zarejestruj się zaloguj się

Rozedma płuc

Tekst: lek. Natalia Wrzesińska
Rozedma płuc
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 30. lipca, 2013

Rozedmą płucną (łac. emphysema pulmonum) nazywamy przewlekłą chorobę płuc, którą charakteryzuje powiększenie się przestrzeni powietrznych obwodowo od oskrzelików i uszkodzenie ścian pęcherzyków płucnych. Choroba ta występuje przede wszystkim u palaczy tytoniu. Objawy rozedmy płuc zależą w głównej mierze od nasilenia choroby. Do najczęstszych objawów zalicza się kaszel i duszność, a także sinicę.

lek. Natalia Wrzesińska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest rozedma płuc?

     

    Rozedmą płuc nazywamy przewlekłą chorobę płuc, której podstawowe cechy to: powiększenie się przestrzeni powietrznych obwodowo od oskrzelików i uszkodzenie ścian pęcherzyków płucnych. Upośledza to wymianę gazową i prowadzi do duszności, a nawet niewydolności oddechowej. Nasilenie zmian rozedmowych wyraźnie koreluje ze stopniem niewydolności oddechowej.

     

    Przyczyny powstawania rozedmy płuc

     

    Rozedma płuc występuje głównie u palaczy tytoniu. Czynnikiem ryzyka jest również zanieczyszczenie środowiska. Choroba ta częściej dotyka osoby w starszym wieku i mężczyzn oraz rozwija się długo.

    Do genetycznych przyczyn rozedmy płuc należy wrodzony niedobór alfa1-antytrypsyny – białka chroniącego tkankę łączną przed niszczeniem. Rozedma współistnieje często z przewlekłym zapaleniem oskrzeli, składając się na obraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

     

    Objawy rozedmy płuc

     

    Objawy rozedmy płuc zależą w głównej mierze od nasilenia choroby i są to najczęściej kaszel i duszność, czasem sinica (zasinienie skóry z powodu gorszego utlenowania tkanek). W zaawansowanym stadium choroby klatka piersiowa pacjenta może zmienić kształt na beczkowaty, chory może oddychać przez zaciśnięte usta, a oddech może się wydłużać.

    Chorych z dominującą rozedmą w obrazie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc określa się jako tak zwanych pink puffers (czyli „różowych sapaczy”), w przeciwieństwie do blue bloaters („sinych nadymaczy”), u których dominuje zapalenie oskrzeli.

    Cechami charakteryzującymi „różowych sapaczy” są niedowaga, duszność i kaszel. Taki chory raczej nie ma sinicy, a niewydolność oddechowa jest u niego częściowa. Niestety, jest to okupione olbrzymim wysiłkiem wkładanym w wymianę gazową i ciągłym uczuciem duszności.

    W RTG klatki piersiowej widać cechy nadmiernego rozdęcia płuc, czasem nawet większe bulle rozedmowe, jednak rozpoznanie choroby można postawić tylko na podstawie tomografii komputerowej, dokładnie ukazującej zmiany rozedmowe. W badaniu spirometrycznym zwraca uwagę zmniejszenie wskaźnika FEV1.

     

    Leczenie rozedmy płuc

     

    Bardzo ważne jest zaprzestanie palenia tytoniu. Leczenie rozedmy płuc jest głównie objawowe. Można stosować tlenoterapię, również domową.

    Istotną kwestią jest zapobieganie chorobom zakaźnym i szczepienie przeciwko grypie oraz pneumokokowemu zapaleniu płuc (są to szczepienia zalecane), ponieważ każda infekcja dróg oddechowych zaostrza objawy rozedmy.

    Ważna jest również rehabilitacja oddechowa. Można w niektórych przypadkach operacyjnie wyciąć pęcherze rozedmowe, co zwiększa komfort pacjenta i zmniejsza ryzyko powikłań w postaci odmy opłucnowej. Wskazaniem do takiego leczenia jest ucisk przez pęcherz rozedmowy otaczającego miąższu płucnego, gdy zajmuje on ponad 50% objętości płuca. Chorym z niedoborem alfa1-antytrypsyny można okresowo podawać koncentrat tego białka. Leczenie to jest niestety bardzo drogie, w Polsce nierefundowane.

     

    Rozedma płuc a odma opłucnowa

     

    Gdy dojdzie do pęknięcia pęcherza rozedmowego, powietrze przedostaje się do jamy opłucnej i powoduje ucisk na tkankę płucną oraz upośledzenie oddychania. Objawia się to nagłym, silnym bólem w klatce piersiowej, który może promieniować do pleców lub ramienia, dusznością i suchym kaszlem.

    Odma opłucnowa może być także bezobjawowa. Sytuacja taka wymaga szybkiej interwencji.

    Lekarz stwierdza ściszenie szmeru pęcherzykowego i nadmierny odgłos opukowy. Rozpoznanie stawia się za pomocą zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej. W zależności od wielkości odmy i stanu pacjenta leczenie może być zachowawcze. Można odmę zdrenować (założyć dren poprzez ścianę klatki piersiowej do jamy opłucnej) lub leczyć operacyjnie (w przypadku nawracania odmy usuwa się operacyjnie bulle rozedmowe).

    Zmiany w przypadku rozedmy płuc są postępujące i nieodwracalne, dlatego bardzo ważne jest odpowiednie postępowanie i stosowanie się do zaleceń lekarza.

    Autor: lek. Natalia Wrzesińska
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.