zarejestruj się zaloguj się

Stulejka

Tekst: lek. Adam Madej
Stulejka
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 23. kwietnia, 2014

Stulejka to nadmierne zwężenie napletka, które uniemożliwia odprowadzenie go do rowka zażołędnego. Stulejka najczęściej wymaga przeprowadzenia zabiegu obrzezania. Nieleczona stulejka może doprowadzić do zapalenia napletka, żołędzi, załupka, a nawet raka prącia. U noworodków występuje tak zwana stulejka fizjologiczna i nie wymaga leczenia. Stulejka u dziecka wymaga stosowania ćwiczeń na odciąganie napletka.

lek. Adam Madej
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest stulejka?

     

    Zwężenie napletka, uniemożliwiające jego odprowadzenie z żołędzi prącia w okolice rowka zażołędnego, określa się mianem stulejki. Stan ten wymaga leczenia operacyjnego, najczęściej przeprowadzenia zabiegu obrzezania. Nieleczona stulejka prowadzi do całkowitego zarośnięcia napletka, a także może być przyczyną zapalenia żołędzi, zapalenia napletka, załupka i raka prącia.

     

    Napletek i wędzidełko napletka

     

    Męskie narządy płciowe zewnętrzne obejmują mosznę, prącie i cewkę moczową. Prącie zbudowane jest z trzech części – od strony grzbietowej dwóch ciał jamistych oraz od strony brzusznej – ciała gąbczastego. Podczas wzwodu prącia (erekcji) ciała jamiste silnie wypełniają się krwią, podczas gdy ciało gąbczaste pozostaje mniej wypełnione, tak by nie uciskać cewki moczowej, która przez nie przebiega.

    Podczas wytrysku przez cewkę moczową nasienie wydostaje się na zewnątrz. Ciało gąbczaste rozszerza się w części przedniej i tworzy stożkowatą żołądź prącia, na końcu której znajduje się ujście zewnętrzne cewki moczowej. Pozostała część prącia poza żołędzią nazywana jest trzonem prącia. Żołądź pokryty jest błoną śluzową, natomiast trzon prącia skórą. Żołądź prącia dodatkowo pokryty jest fałdem skórnym – napletkiem, który umocowany jest od dołu wędzidełkiem napletka. Wyróżnia się dwie blaszki napletka – wewnętrzną (od strony żołędzi prącia) oraz zewnętrzną. Podczas erekcji napletek odsłania żołądź prącia. Nabłonek wyścielający napletek od strony żołędzi złuszcza się tworząc tzw. mastkę, która gromadzi się pod napletkiem. Mastka powinna być regularnie usuwana podczas mycia.

     

    Krótkie wędzidełko prącia

     

    Podczas wzwodu prącie zwiększa swoje wymiary, dochodzi do powiększenia trzonu i żołędzi, napletek zsuwa się w okolicę rowka zażołędnego oddzielającego żołądź od trzonu prącia. Od strony grzbietowej (dolnej) napina się wędzidełko napletka. Jeżeli jest ono zbyt krótkie powoduje silne napięcie, dolegliwości bólowe, skrzywienie prącia, a podczas stosunku może się naderwać, co będzie skutkowało krwawieniem. Czasami konieczne jest założenie szwów na wędzidełko, jeżeli zostało uszkodzone naczynie i nie można zatamować krwawienia. Powtarzające się pęknięcia wędzidełka napletka prowadzą do tworzenia się blizny, która zbudowana jest z nierozciągliwej tkanki łącznej, co prowadzi do nasilenia dolegliwości.

    W przypadku krótkiego wędzidełka prącia należy wykonać zabieg wydłużenia wędzidełka polegający na jego przecięciu i założeniu szwów. Następnie odprowadza się napletek, który tworzy tzw. naturalny opatrunek. Zabieg wykonywany jest w trybie ambulatoryjnym (w gabinecie zabiegowym poradni urologicznej), w znieczuleniu miejscowym, nie wymaga pobytu chorego w szpitalu. Krótkie wędzidełko prącia nie jest wskazaniem do wykonania operacji obrzezania. Po zabiegu podczas wzwodu prącia wędzidełko nie napina już tkanek napletka, nie występują dolegliwości bólowe i deformacja narządu.

     

    Jak wygląda stulejka?

     

    Utrudnienie lub brak możliwości odprowadzenia napletka nazywa się stulejką. Powstaje ona w wyniku zwężenia otworu napletka. Może mieć postać pierścienia, który zwęża otwór napletka i uniemożliwia jego odprowadzenie np. tylko podczas wzwodu prącia, może też dojść do całkowitego zarośnięcia napletka prowadzącego do znacznych trudności w oddawaniu moczu, a nawet zatrzymania moczu.

    U noworodków występuje tzw. stulejka fizjologiczna, poza tym wewnętrzna blaszka napletka jest przyklejona do żołędzi. Jedynie u 4% noworodków można odprowadzić napletek. Wraz z rozwojem prącia, jego powiększaniem się, występowaniem erekcji dochodzi do spontanicznego oddzielenia się napletka od żołędzi i pojawia się możliwość jego odprowadzenia. Procesy te zachodzą u większości chłopców w okresie pierwszych dwóch lat życia.

    Operację obrzezania można przeprowadzić po ukończenia 2. roku życia lub później. Stosuje się również ćwiczenia na rozciąganie napletka. Polegają one na odciąganiu napletka w kierunku rowka zażołędnego. Ich wykonywanie zaleca się rodzicom zwłaszcza w czasie kąpieli. W leczeniu stulejki wykorzystuje się także maści sterydowe. U dzieci przyczyną stulejki są stany zapalne prowadzące do zwłóknień oraz urazy związane ze zbyt brutalnym ćwiczeniem napletka. U osób starszych stulejka często towarzyszy cukrzycy oraz liszajowi twardzinowemu.

     

    Leczenie stulejki – wskazania do zabiegu

     

    Wskazaniem do operacji stulejki u noworodków jest brak możliwości oddawania moczu. U dzieci operację na stulejkę przeprowadza się jeżeli występują nawracające zapalenia napletka i żołędzi prącia oraz utrudnienie odpływu moczu pod postacią wodonercza, odpływów pęcherzowo-moczowodowych. Zabieg operacyjny stosowany w leczeniu stulejki nazywa się obrzezaniem.

    U dorosłych wskazaniami do wykonania obrzezania są:

    • nawracające ostre zapalenia napletka i żołędzi prącia,
    • nawracające zakażenia dróg moczowych,
    • obrzęk prącia,
    • wystąpienie załupka,
    • zaburzenia oddawania moczu,
    • zatrzymanie moczu,
    • zaburzenia funkcji seksualnych,
    • podejrzenie zmian nowotworowych napletka.

     

    Jak wygląda obrzezanie?

     

    Obrzezanie jest zabiegiem operacyjnym wykonywanym w znieczuleniu ogólnym u dzieci, u dorosłych może być przeprowadzone w znieczuleniu miejscowym. Prze zabiegiem chory powinien ogolić owłosienie łonowe. Zabieg obrzezania polega na rozcięciu obydwu blaszek napletka, następnie okrężnym odcięciu nadmiaru zmienionego napletka i zszyciu obu blaszek napletka szwami pojedynczymi.

    Jeżeli jest taka konieczność, wydłuża się krótkie wędzidełko prącia. Obrzezanie polega na usunięciu napletka w całości lub jego części powyżej pierścienia zwężającego. Częściowe usunięcie napletka może jednak prowadzić do nawrotu stulejki w wyniku powstania okrężnej blizny po zszyciu blaszek napletka, dlatego wg autora powinno się proponować chorym całkowite usunięcie napletka. Inaczej wygląda sytuacja u osób starszych, obciążonych wieloma chorobami przewlekłymi, u których należy wdrożyć jak najmniej inwazyjne postępowanie. Wystarczające jest wtedy wykonania zabiegu nacięcia napletka i zszycia jego blaszek. Po zabiegu stulejki rozłożony napletek odsłania ujście cewki moczowej, co umożliwia oddawanie moczu i utrzymywanie higieny.

     

    Powikłania po obrzezaniu

     

    Zabieg obrzezania uważany jest za prosty do wykonania, nieprzynoszący powikłań i skuteczny w leczeniu stulejki. Zabieg ten na świecie w różnych kulturach ma aspekt rytualny. Wówczas wykonywany jest przez osoby nie posiadające wykształcenia medycznego. Należy jednak pamiętać, że powikłania występują po każdej, nawet niewielkiej interwencji chirurgicznej, w związku z tym nie należy żadnej operacji lekceważyć. Odsetek powikłań po obrzezaniu występuje u 0,5-6 % operowanych chirurgicznie.

    Najczęściej występuje krwawienie, które wymaga zastosowania opatrunku uciskowego lub założenia dodatkowych szwów oraz zakażenia rany operowanej wymagające włączenia antybiotykoterapii i leków przeciwzapalnych. Rzadziej dochodzi do zniekształcenia i zbliznowacenia pozostawionego fragmentu napletka, co może prowadzić do nawrotu stulejki.

    Autor: lek. Adam Madej
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Załupek

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.