zarejestruj się zaloguj się

Rak jądra

Tekst: lek. Mateusz Spałek
Rak jądra
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 26. września, 2014

Rak jądra należy do grupy nowotworów, które wciąż objęte są tabu społecznym. Zajmuje pierwsze miejsce w zestawieniu najczęstszych nowotworów występujących u mężczyzn pomiędzy 20 a 35 rokiem życia. Pojęcie „rak jądra” jest stosunkowo nieprecyzyjne i pod tą nazwą kryje się wiele rodzajów chorób nowotworowych o całkowicie odmiennej budowie histologicznej, występowaniu i sposobie leczenia.

lek. Mateusz Spałek
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Rak jądra – podział

     

    Podstawowy podział raka jądra obejmuje dwie grupy nowotworów jądra:

    • zarodkowe (stanowiące ponad 90 %),
    • niezarodkowe (znacznie rzadsze).

    Nowotwory zarodkowe są wyjątkową grupą na tle innych schorzeń onkologicznych, ponieważ, mimo ich bardzo agresywnego przebiegu i dużej złośliwości, dobrze poddają się leczeniu, nawet w stadium przerzutowym.

    Nowotwory jądra to zróżnicowana grupa nowotworów. Lekarze najczęściej stosują podział klinicznyna dwie grupy, który ma swoje odbicie w sposobie leczenia oraz rokowaniu:

    • nasieniaki – są to nowotwory germinalne (czyli wywodzące się z komórek płciowych). Występują głównie u mężczyzn starszych, powyżej 45 roku życia;
    • nienasieniaki – nowotwory te dotyczą zwykle mężczyzn młodych w ich drugiej oraz trzeciej dekadzie życia.

     

    Rak jądra – przyczyny

     

    Zachorować na raka jądra może każdy mężczyzna – rekomenduje się wykonywanie dokładnego samodzielnego badania jąder przynajmniej raz w miesiącu. Każde niepokojące zgrubienie na jadrach powinno skłonić do wizyty u urologa lub onkologa.

    Istnieje kilka sytuacji, w których czujność powinna zostać wzmożona. Szansę na rozwój raka jądra są kilkunastokrotnie większe, gdy ten rodzaj nowotworu występował już u danego pacjenta wcześniej (np. w drugim jądrze). Ryzyko jest także duże w przypadku obciążenia rodzinnego rakiem jądra wśród krewnych. Stanem, który predysponuje do rozwoju komórek nowotworowych w jądrze jest przebyte wnętrostwo, czyli niezastąpienie jąder do moszny podczas wczesnych etapów rozwoju. Zwiększona uwaga jest również rekomendowana mężczyznom, którzy cierpią na wybrane zespoły genetyczne (w tym dość popularny zespół Klinefeltera).

     

    Rak jądra – objawy

     

    Rak jądra zwykle daje dość wyraźne objawy, które każdy mężczyzna powinien być w stanie samodzielnie zauważyć. Niepokój powinien wzbudzić każdy guzek lub zgrubienie w obrębie moszny, najądrzy lub jądra. Innym stanem, który wymaga udania się do lekarza jest niewyjaśnione powiększenie jednego z jąder lub obrzęk moszny. Rzadszymi objawami wskazującymi na możliwość toczenia się procesu nowotworowego jest ból oraz uczucie ciężkości w mosznie.

    Niestety, spora grupa mężczyzn posiada opory natury psychologicznej przed udaniem się do specjalisty. Wczesne wykrycie guza jądra jest bardzo ważne, ponieważ nowotwory tego narządu cechuje bardzo duży potencjał do dawania odległych przerzutów. Niemal 100 % guzów jądra to nowotwory złośliwe, także każde opóźnienie we wdrożeniu leczenia może drastycznie pogorszyć rokowanie.

    Proste badanie ultrasonograficzne uchwyci chorobę we wczesnym stadium z olbrzymią dokładnością. Jest całkowicie bezbolesne i nieinwazyjne.

    Czasami guzy jądra nie dają objawów i pierwszymi symptomami choroby stają się te, które związane są z przerzutami odległymi. Diagnostyki wymagają bóle w okolicy kręgosłupa lędźwiowego i krzyżowego. Zwykle spowodowane są patologiami samych kości, stawów i nerwów, jednak czasami dochodzi do ucisku korzeni nerwów opuszczających kręgosłup przez powiększone węzły chłonne w przebiegu raka jądra. Innym niepokojącym objawem jest krwioplucie, które w każdym wypadku jest wskazaniem do niezwłocznej diagnostyki. Krew w plwocinie może pojawiać się zarówno w przebiegu pierwotnych raków płuca, jak i obecności przerzutów.

     

    Rak jądra – diagnostyka

     

    Rak jądra diagnozuje się za pomocą taniego oraz bardzo dokładnego badania USG. Nie jest wymagane pobranie fragmentu guza do badania histopatologicznego, ponieważ objawy i obraz nowotworów jądra zwykle nie pozostawiają wątpliwości. Lekarz może zlecić dodatkowe badania, które służą do oceny organizmu pod kątem obecności przerzutów odległych. Są nimi:

    Uzupełniająco pobiera się krew w celu oznaczenia markerów nowotworowych – po zakończeniu leczenia onkolog monitoruje ich stężenie, by w razie wystąpienia wznowy choroby, szybko ją uchwycić.

     

    Rak jądra – leczenie

     

    Nasieniaki leczy się chirurgicznie – urolog wykonuje zabieg orchidektomii, czyli usunięcia całego jądra przez pachwinę. W zależności od stopnia zaawansowania choroby podaje się dodatkowe leczenie uzupełniające. Może być nim radioterapia, gdzie podawane jest promieniowanie na obszary węzłów chłonnych o dużym ryzyku wznowy choroby lub chemioterapia, której podstawę stanowią leki toksyczne dla komórek szybko dzielących się – etopozyd i cisplatyna.

    Stosowane leczenie uzupełniające zwykle jest bardzo skuteczne, ponieważ nasieniaki są nowotworami silnie wrażliwymi na promieniowanie i leki cytostatyczne. Rokowanie w przypadku nasieniaków jest dobre – udaje się wyleczyć chorych, u których stwierdzono występowanie przerzutów odległych (co jest wyjątkiem w przypadku chorób onkologicznych).

    Podstawowym sposobem postępowania w nienasieniakach jest również zabieg operacyjny (usunięcie jądra), jednakże zupełnie inaczej wygląda sytuacja w przypadku leczenia uzupełniającego. Nienasieniaki są guzami opornymi na promieniowanie jonizujące oraz chemioterapię. Do tej pory nie ustalono jednolitego schematu leczenia. Decyzje terapeutyczne co do postępowania w przypadku pacjentów z nienasieniakami zależą wyłącznie od lekarza. Może on zaordynować podanie chemioterapii, jednak ten rodzaj leczenia obarczony jest dużą wadą.

    Chorzy cierpiący na nienasieniaki to zwykle młodzi mężczyźni, a leczenie chemiczne znacząco zmniejsza szansę na możliwość posiadania potomstwa w przyszłości. Inną metodą uzupełniającą jest profilaktyczne usunięcie węzłów chłonnych okołoaortalnych. Taki rodzaj zabiegu wymaga otwarcia jamy brzusznej oraz bardzo precyzyjnego wydobycia węzłów chłonnych wśród wyjątkowo wrażliwych struktur, takich jak duże naczynia i niewielkie nerwy odpowiedzialne za ważne funkcje (np. wytrysk nasienia). Lekarz powinien rozważyć za i przeciw przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu którejś z metod uzupełniającego leczenia nienasieniaków.

    Autor: lek. Mateusz Spałek
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Nowotwór jądra
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.