zarejestruj się zaloguj się

Clostridium difficile

Tekst: lek. Marta Sarnecka
Clostridium difficile
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 13. lutego, 2015

Szeroko stosowana antybiotykoterapia, szczególnie jeśli jest bezpodstawna oraz długotrwała, sprzyja pojawieniu się powikłań pod postacią nadmiernej kolonizacji przewodu pokarmowego Gram-dodatnią bakterią beztlenową Clostridium difficile. Bakteria ta, produkując toksyny, prowadzi do rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Leczenie tej choroby bywa bardzo trudne, a przebieg wyniszczający dla chorego.

lek. Marta Sarnecka
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Clostridium difficile – przyczyna zakażenia

     

    W warunkach fizjologicznych jelito grube jest skolonizowane florą bakteryjną wspierającą mechanizmy trawienia i rozkładu resztek pokarmowych. Obecność tych mikroorganizmów w przewodzie pokarmowym warunkuje prawidłowe funkcjonowanie jelit i zapewnia homeostazę.

    W przypadku leczenia antybiotykiem, oprócz walki z infekcją zmniejszamy też ilość bakterii w jelicie, co może prowadzić do wielu niepożądanych powikłań. Jednym z nich jest nadkażenie i nadmierny wzrost bakterii Clostridium difficile, które w sprzyjających warunkach oraz po osłabieniu fizjologicznej flory bakteryjnej wypierają te słabsze i zasiedlają jelito grube i częściowo jelito cienkie.

    Produkując toksyny – toksynę A i B – powodują niszczenie oraz złuszczanie się nabłonka jelitowego, które widoczne jest w postaci szaro-żółtych błon pokrywających wnętrze dystalnego odcinka przewodu pokarmowego. Właśnie w związku z tym efektem działania toksyn bakteryjnych zakażenie Clostridium difficile nazywane jest rzekomobłoniastym zapaleniem jelita.

     

    Clostridium difficile – objawy

     

    Głównym miejscem kolonizacji bakterii Clostridium difficile jest jelito grube. Objawy, jakie towarzyszą zakażeniu Clostridium difficile to głównie:

    Większość pacjentów manifestuje łagodny i samooograniczający się przebieg choroby. Najczęściej już po odstawieniu antybiotyków widać znaczną poprawę stanu klinicznego.

     

    Clostridium difficile – rozpoznanie zakażenia

     

    Poza charakterystycznymi, wymienionymi wyżej objawami za rozpoznaniem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego przemawia stosowana antybiotykoterapia. Dotyczy to stosowania takich antybiotyków, jak amoksycylina, ampicylina, klindamycyna, cefalosporyny, czyli tych, które są pierwszym orężem w walce z większością zakażeń bakteryjnych górnych i dolnych dróg oddechowych.

    Zwykle dobrze zebrany wywiad chorobowy wystarcza do postawienia prawidłowej diagnozy. W nielicznych przypadkach prowadzi się głębszą diagnostykę.

    W badaniach laboratoryjnych stwierdza się zwiększoną ilość leukocytów (białych krwinek) oraz zaburzenia jonowe. Posiew kału umożliwia wyhodowanie bakterii oraz oznaczenie produkowanych przez nie toksyn (szczególne znaczenie ma toksyna B), co pomaga ocenić stopień kolonizacji jelita przez szczep chorobotwórczy.

    Endoskopia dolnego odcinka przewodu pokarmowego umożliwia zobrazowanie charakterystycznych błon pokrywających jelito grube. Jest to jednak rzadko wykonywana forma diagnostyki ze względu na swoją inwazyjność oraz dostępność innych, mniej ingerujących metod.

     

    Clostridium difficile – leczenie

     

    Zakażenie Clostridium difficile przebiega najczęściej pod postacią łagodnego zapalenia jelita i ma charakter samoograniczający się. W większości przypadków wystarcza odstawienie antybiotykoterapii, która jest odpowiedzialna za znaczny odsetek przypadków choroby.

    U nielicznych pacjentów objawy są na tyle burzliwe i wyniszczające, że wymagają hospitalizacji oraz wyrównania zaburzeń wodno-elektrolitowych. Zwykle w terapii stosuje się probiotyki oraz sterydoterapię ogólnoustrojową. W niektórych przypadkach wskazane jest zastosowanie antybiotyków – metronidazolu lub wankomycyny.

     

    Clostridium difficile – zapobieganie zakażeniu

     

    Najlepszą formą walki z nawrotami rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego jest przemyślana terapia antybiotykiem. Należy pamiętać, że większość (ponad 90%) infekcji górnych dróg oddechowych, w tym także zapalenia oskrzeli, wywołana jest wirusami, których antybiotyki nie zwalczają. Pochopna antybiotykoterapia naraża zatem pacjenta na groźne powikłania, w tym zakażenie Clostridium difficile, nie dając przy tym szansy leczenia występującej infekcji.

    W razie konieczności leczenia antybiotykiem wskazane jest natomiast jednoczesne przyjmowanie probiotyków (leczenie osłonowe), które w pewnym stopniu uzupełniają fizjologiczną florę bakteryjną przewodu pokarmowego, zmniejszając ryzyko nadmiernej kolonizacji szczepami chorobotwórczymi.

    Autor: lek. Marta Sarnecka

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.