zarejestruj się zaloguj się

Spodziectwo

Tekst: lek. Aleksandra Strojna
Spodziectwo
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 18. czerwca, 2013

Spodziectwo jest jedną z najczęstszych wad wrodzonych i najczęstszą wadą wrodzoną układu moczowego. Polega na niedorozwoju obwodowego odcinka cewki moczowej, w następstwie czego ujście cewki moczowej znajduje się w nieprawidłowym miejscu, na spodniej (brzusznej) powierzchni żołędzi, prącia, w obrębie moszny lub na kroczu. Częstość występowania waha się między 3-8 na tysiąc żywo urodzonych chłopców.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest spodziectwo?

     

    Spodziectwo jest wrodzoną wadą cewki i prącia. Charakteryzuje się nieprawidłowym położeniem ujścia zewnętrznego cewki moczowej w okolicy szczytu żołędzi, na powierzchni cewkowej prącia. Ponadto, w skład wady wchodzą zazwyczaj wymienione poniżej nieprawidłowości rozwojowe prącia:

    • rozszczepienie napletka na powierzchni cewkowej (brzusznej) z jego nadmiarem na powierzchni grzbietowej tzw. „kaptur mnisi” lub „psie uszy”,
    • haczykowate zagięcie prącia ku stronie brzusznej,
    • zwężenie ujścia zewnętrznego cewki moczowej,
    • brak wędzidełka, powodujący spłaszczenie żołędzi i upodabniający je do „głowy kobry”,
    • niekiedy występuje skręcenie żołędzi bądź trzonu prącia wzdłuż jego osi długiej o 30-450

     

    Przyczyny spodziectwa

     

    Podkreślany jest dziedziczny charakter spodziectwa, co wykazano w częstszym występowaniu rodzinnym tej wady, a ryzyko wystąpienia jej u potomstwa określa się na 5-6 %. Obserwuje się również częstsze występowanie spodziectwa u wcześniaków. U dziewczynek spodziectwo występuje rzadko i wyjątkowo tylko powoduje objawy ze strony układu moczowego. Ujście zewnętrzne cewki moczowej położone jest wówczas zazwyczaj na wysokości pierścienia błony dziewiczej. W skrajnych przypadkach położone jest głębiej, w pochwie i może łączyć się z wysiłkowym nietrzymaniem moczu. Ze względu na to, że spodziectwo jest wyrazem zaburzeń różnicowania się płci, rozpoznanie głębokich postaci spodziectwa skłania do badań w ramach diagnostyki płci.

     

    Wady towarzyszące spodziectwu

     

    Spodziectwo poza deformacją narządów płciowych, powoduje wiele niekorzystnych następstw. Najczęstszymi wadami towarzyszącymi są niezstąpione jądra i przepukliny pachwinowe. Obserwuje się ponadto współistnienie innych wad układu moczowego oraz wad serca. Spodziectwo przez niektórych traktowane jest jako forma interseksualizmu, szczególnie w przypadkach z towarzyszącym wnętrostwem. Dzieci te powinny być szczegółowo diagnozowane w celu potwierdzenia bądź wykluczenia m.in. dysgenezji gonad czy obojnactwa.

     

    Objawy spodziectwa

     

    W młodym wieku spodziectwo zaburza czynność oddawania moczu. Chłopcy dotknięci tą wadą oddają mocz strumieniami skierowanymi ku dołowi, w stronę spodni, obuwia, często je zanieczyszczając. Siłą rzeczy przyzwyczajają się do oddawania moczu na siedząco (jak dziewczynki). Te „odmienności” niosą za sobą ujemne konsekwencje natury psychologiczno-środowiskowej oraz powodują kompleksy. Występujące dość często w spodziectwie zwężenie ujścia zewnętrznego cewki powoduje przeszkodę podpęcherzową z jej następstwami. W życiu późniejszym, dorosłym, poza zaburzeniami mikcji, wada upośledza prawidłowe współżycie płciowe i zdolności prokreacyjne – przygięcie prącia utrudnia lub uniemożliwia penetrację, zaś nieprawidłowe położenie ujścia cewki uniemożliwia złożenie nasienia w fizjologicznej lokalizacji.

     

    Spodziectwo - leczenie

     

    Spodziectwo leczy się operacyjnie. Zabieg polega na wycięciu struny oraz wytworzeniu brakującego odcinka cewki i ma ona na celu:

    • wydłużenie i wyprostowanie krótkiego, zagiętego prącia,
    • odtworzenie ciągłości cewki moczowej na całej długości prącia aż do szczytu żołędzi,
    • zapewnienie prawidłowej szerokości ujściu zewnętrznemu cewki moczowej,
    • nadanie prąciu prawidłowego wyglądu, nieodbiegającego od normy,
    • zapewnienie prawidłowego wyniku czynnościowego (zarówno odnośnie mikcji, jak i czynności seksualnych).

    Postępowanie operacyjne powinno być zakończone na tyle wcześnie, aby cały proces leczenia zakończyć przed osiągnięciem przez chłopców wieku szkolnego, więc około 3 roku życia. Optymalnym wiekiem jest 6-12 miesiąc życia ze względu na niepamięć wsteczną tego okresu. Wykonanie operacji w tym czasie nie obciąża i nie zaburza w przyszłości życia płciowego leczonego w dzieciństwie mężczyzny.

    Sposoby leczenia spodziectwa sprowadzają się do podziału na zabiegi wieloetapowe i jednoczasowe. Preferowane są zabiegi jednoetapowe, a leczenie wieloetapowe przeprowadzane jest obecnie zazwyczaj u chorych po przebytych wcześniej i zakończonych niepowodzeniem operacjach.

    Brakujący odcinek cewki moczowej wytwarza się ze skóry prącia (najchętniej z napletka). W przeszłości wykorzystywano również wolne płaty skóry pobrane z innych nieowłosionych okolic ciała. Obecnie stosuje się wolne płaty jamy ustnej i pęcherza moczowego, zwłaszcza w operacjach naprawczych, powtórnych.

    Autor: lek. Aleksandra Strojna
    Tagi: spodziectwo
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Białe małżeństwa
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.