zarejestruj się zaloguj się

Wirus RSV

Tekst: lek. Agnieszka Zaremba
Wirus RSV
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 29. września, 2014

Do zakażenia wirusem RSV dochodzi na drodze kropelkowej. Wirus RSV najczęściej atakuje niemowlęta i małe dzieci, często z zaburzeniami odporności. Wirus RSV wywołuje zapalenie oskrzelików. Objawy zakażenia wirusem RSV to: duszność, świszczący oddech, kaszel, gorączka. Leczenie przebiega głównie objawowo. W zapobieganiu infekcjom RSV stosowane jest przeciwciało monoklonalne – paliwizumab.

lek. Agnieszka  Zaremba
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest wirus RSV i jakie daje objawy?

     

    Wirus RSV to wirus odpowiedzialny za wywoływanie infekcji dróg oddechowych, często o ciężkim przebiegu. Grupą szczególnie narażoną na zakażenie są dzieci w pierwszych dwóch latach życia, przede wszystkim wcześniaki oraz dzieci z zaburzeniami odporności.

    Najbardziej typową postacią zakażenia wirusem RSV jest zapalenie oskrzelików, tzn. drobnych rozgałęzień oskrzeli. Infekcja objawia się: dusznością, świszczącym oddechem, kaszlem, gorączką, apatią i ogólnym osłabieniem. W leczeniu infekcji RSV największe znaczenie ma postępowanie objawowe.

    Infekcjom spowodowanym przez wirus RSV można zapobiegać – zarówno poprzez profilaktykę nieswoistą (np. poprzez unikanie kontaktu z osobami chorymi), jak i poprzez stosowanie immunoglobuliny anty-RSV lub przeciwciała monoklonalnego – paliwizumabu.

    RSV atakuje drogi oddechowe. Ma on zdolność do wiązania się z komórkami nabłonka i prowadzenia do ich łączenia się w duże komórki (tzw. syncytia), co ułatwia szerzenie się zakażenia. Wirusem RSV można zakazić się drogą kropelkową oraz przez kontakt bezpośredni z wydzieliną z dróg oddechowych chorego. Obserwuje się sezonowość zakażeń tym wirusem (zakażenia przede wszystkim w sezonie jesienno-zimowym oraz wczesną wiosną).

     

    Kto jest narażony na zakażenie wirusem RSV?

     

    Wirus RSV atakuje przede wszystkim dzieci młodsze (między 6 tygodniem a 6 miesiącem życia), a szczególnie:

    • wcześniaki,
    • dzieci z upośledzoną odpornością,
    • dzieci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego (np. z dysplazją oskrzelowo-płucną, mukowiscydozą),
    • dzieci z przewlekłymi chorobami układu krążenia (np. z wrodzonymi wadami serca),
    • dzieci narażone na ekspozycję na dym tytoniowy,
    • dzieci uczęszczające do żłobka,
    • dzieci, które były karmione piersią krócej niż 2 miesiące.

     

    Jak objawia się zakażenie wirusem RSV?

     

    Objawy i przebieg zakażenia wirusem RSV mogą się różnić w zależności od wieku i kondycji układu odpornościowego pacjenta. U starszych dzieci spotyka się bezobjawowe lub skąpoobjawowe zakażenia RSV (infekcja grypopodobna z katarem, kaszlem, bólem gardła).

    Cięższy przebieg infekcji wywołanej przez wirus RSV obserwuje się u dzieci młodszych, zwłaszcza w 1–2 roku życia. RSV wywołuje zapalenie oskrzelików, czyli drobnych rozgałęzień oskrzeli lub zapalenie płuc. Infekcja objawia się:

    • dusznością (zwiększoną częstością oddechów, uruchomieniem pracy dodatkowych mięśni oddechowych, np. zaciąganiem międzyżebrzy, stękającym oddechem, przyjmowaniem wymuszonej pozycji ciała),
    • świszczącym oddechem,
    • kaszlem (o narastającym nasileniu, z odkrztuszaniem gęstej wydzieliny),
    • gorączką,
    • apatią,
    • osłabieniem,
    • sennością,
    • drażliwością,
    • trudnościami z karmieniem.

    Najczęściej zapalenie oskrzelików poprzedzone jest 2–3-dniową infekcją górnych dróg oddechowych z kaszlem, katarem. W badaniu przedmiotowym stwierdza się rozlane zmiany osłuchowe nad polami płucnymi pod postacią świstów i trzeszczeń. Zdarza się, że objawy są bardzo nasilone, a infekcja prowadzi nawet do niewydolności oddechowej.

    Infekcje wywołane przez wirus RSV często współistnieją z innymi zakażeniami, zwłaszcza z ostrym zapaleniem ucha środkowego. W rzadkich przypadkach infekcją towarzyszącą jest zapalenie mięśnia sercowego.

     

    Jak wygląda diagnostyka zakażeń RSV?

     

    W diagnostyce zakażeń wirusem RSV wykorzystuje się:

    • badanie podmiotowe i przedmiotowe,
    • pulsoksymetrię (ocenę wysycenia hemoglobiny tlenem),
    • badania laboratoryjne (morfologia, wykładniki stanu zapalnego, gazometria),
    • RTG klatki piersiowej,
    • badania wirusologiczne.

     

    Z czym należy różnicować zakażenie RSV?

     

    Zakażenia wirusem RSV mogą dawać podobne objawy do infekcji na tle innych patogenów lub chorób nieinfekcyjnych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić przede wszystkim:

    • zapalenie płuc i infekcje górnych dróg oddechowych na tle innych patogenów,
    • astmę oskrzelową,
    • wrodzone wady układu oddechowego,
    • dysplazję oskrzelowo-płucną,
    • aspirację ciała obcego do dróg oddechowych.

     

    Jak leczyć infekcję RSV?

     

    Infekcje wirusem RSV leczone są przede wszystkim objawowo. Istotne znaczenie ma tlenoterapia w przypadku spadku saturacji (wysycenia hemoglobiny tlenem) < 92%. Rutynowo nie zaleca się podawania leków rozkurczających oskrzela (np. leków beta-adrenergicznych) i glikokortykosteroidów, ale w niektórych przypadkach, przy obiektywnie stwierdzanej dobrej odpowiedzi na nie, są one podawane. Ponadto dziecko powinno zostać optymalnie nawodnione (często wymaga podawania płynów dożylnie), a pomieszczenie, w którym przebywa chory, musi być odpowiednio nawilżone i nie może panować w nim zbyt wysoka temperatura.

    Infekcja wirusem RSV w rzadkich przypadkach może prowadzić do niewydolności oddechowej, a nawet do zgonu (powikłanie stwierdzane u około 1% dzieci hospitalizowanych z powodu infekcji RSV). Ponadto przypuszcza się, że przebyta w dzieciństwie infekcja RSV może sprzyjać rozwojowi astmy oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) w przyszłości.

     

    Jak zapobiegać infekcjom RSV?

     

    Infekcjom wirusem RSV można zapobiegać poprzez:

    • unikanie kontaktu z chorymi osobami i przebywania w dużych skupiskach ludzi, a także dbanie o dokładne mycie i dezynfekowanie rąk,
    • stosowanie profilaktyki swoistej (immunoglobulina anty-RSV).

    Profilaktyka swoista nie jest rozpowszechniona z uwagi na wysoki koszt i zakłócanie programu szczepień ochronnych.

    Ponadto w zapobieganiu infekcjom RSV stosowane jest przeciwciało monoklonalne – paliwizumab. Jego profilaktyczne stosowanie powinno zostać, zgodnie z wytycznymi, rozważone przede wszystkim w przypadku:

    • wcześniactwa (dzieci urodzone przed 28 tygodniem ciąży – w pierwszym w ich życiu sezonie zwiększonego ryzyka zachorowania na infekcję wirusem RSV; dzieci urodzone w 28–32 tygodniu ciąży – do 6 miesiąca życia; u dzieci urodzonych w 32–35 tygodniu życia – w przypadku obecności dodatkowych czynników ryzyka, np. starsze rodzeństwo w wieku przedszkolnym i szkolnym, narażenie na zanieczyszczenia powietrza, wrodzone wady układu oddechowego, obniżone napięcie mięśniowe),
    • obecności dysplazji oskrzelowo-płucnej u dziecka przed ukończeniem 2 roku życia,
    • obecności wrodzonej wady serca u dziecka przed ukończeniem 2 roku życia.

    Paliwizumab podawany jest przez 5 kolejnych miesięcy, w iniekcjach domięśniowych. Cykl podawania przeciwciała najlepiej rozpocząć w listopadzie lub grudniu. Wadą tego typu profilaktyki jest wysoki koszt.

    Autor: lek. Agnieszka Zaremba
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.