zarejestruj się zaloguj się

Śródmiąższowe zapalenie płuc

Tekst: lek. Małgorzata Haras-Gil
Śródmiąższowe zapalenie płuc
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 05. listopada, 2014

Śródmiąższowe zapalenie płuc to niejednorodna grupa chorób o trudnej do ustalenia etiologii. Objawy rozwijają się zwykle stopniowo, prowadząc do duszności, upośledzonej tolerancji wysiłku, niewydolności oddechowej. Należy zapobiegać chorobie poprzez szczepienie przeciwko grypie i pneumokokom i zaprzestanie palenia papierosów. Stosuje się leczenie objawowe (tlenoterapię, wentylację mechaniczną, przyjmowanie leków przeciwkaszlowych).

SPIS TREŚCI:

    Co to jest śródmiąższowe zapalenie płuc?

     

    Śródmiąższowe zapalenie płuc jest to grupa chorób, których cechą charakterystyczną jest stopniowe narastanie objawów, prowadzące do zaburzeń wentylacji i wymiany gazowej. W obrazie rentgenowskim klatki piersiowej typowe jest występowanie mnogich, rozsianych zmian.

    Do grupy zapaleń śródmiąższowych zalicza się:

    • idiopatyczne zapalenie płuc (IPF) – jest to bardzo rzadka postać choroby, prowadząca do włóknienia pęcherzyków płucnych i tkanki śródmiąższowej płuc, co skutkuje objawami niewydolności oddechowej po 3–5 latach od postawienia diagnozy; występuje najczęściej u osób starszych, około 60 lat; często jedyną szansą na przeżycie jest transplantacja płuco-serca;
    • niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc – dotyka najczęściej osoby około 50 roku życia, cechuje się dużo lepszym rokowaniem niż IPF; może przebiegać pod dwiema postaciami – z dominującym włóknieniem lub dominującym zapaleniem (dobrze reaguje na leczenie glikokortykosteroidami);
    • kryptogenne organizujące się zapalenie płuc – niemal połowa przypadków przypomina ostrą infekcję wirusową z objawami grypopodobnymi; typową cechą jest zmienność obrazu radiologicznego – zmiany mogą znikać i pojawiać się ponownie w innej lokalizacji; najczęściej występuje u dorosłych, ale może pojawić się także u dzieci;
    • ostre śródmiąższowe zapalenie płuc – początkowo choroba przypomina grypę; dynamiczny rozwój zapalenia prowadzi do szybko rozwijającej się niewydolności oddechowej; często wymaga wentylacji mechanicznej (za pomocą respiratora);
    • limfocytowe zapalenie płuc.

     

    Śródmiąższowe zapalenie płuc – przyczyny

     

    Ze względu na niejednorodny charakter śródmiąższowego zapalenia płuc, trudno w sposób jednoznaczny wymienić czynniki wpływające na rozwój choroby. Na rozwój przynajmniej części z tych chorób wpływ mają leki oraz narażenie na czynniki szkodliwe, występujące w środowisku pracy. Zapalenie może się również rozwinąć wtórnie do innej choroby – np. układowych chorób tkanki łącznej (głównie zespołu Sjögrena), układowych zapaleń naczyń, chorób ziarniniakowych (sarkoidozy, alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych).

    Częstsze występowanie śródmiąższowego zapalenia płuc obserwuje się również u osób z obniżoną odpornością (leczonych immunosupresyjnie lub zakażonych wirusem HIV).

    W wielu przypadkach zapaleń śródmiąższowych płuc nie udaje się rozpoznać przyczyny. Wówczas mówi się o etiologii kryptogennej (tzw. idiopatycznej).

     

    Śródmiąższowe zapalenie płuc – objawy

     

    Niestety, w postaci przewlekłej objawy śródmiąższowego zapalenia płuc są niespecyficzne, rozwijają się stopniowo, przez wiele tygodni, a czasem miesięcy. Objawami są:

    W postaci ostrej objawy choroby manifestują się wyraźniej – przypominają grypę. Występuje ból mięśni, głowy, gardła, uczucie ogólnego rozbicia. Czasem konieczne jest zastosowanie wentylacji mechanicznej za pomocą respiratora.

    U części chorych na śródmiąższowe zapalenie płuc rozwijają się objawy związane z niewydolnością oddechową – palce pałeczkowate oraz objawy serca płucnego.

    Ze względu na nietypowe objawy kliniczne, konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej, szczególnie z zapaleniami płuc o etiologii atypowej (Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae, Pneumocystis carinii, wirusami), mukowiscydozą, gruźlicą oraz refluksem żołądkowo-przełykowym.

     

    Śródmiąższowe zapalenie płuc – diagnoza

     

    Pierwszym etapem rozpoznania śródmiąższowego zapalenia płuc jest prawidłowo zebrany wywiad lekarski oraz badanie przedmiotowe. Dla lekarza istotne jest ustalenie, czy pacjent przyjmował leki mogące uszkadzać płuca, czy był narażony na działanie szkodliwych pyłów, alergenów oraz czy występują objawy dodatkowe – zaczerwienienia skóry, zapalenia stawów, suchość śluzówek – sugerujące, że choroba płuc ma związek z chorobą układową.

    Podstawowym badaniem jest zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, pozwalające uwidocznić obraz tzw. "mlecznego szkła" – rozlane zacienienie występujące nad całą klatką piersiową. Jest to objaw charakterystyczny dla zapaleń śródmiąższowych, jednak występuje także w innych chorobach układu oddechowego (choćby zapaleniu płuc o etiologii atypowej – P. carinii), z tego powodu nie może stanowić podstawy do postawienia diagnozy choroby śródmiąższowej.

    Dużo dokładniejszym badaniem jest tomografia komputerowa, która poza zmianami typu "mlecznego szkła", pozwala uwidocznić zmianę architektoniki płuca, poszerzenie oskrzeli oraz typowy objaw "plastra miodu". Skojarzenie danych z wywiadu, badania przedmiotowego wraz z obrazem TK pozwala na trafne postawienie diagnozy.

    Do badań dodatkowych zalicza się: badania czynnościowe układu oddechowego, gazometrię krwi tętniczej, badanie histopatologiczne wycinka płuca, badanie popłuczyn oskrzelowo-płucnych (BAL) oraz test 6-minutowego marszu.

     

    Śródmiąższowe zapalenie płuc – leczenie

     

    Podstawową metodą leczenia śródmiąższowego zapalenia płuc jest leczenie objawowe (tlenoterapia, stosowanie leków przeciwkaszlowych, rehabilitacja oddechowa, wentylacja mechaniczna). Podejmuje się próby leczenia lekami immunosupresyjnymi – GKS (glikokortykosteroidami) oraz cyklofosfamidem, azatiopryną, winkrystyną. W rzadkich przypadkach konieczna jest transplantacja płuco-serca.

    U osób, które wyzdrowiały, obowiązuje absolutny zakaz palenia papierosów, prowadzenie zdrowej, zbilansowanej diety, skuteczne leczenie infekcji układu oddechowego oraz zapobieganie im poprzez stosowanie szczepień ochronnych przeciwko grypie, pneumokokom oraz Haemophilus influenzae.

    Autor: lek. Małgorzata Haras-Gil

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.