zarejestruj się zaloguj się

Kamica nerkowa

Tekst: lek. Dawid Lisiecki
Kamica nerkowa
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 01. lipca, 2013

Kamica nerkowa, czyli występowanie złogów w układzie moczowym to choroba, która występuje u około 7% populacji. Częściej zapadają na nią mężczyźni. Głównym objawem jest ból w okolicy lędźwiowej. Na ogół jest to stan łatwy do zdiagnozowania i wyleczenia, chociaż stosunkowo często zdarzają się przypadki powikłań.

lek. Dawid Lisiecki
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Kamica nerkowa – przyczyny

     

    Najczęściej kamienie powstają w miedniczkach nerkowych i stamtąd przesuwają się do moczowodów i pęcherza moczowego  (w sprzyjających warunkach mogą go opuścić przez cewkę moczową podczas mikcji). Sytuacje zwiększające ryzyko powstania złogów to:

    • choroba Leśniowskiego-Crohna,
    • dieta obfita w sód i szczawiany,
    • długie unieruchomienie,
    • dna moczanowa,
    • mieszkanie w gorącym klimacie,
    • nawracające zakażenia układu moczowego,
    • nowotwory (szczególnie z przerzutami do kości),
    • osteoporoza,
    • przyjmowanie suplementów zawierających wapń oraz witaminę D bez wskazań lekarskich,
    • skłonność rodzinna,
    • usunięcie części jelita cienkiego,
    • wypijanie małej ilości płynów,
    • zespół złego wchłaniania.

    Wyróżniamy kilka rodzajów złogów w zależności od ich budowy chemicznej. Głównym budulcem kamieni mogą być: szczawian wapnia, apatyty, fosforan magnezowo-amonowy, kwas moczowy oraz cystyna. Tworzenie się kamienia rozpoczyna powstanie jądra krystalizacji. Struktura ta powstaje, kiedy w moczu jest za wysokie stężenie jednego z wyżej wymienionych budulców oraz zostają zakłócone mechanizmy utrzymujące stan równowagi między dodatkowymi niezbędnymi do powstania kamienia czynnikami. Oba te warunki muszą zostać spełnione. Kiedy utworzone zostanie jądro krystalizacji (najczęściej ze szczawianu wapnia) do jego powierzchni dobudowują się kolejne cząsteczki substancji budujących złogi.

     

    Kamica nerkowa – objawy

     

    Najbardziej charakterystycznym objawem jest kolka nerkowa, czyli ból w okolicy lędźwiowej promieniujący do podbrzusza, narządów płciowych oraz wewnętrznej powierzchni ud. Napad kolki pojawia się nagle i spowodowany jest przemieszczaniem się złogów w moczowodzie. Samo uczucie bólu wywoływane są rozpychaniem moczowodu przez przeciskający się kamień i drażnienie błony śluzowej. Podczas napadu ból na zmianę narasta i zmniejsza się. Kolce mogą towarzyszyć:

    • częste oddawanie małych ilości moczu,
    • nudności,
    • obecność krwinek czerwonych w moczu,
    • uczucie parcia na mocz,
    • wymioty.

    Kolka nerkowa z reguły trwa kilka dni, a dolegliwości ustają, kiedy kamień z moczowodu dostanie się do pęcherza moczowego. W sytuacji, kiedy kolce nerkowej towarzyszy gorączka, należy bezwzględnie zgłosić się do lekarza.

     

    Kamica nerkowa – diagnoza

     

    Podstawowe znaczenie ma badanie lekarskie. Lekarz po rozmowie i zbadaniu chorego może odpowiednio pokierować dalszą diagnostyką. Do dyspozycji pozostaje badanie moczu, które bardzo często w trakcji bólu kolkowego wykazuje obecność krwi w moczu. Oprócz tego odnotowanie obecności konkretnych składników mineralnych w moczu może sugerować, z czego zbudowana jest przeszkoda zalegająca w drogach moczowych. Badania krwi mogą wykazać zwiększoną ilość leukocytów, często oznaczanych na wynikach jako WBC od angielskiego white blood cells – białe komórki krwi (krwinki białe). Następna grupa badań to oczywiście badania obrazowe. Jako pierwsze na ogół wykonuje się USG i przeglądowe RTG jamy brzusznej. Oba badania uzupełniają się m. in. ze względu na fakt, że kamieni z kwasu moczowego nie można uwidocznić na zdjęciu rentgenowskim, ponieważ przepuszczają one promienie X. Ultrasonografia jest natomiast badaniem pierwszego wyboru u kobiet w ciąży, z powodu obecności przeciwwskazań do wykonania RTG. W niektórych przypadkach konieczne może być wykonanie tomografii komputerowej lub urografii.

     

    Kamica nerkowa – leczenie

     

    Kolka nerkowa może być leczona środkami przeciwbólowymi, w tym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Podanie leków rozkurczowych sprawia, że rozluźniają się mięśnie gładkie w moczowodzie, co tworzy „więcej przestrzeni” dla przemieszczającego się złogu. Dzięki temu następuje załagodzenie dolegliwości. Leczenie kamicy polega natomiast na usunięciu złogu z dróg moczowych. Dokonuje się tego przy użyciu metod inwazyjnych.

    • Pozaustrojowa litotrypsja (w skrócie ESWL) to metoda polegająca na rozkruszaniu złogów, będących w drogach moczowych, przy użyciu energii fali uderzeniowej, która powstaje w specjalnym urządzeniu poza organizmem chorego. Fala ta przechodzi do wnętrza ciała bez potrzeby jego rozcinania. Najczęściej używa się fali ultradźwiękowej. Zasada działania polega na rozdrobnieniu kamienia, co umożliwia jego wydalenie z moczem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do ESWL jest ciąża. Przed zabiegiem lekarz może polecić odstawienie na kilka dni leków zmniejszających krzepliwość krwi (przed wykonaniem zabiegu należy koniecznie poinformować lekarza o przyjmowaniu takich leków). Wśród możliwych powikłań znajduje się m. in. krwiak nerki i krótkotrwały białkomocz.
    • Litotrypsja ureterorenoskopowa (URSL) należy do zabiegów endoskopowych. Przez cewkę moczową do pęcherza i dalej do moczowodu zakłada się odpowiedni cewnik. Przez kanał cewnika wprowadzane jest zminiaturyzowane narzędzie, dzięki któremu możliwe jest usunięcie złogu z moczowodu lub rozbicie go przy użyciu fali uderzeniowej lub lasera. W niektórych przypadkach przeciwwskazaniem może być ciąża. Lekarza kierującego na zabieg i tego, który go wykonuje należy poinformować o przyjmowanych lekach i innych chorobach. Dzięki ciągłemu unowocześnianiu sprzętu do powikłań dochodzi dość rzadko. Może jednak zdarzyć się przejściowy krwiomocz oraz zwężenie moczowodu czy jego przebicie.
    • Przezskórna nefrolitotrypsja (PCNL) to zabieg usunięcia złogu z miedniczki nerkowej cewnikiem wprowadzonym bezpośrednio do nerki przez małe nacięcie skóry. Zabieg może być powikłany zakażeniem, uszkodzeniem narządów sąsiednich czy krwawieniem.
    • Ostatnią możliwą drogą usunięcia złogu jest klasyczna operacja. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Chirurg urolog po dotarciu do nerki nacina strukturę, w której znajduje się kamień i usuwa go. Następnie zaszywa miejsce, przez które wydobył złóg. Następnie kontroluje czy nie ma krwawienia i zamyka ranę. Na ogół w ranie pooperacyjnej zastawia się dren.

     

    Kamica nerkowa – powikłania

     

    Do głównych powikłań kamicy nerkowej zalicza się:

    • odmiedniczkowe zapalenie nerek,
    • roponercze,
    • wodonercze,
    • zakażenie układu moczowego,
    • zastój moczu.

    Współczesna medycyna z kamicą nerkową radzi sobie względnie dobrze. Oczywiście mogą zdarzyć się przypadki trudne do rozpoznania, nietypowe i o bardzo ciężkim przebiegu, które trudno wyleczyć. Choroba w klasycznej postaci, odpowiednio szybko zdiagnozowana i leczona, na ogół nie zostawia po sobie śladu.

    Autor: lek. Dawid Lisiecki
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Leczenie kamicy nerkowej
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.