zarejestruj się zaloguj się

Choroba Leśniowskiego-Crohna – objawy

Tekst: lek. Ewa Legutowska
Choroba Leśniowskiego-Crohna – objawy
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 01. lipca, 2014

Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna (ang. Crohn's disease) zależą od odcinka przewodu pokarmowego, w którym rozwinie się proces chorobowy (najczęściej jest to jelito cienkie i jelito grube). Objawami choroby Leśniowskiego-Crohna jest biegunka i ból brzucha. U chorych stwierdza się utratę masy ciała, osłabienie, złe samopoczucie. Często pojawia się krwawienie z odbytu, co jest następstwem rozwijającego się owrzodzenia.

lek. Ewa Legutowska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest choroba Leśniowskiego-Crohna?

     

    Choroba Leśniowskiego-Crohna jest zapaleniem toczącym się w ścianie przewodu pokarmowego. Może zająć każdy odcinek przewodu pokarmowego. Przebiega z okresowymi zaostrzeniami. Objawy choroby są różne, w zależności od odcinka, który jest zajęty przez zapalenie oraz od nasilenia zaostrzeń choroby. Najczęstsze objawy choroby Leśniowskiego-Crohna to biegunka, ból brzucha i ogólne złe samopoczucie. Leki mogą przynieść ulgę w okresach zaostrzeń. Gdy zaostrzenia nie ustępują po stosowaniu leków, przeprowadza się leczenie operacyjne.

    Choroba Leśniowskiego-Crohna najczęściej dotyka końcowy odcinek jelita cienkiego czyli jelito kręte – lokalizacja ta spotykana jest u 40–50% chorych. Choroba często też występuje z zajęciem pozostałych części jelita cienkiego oraz z zajęciem tylko jelita grubego (20% przypadków) albo jelita cienkiego i jednocześnie jelita grubego (30–40%). Postaci choroby z zajęciem jamy ustnej, przełyku i żołądka występują rzadko.

    Zapalenie może obejmować krótki odcinek przewodu pokarmowego albo występować na dłuższym odcinku jelit. Charakterystycznym objawem choroby Leśniowskiego-Crohna jest odcinkowość zmian, tzn. między zmienionymi zapalnie częściami jelit znajdują się fragmenty nieobjęte procesem zapalnym.

     

    Choroba Leśniowskiego-Crohna – kto choruje?

     

    Choroba Leśniowskiego-Crohna może wystąpić w każdym wieku, jednak najczęściej pojawia się u młodych osób w wieku 15–30 lat. Objawy obserwuje się też u osób powyżej 40. roku życia. Częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Ryzyko zachorowania jest także większe u osób, u których w rodzinie ktoś cierpi na tę chorobę. Wiąże się to czynnikami genetycznymi, które odgrywają istotną rolę w wystąpieniu zapalenia jelit.

    Osoby z genetycznymi uwarunkowaniami do zachorowania w chwili osłabienia układu odpornościowego są bardziej podatne na jej wystąpienie. Z tego względu jest ona częstsza także u osób po operacji usunięcia wyrostka robaczkowego. Wyrostek robaczkowy pełni funkcje obronne dla organizmu, znajduje się w nim tkanka limfatyczna, odpowiedzialna za zwalczanie zakażeń. Po usunięciu wyrostka układ immunologiczny może zostać osłabiony.

     

    Choroba Leśniowskiego-Crohna – przyczyny

     

    Przyczyny choroby Leśniowskiego-Crohna nie są dokładnie poznane. Stwierdza się występowanie choroby u osób, których bliscy krewni cierpią na zapalenie jelit, co wskazuje na genetyczne podłoże choroby. Schorzenie występuje częściej, gdy zaburzone zostają mechanizmy obronne organizmu lub gdy dojdzie do zakażenia wirusami lub bakteriami u osób mających predyspozycje genetyczne do wystąpienia choroby.

    Częściej chorują także palacze, ponadto u osób palących częściej występuje ostry przebieg w porównaniu do osób niepalących. Poza tym doustne środki antykoncepcyjne i niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane np. w zapaleniu stawów) są potencjalnym czynnikiem wyzwalającym wystąpienie choroby.

     

    Choroba Leśniowskiego-Crohna – objawy

     

    Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna są spowodowane zapaleniem toczącym się w ścianie jelita lub w innym odcinku przewodu pokarmowego. Gdy zapalenie zaostrza się, obserwujemy objawy, takie jak:

    • biegunka,
    • ból,
    • utrata masy ciała,
    • owrzodzenia,
    • ogólne złe samopoczucie,
    • anemia,
    • owrzodzenia odbytu.

    Biegunka jest najczęstszym pierwszym objawem choroby Leśniowskiego-Crohna. Jej przebieg może być łagodny lub ostry. Biegunka może występować z domieszką śluzu, krwi lub treści ropnej. Pacjenci skarżą się na pilną potrzebę skorzystania z toalety. Często też występuje uczucie parcia na stolec.

     

    Inne objawy choroby Leśniowskiego-Crohna

     

    Częstym objawem choroby Leśniowskiego-Crohna jest ból. Lokalizacja bólu zależy od tego, która część przewodu pokarmowego jest zajęta przez proces zapalny. Najczęstszą lokalizacją jest końcowy odcinek jelita cienkiego, a więc ból najczęściej występuje w dolnej prawej części brzucha. Objaw ten może być więc mylony z zapaleniem wyrostka robaczkowego. Nasilenie bólu jest różne, od łagodnego do ostrego. Nagłe nasilenie dolegliwości bólowych może wskazywać na powikłania choroby.

    U chorych obserwuje się utratę masy ciała, która może być spowodowana zmniejszeniem przyjmowania pokarmów wskutek bólu brzucha lub zmniejszonym wchłanianiem substancji odżywczych przez zmienione zapalnie jelita. Występowanie biegunki również przyczynia się do spadku masy ciała.

    Objawem mogącym świadczyć o istnieniu owrzodzeń w zajętym przez zapalenie przewodzie pokarmowym jest pojawienie się krwi w stolcu. Krwawienie z odbytu to efekt obecności wrzodów. Wrzody to rany na powierzchni błony śluzowej przewodu pokarmowego, które mogą krwawić. Jeżeli owrzodzenia są liczne i silnie krwawią, mogą doprowadzić do anemii, którą stwierdza się w trakcie badania krwi.

    Ogólne złe samopoczucie występuje u większości chorych. Towarzyszy mu często gorączka, dreszcze i uczucie zmęczenia.

    Mogą pojawić się tzw. szczeliny odbytu, czyli bolesne, krwawiące pęknięcia błony śluzowej odbytu.

    Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna zależą od miejsca występowania stanu zapalnego oraz od stopnia nasilenia choroby. Jeżeli choroba dotyka niewielki odcinek jelita cienkiego, biegunka może nie występować. Jeżeli zajęty jest długi odcinek jelita, organizm nie wchłania wystarczająco dużo składników odżywczych i pojawia się niedobór witamin.

    U niektórych osób w przebiegu choroby może dojść do rozwoju stanu zapalnego w innych narządach, takich jak stawy, oczy czy wątroba, dając objawy charakterystyczne dla zapalenia tych narządów. Przyczyny tego zjawiska nie są do końca poznane. Zazwyczaj objawy te ustępują, gdy ustępuje stan zapalny toczący się w jelitach.

    Choroba Leśniowskiego-Crohna jest chorobą przewlekłą i nawracającą, tzn. objawy mogą być czasami bardzo nasilone i ostre, czasami obserwuje się ich niewielkie nasilenie albo okresowy brak. Pierwszy epizod zaostrzenia choroby jest bardzo często najcięższy.

     

    Powikłania po chorobie Leśniowskiego-Crohna

     

    Powikłania choroby pojawiają się najczęściej, gdy zaostrzenia są częste i ciężkie. Powikłania często wymagają leczenia operacyjnego. Do najczęstszych następstw choroby zaliczamy:

    • zwężenie jelit,
    • perforację przewodu pokarmowego,
    • przetoki w okolicy odbytu i między jelitami,
    • raka jelita grubego,
    • osteoporozę.

    Zwężenie jelit to zmniejszenie światła jelita. Może być spowodowane przez blizny w ścianie przewodu pokarmowego, których przyczyną jest gojeniem się błony śluzowej po stanie zapalnym. Zwężenie może powodować utrudnienia w przechodzeniu pokarmu przez przewód pokarmowy i w następstwie tego powodować ból brzucha i wymioty.

    Perforacja to mały otwór, który powstaje w ścianie przewodu pokarmowego. Zawartość jelit, która zawiera bakterie, przedostaje się z przewodu pokarmowego do jamy brzusznej i powoduje zakażenie albo ropień jamy brzusznej. Sytuacja taka stanowi zagrożenie dla życia pacjenta.

    Przetoki to kanały utworzone przez proces zapalny, znajdujące się pomiędzy dwoma częściami ciała, które w prawidłowych warunkach są od siebie oddzielone. Przetoka może występować np. między ścianą jelita cienkiego i jelita grubego albo pomiędzy jelitem a innym narządem, takim jak np. pęcherz moczowy. Zawartość jelit przedostaje się do tych narządów. W przebiegu choroby mogą wystąpić również przetoki okołoodbytnicze.

    Osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna wykazują również zwiększone ryzyko wystąpienia raka jelita grubego w porównaniu do osób niechorujących na tę chorobę.

    Osteoporoza, czyli zmniejszenie masy kostnej, może wystąpić u osób, u których przebieg choroby jest ostry i wiąże się to ze zmniejszonym wchłanianiem substancji odżywczych i mineralnych z pokarmu.

     

    Rozpoznanie choroby

     

    Rozpoznanie choroby Leśniowskiego-Crohna opiera się na badaniu endoskopowym, radiologicznym i biopsji zmian zapalnych przewodu pokarmowego.

    Badanie endoskopowe polega na wprowadzeniu do przewodu pokarmowego rurki, w której znajduje się kamera. Umożliwia to ocenę wyglądu przewodu pokarmowego.

    W zależności od tego, jakie objawy występują, wykonuje się różne rodzaje badań endoskopowych. Jeżeli objawy wskazują na zmiany zapalne w jelicie grubym lub jelicie krętym, wykonuje się kolonoskopię. Rurka wprowadzana jest przez odbyt i prowadzona w górę do jelita. Typowy wygląd jelit z linijnymi owrzodzeniami sugeruje chorobę Leśniowskiego-Crohna. W trakcie badania wykonywana jest biopsja jelita, czyli pobranie małego fragmentu błony śluzowej z owrzodzenia, która następnie jest badana pod mikroskopem. Jeżeli objawy pochodzą z górnej części odcinka przewodu pokarmowego, wykonuje się endoskopię, a rurka wprowadzana jest przez jamę ustną do przełyku i żołądka.

    Kolejną metodą stosowaną w diagnostyce choroby jest badanie radiologiczne jelita cienkiego lub grubego. Stosuje się specjalną substancję, która wprowadzona przez odbyt albo połykana przez pacjenta, pokrywa ściany jelita cienkiego. Następnie wykonuje się zdjęcie RTG, na którym substancja świeci na biało, pokazując kształt jelit. Można uwidocznić zwężenia jelit lub owrzodzenia.

    Inne metody stosowane w diagnostyce to: tomografia komputerowa, USG czy rezonans magnetyczny. Pozwalają one uwidocznić ropnie, przetoki, ocenić grubość ścian przewodu pokarmowego.

    Badania krwi również mogą być pomocne w diagnostyce. Pozwalają ocenić zaawansowanie zapalenia. Obserwuje się wzrost białych krwinek oraz CRP, czyli tzw. białka ostrej fazy, których poziom rośnie w stanach zapalnych, czy niedokrwistość.

    Autor: lek. Ewa Legutowska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Choroby jelita grubego
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.