zarejestruj się zaloguj się

Histoplazmoza

Tekst: lek. Agnieszka Dziubosz
Dodane: 04. lipca, 2016

Histoplazmoza jest chorobą wywoływaną przez grzyb zwany Histoplasma capsulatum. Jej przebieg jest zazwyczaj łagodny, jednak u osób z obniżoną odpornością może dojść do poważnych powikłań. W leczeniu histoplazmozy stosuje się leki przeciwgrzybiczne, ważne jest jednak odpowiednie zapobieganie zarażeniu.

SPIS TREŚCI:

    Co to jest histoplazmoza?

     

    Histoplazmoza, zwana inaczej chorobą Darlinga, to schorzenie wywoływane przez drożdżakowaty grzyb Histoplasma capsulatum. Występuje on na całym świecie, szczególnie w rejonach międzyzwrotnikowych, Indiach czy Azji Południowo-Wschodniej. W Polsce nie występuje często. Grzyb ten rośnie w wilgotnej ziemi oraz w ptasich odchodach (kurniki, gniazda ptaków – w szczególności szpaków) i jaskiniach zamieszkiwanych przez nietoperze. Do zakażania dochodzi przez wdychanie powietrza, w którym znajdują się zarodniki Histoplasma (uwolnione przez poruszenie skażonego materiału). Chorobą nie można się zarazić od drugiego człowieka.

     

    Rodzaje histoplazmozy

     

    Najczęściej choroba dotyczy płuc. Jednak u dzieci, osób starszych i z upośledzoną odpornością (której przyczyną są między innymi: niedożywienie, zażywanie leków immunosupresyjnych, chemioterapia, glikokortykosteroidy, nowotwory) może dojść do zajęcia przez chorobę także innych narządów wewnętrznych na przykład wątroby, śledziony, jelit czy szpiku kostnego. Komórki grzyba rozwijają się przede wszystkim w makrofagach (komórkach, których funkcją jest obrona organizmu przed infekcjami) śledziony i szpiku kostnego. Jest to postać uogólniona.

    Postać przewlekła, gdy dotyczy płuc, może przypominać gruźlicę. Postawienie prawidłowej diagnozy jest trudne. Nieleczona histoplazmoza, doprowadza do pogorszenia stanu zdrowia chorego na przebiegu miesięcy i lat.

     

    Jakie są objawy histoplazmozy?

     

    Na ogół objawy choroby Darlinga są łagodne, zdarza się nawet przebieg bezobjawowy. Dolegliwości pojawiają się w ciągu 3 do 17 dni od narażenia na kontakt z grzybem.

    • W postaci płucnej najczęściej są to bóle w klatce piersiowej, złe samopoczucie oraz suchy kaszel. Po pewnym czasie staje się on wilgotny, chory odkrztusza ropno-krwistą wydzielinę.
    • Jeżeli choroba przyjmuje postać przewlekłą, pojawiają się nocne poty, stany podgorączkowe, brak apetytu i utrata masy ciała. Choroba może być wtedy mylona z gruźlicą.
    • Ciężki przebieg histoplazmozy występuje w postaci uogólnionej. Chory wysoko gorączkuje. W badaniach pojawia się niedokrwistość (niedobór czerwonych krwinek i stężenie hemoglobiny poniżej normy), żółtaczka oraz obniżona liczba płytek krwi. Występuje powiększenie wątroby oraz śledziony, czasem zapalenie wsierdzia. Choroba może również zająć ośrodkowy układ nerwowy oraz kości.

     

    Histoplazmoza a AIDS

     

    AIDS, czyli zespół nabytego niedoboru odporności, to choroba powstająca w wyniku zakażenia wirusem HIV (wirus niedoboru odporności człowieka). W jej przebiegu dochodzi do znacznego zmniejszenia liczby limfocytów, czyli komórek odpowiedzialnych za walkę organizmu z infekcjami. W efekcie u chorego pojawiają się liczne zakażenia i nowotwory, które mogą doprowadzić do śmierci. Są to tak zwane choroby wskaźnikowe.

    Chorobą, która może wskazywać na AIDS jest również postać pozapłucna histoplazmozy. Występuje u pacjentów z bardzo obniżoną odpornością. Jest uaktywnieniem zakażenia grzybem, o którym wcześniej chory nie wiedział, które nie dawało żadnych objawów. Do najczęstszych dolegliwości należą: utrata masy ciała, gorączka, powiększenie wątroby, śledziony oraz węzłów chłonnych. Mogą pojawić się zmiany skórne w postaci rumieni i owrzodzeń (ubytków skóry).

    Bardzo poważnym powikłaniem jest zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Do najczęstszych objawów zapalenia opon należą bóle głowy, wymioty oraz charakterystyczne objawy oponowe, między innymi sztywność karku (przygięcie głowy do klatki piersiowej jest bolesne i utrudnione, a czasem i niemożliwe). Rokowanie w tej postaci histoplazmozy jest niepomyślne.

     

    Jak rozpoznać histoplazmozę?

     

    W zdiagnozowaniu choroby ważne są informacje udzielone przez pacjenta. Czy zajmuje się ptakami, pracuje na wolnym powietrzu, czy zwiedzał ostatnio jaskinie? Takie informacje mogą naprowadzić lekarza na odpowiednią diagnostykę i postawienie właściwego rozpoznania.

    Histoplazmoza płucna daje charakterystyczne zmiany widoczne na zdjęciu rentgenowskim. Jednak potwierdzeniem rozpoznania jest wyhodowanie grzybów z materiału pobranego od pacjenta. Może to być plwocina, wycinek płuca (w postaci płucnej), popłuczyny żołądkowe, krew czy szpik kostny. Wykorzystuje się również metody serologiczne (specjalistyczne badania krwi).

     

    Leczenie histoplazmozy

     

    W leczeniu zarówno postaci płucnej jak i uogólnionej stosuje się leki przeciwgrzybiczne. Najczęściej są to itrakonazol i ketokonazol, a w przypadku ciężkiego przebiegu – długotrwale stosowana amfoterycyna B.

    W przypadku amfoterycyny B, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami nerek. Konieczna jest kontrola ich czynności (badanie ogólne moczu, poziom kreatyniny, mocznika, elektrolitów we krwi). Do najczęstszych działań niepożądanych tego przeciwgrzybiczego antybiotyku należą dreszcze, nudności i wymioty oraz gorączka. Stosowania amfoterycyny B w ciąży wymaga rozważenia przez lekarza korzyści i ewentualnych powikłań wynikających ze stosowania tego leku.

    Ketokonazol to bardzo popularny lek przeciwgrzybiczy, stosowany między innymi w kremie w przypadku grzybicy skóry oraz formie szamponu przeciwłupieżowego. W przypadku uprzedniego leczenia glikokortykosteroidami, wskazane jest stopniowe odstawianie ich przed rozpoczęciem leczenia ketokonazolem. Do działań niepożądanych należą między innymi świąd, wysypka czy suchość skóry.

    Przebycie histoplazmozy, daje częściową ochronę przed kolejnym zakażeniem.

    Autor: lek. Agnieszka Dziubosz

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.