym okresie stopniowo powraca się do diety, jaką stosowało się dotychczas. Nie wiadomo do końca, dlaczego leczenie to jest skuteczne, może być to spowodowane efektem ,,odpoczynku’’ jelit od innych pokarmów. Metodę tę stosuje się u osób z zaostrzeniami, a także u chorych, u których nie jest skuteczne leczenie sterydami i leczenie immunosupresyjne.

    W razie wystąpienia bólu podaje się leki przeciwbólowe, takie jak metamizol lub opioidy (np. tramadol). W przypadku wystąpienia biegunki można zastosować loperamid. Ważna jest także suplementacja witamin u osób z rozległym zajęciem jelita. W razie niedokrwistości może być wymagane stosowanie żelaza.

     

    Operacja a choroba Crohna

     

    Zabiegi operacyjne w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna stosowane są w przypadku wystąpienia powikłań, takich jak przedziurawienie jelita (perforacja) czy niedrożność na skutek zwężenia jelita przez bliznę pozostałą po zapaleniu. Wykonuje się wówczas usunięcie fragmentu jelita cienkiego albo operacyjnie poszerza się zwężenie. Operację przeprowadza się też u osób, u których po około 7–10 dniach leczenia zaostrzenia nie ma poprawy, a choroba obejmuje duży odcinek jelita grubego.

    Operacja jelita grubego polega wtedy na usunięciu jego fragmentu i połączeniu pozostałej części z dalszym odcinkiem jelita grubego albo z jelitem cienkim. Gdy zmiany w jelicie grubym są rozległe, wyłania się jelito na powierzchnię brzucha – jest to tzw. sztuczny odbyt, czyli stomia.

    Autor: lek. Ewa Legutowska
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.