zarejestruj się zaloguj się

Choroby układu moczowego

Tekst: lek. Małgorzata Haras-Gil
Choroby układu moczowego
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 18. kwietnia, 2014

Choroby układu moczowego charakteryzują się zróżnicowaną manifestacją objawów. Najczęściej jedynym symptomem wskazującym na chorobę nerek są zmiany w badaniach laboratoryjnych lub badaniu ogólnym moczu. Innym razem, obserwuje się ból w okolicy lędźwiowej, zaburzenia oddawania moczu i objawy ogólnoustrojowe. Wiele chorób nerek prowadzi do niewydolności narządu.

SPIS TREŚCI:

    Ostra niewydolność nerek (ONN)

     

    Ostra niewydolność nerek to stan, w którym dochodzi do nagłego uszkodzenia narządu. Manifestacja objawów klinicznych może być bardzo zróżnicowana, począwszy od wyłącznych zmian w badaniach laboratoryjnych, po wstrząs i konieczność przeprowadzenia dializoterapii, jako procedury ratującej życie. Przyczyn wywołujących ostrą niewydolność nerek jest bardzo wiele, w związku z tym zostały podzielone na trzy grupy, w zależności od mechanizmu w jakim dochodzi do uszkodzenia:

    • przednerkowa ostra niewydolność nerek – występuje najczęściej. Spowodowana zmniejszeniem objętości krwi krążącej (krwotok, biegunka, odwodnienie), chorobami mięśnia sercowego, sepsą, znieczuleniem ogólnym, lekami, zakrzepicą lub zatorem tętnicy nerkowej. Typowym objawem jest zmniejszenie objętości wydalanego moczu (mocz jest bardzo zagęszczony). Podstawową metodą leczenia jest rozpoznanie choroby podstawowej. Leczenie wstrząsu hipowolemicznego polega na płynoterapii;
    • nerkowa ostra niewydolność nerek – dochodzi do niej w wyniku uszkodzenia miąższu nerki. Najczęściej spowodowana jest niedokrwieniem nerek w przebiegu przednerkowej ostrej niewydolności nerek. Innymi przyczynami są choroby kłębuszków nerkowych i naczyń nerkowych, uszkodzenie miąższu spowodowane lekami lub odrzucenie przeszczepionej nerki. Aby zapobiec trwałemu uszkodzeniu nerek, konieczne jest szybkie rozpoznanie choroby podstawowej i natychmiastowe rozpoczęcie terapii;
    • zanerkowa ostra niewydolność nerek – bezpośrednią przyczyną jest blokada w odpływie moczu. Najczęstszym powodem jest niedrożność moczowodów, spowodowana kamieniem wapniowym lub masami nowotworowymi. Rzadziej spotykanymi przyczynami są choroby pęcherza moczowego (np. pęcherz neurogenny), choroby gruczołu krokowego (rozrost gruczołu, rak prostaty) lub choroby cewki moczowej. Podstawową metodą leczenia jest rozpoznanie przeszkody utrudniającej odpływ moczu (przy pomocy USG) oraz usunięcie tej przeszkody.

    Wśród objawów należy wymienić: osłabienie, nudności i wymioty, skąpomocz lub bezmocz. Zdarza się jednak, że objętość moczu nie zmienia się. Podstawową metodą monitorowania niewydolności nerek jest ocena diurezy oraz stężenia kreatyniny w surowicy krwi.

     

    Przewlekła niewydolność nerek (PNN)

     

    To utrzymujące się ponad 3 miesiące uszkodzenie nerek lub zmniejszenie wskaźnika GFR (wskaźnik przesączania kłębuszkowego) poniżej 60 ml/min, bez względu na uszkodzenie nerek. W przebiegu choroby dochodzi do stwardnienia tętniczek, kłębuszków nerkowych oraz zwłóknienia tkanki śródmiąższowej nerek. Do najczęstszych przyczyn należą:

    Ze względu na stopień zaawansowania choroby, wyróżniono 5 stadiów. Stadium 5 oznacza schyłkową niewydolność nerek (mocznicę) i stanowi wskazanie do dializoterapii. Wśród objawów, należy wymienić: niedokrwistość, zaburzenia gospodarki wodno – elektrolitowej i kwasowo – zasadowej, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemię, niewydolność serca, krwawienia z przewodu pokarmowego. Dla chorych, szczególnie uciążliwym objawem jest świąd oraz mocznicowy zapach z ust.

     

    Zapalenie układu moczowego (ZUM)

     

    Zapalenie układu moczowego należy do najczęstszych chorób układu moczowego. Związane jest z obecnością drobnoustrojów w drogach moczowych (powyżej zwieracza pęcherza moczowego). Fizjologicznie, drogi moczowe są jałowe – oznacza to, że nie występują tam drobnoustroje chorobotwórcze. Aby rozpoznać ZUM, należy stwierdzić bakteriomocz - obecność bakterii w moczu, w ilości 105 bakterii w 1 ml. Jednak sam bakteriomocz nie stanowi wskazania do leczenia farmakologicznego. Aby rozpocząć terapię, należy rozpoznać typowe objawy zapalenia, które mogą mieć różne nasilenie. W zapaleniu pęcherza moczowego występuje częstomocz, zaburzenia oddawania moczu oraz ból w okolicy nadłonowej. Podstawowym leczeniem jest 3 dniowa terapia kotrimoksazolem lub trimetoprimem. Po zakończonym leczeniu zaleca się wykonanie badania ogólnego moczu. Nasilenie objawów w odmiedniczkowym zapaleniu nerek jest znacznie większe, może towarzyszyć ból okolicy lędźwiowej a nawet objawy urosepsy. Konieczne jest wykonanie posiewu moczu zarówno przed rozpoczęciem jak i po zakończeniu leczenia. Lekiem, stosowanym jeszcze przed otrzymaniem wyniku badania, jest ciprofloksacyna. Jeśli objawy nie ustępują, konieczna jest hospitalizacja.

     

    Torbiele nerek

     

    Torbiele proste występują aż u 30 % społeczeństwa. Zwykle nie powodują żadnych dolegliwości i rozpoznawane są przypadkowo, w badaniu USG wykonywanym z innego powodu. Jeśli torbiele osiągają znaczne rozmiary (>5cm), mogą powodować ból w okolicy lędźwiowej lub objawy żołądkowo–jelitowe. Jeśli torbiele są bezobjawowe, zaleca się coroczną kontrolę ultrasonograficzną.

    Najczęstszą, genetycznie uwarunkowaną chorobą nerek jest zwyrodnienie wielotorbielowate nerek (PKD). Dziedziczy się w sposób autosomalnie dominujący jak i recesywny. Przez wiele lat przebiega bezobjawowo i wykrywana jest przypadkowo. Podstawowym warunkiem rozpoznania PKD jest obecność torbieli (do 30 rż przynajmniej 5 torbieli w jednej lub obu nerkach, przed ukończeniem 60 rż po 5 torbieli w każdej nerce, a po 60 rż ponad 8 torbieli w każdej nerce). Dodatkowo, mogą pojawić się torbiele wątroby, torbiele trzustki, uchyłkowatość jelita grubego oraz tętniaki wewnątrzczaszkowe. Zalecana jest systematyczna kontrola ultrasonograficzna oraz leczenie nadciśnienia tętniczego. W razie rozwinięcia się schyłkowej niewydolności nerek – przeszczep narządu.

     

    Kamica nerkowa

     

    Kamica nerkowa wywołana jest przez nierozpuszczalne złogi zlokalizowane w drogach moczowych, stanowiące przeszkodę w odpływie moczu. Złogi zbudowane są najczęściej ze szczawianu wapnia. Ich rozwojowi sprzyja zastój moczu oraz zakażenia układu moczowego. Miejscem, w którym „kamienie” lokalizują się szczególnie często, są: kielichy i miedniczki nerkowe. Stamtąd, mogą przemieszczać się do moczowodu i pęcherza moczowego, wywołując dolegliwości bólowe. Zdarza się jednak, że nie są wydalane z dróg moczowych. Osiągają wówczas znaczne rozmiary i prowadzą do uszkodzenia nerek. Głównym objawem kamicy jest kolka nerkowa – silny ból okolicy lędźwiowej, który może promieniować do zewnętrznych narządów płciowych. Objawami towarzyszącymi są:

    • parcie na mocz,
    • częstomocz,
    • gorączka,
    • złe samopoczucie,
    • nudności i wymioty.

    W badaniu fizykalnym obecny jest objaw Goldflama i napięcie mięśni po stronie kolki. Objawy ustępują dopiero wówczas, gdy złóg przeciśnie się do pęcherza moczowego. Niestety, u co 2 osoby kamica nerkowa powraca.

     

    Rak nerkowokomórkowy

     

    Rak nerkowokomórkowy dotyczy przede wszystkim mężczyzn około 60 roku życia. Do głównych objawów zalicza się triadę:

    • krwiomocz ze skrzepami,
    • ból w okolicy lędźwiowej (nie zdarza się natomiast ból podczas mikcji),
    • guz wyczuwalny przez powłoki brzuszne.

    Niestety, objawy klasycznej triady obecne są u mniej niż 5 % chorych. Wraz ze wzrostem guza, dochodzi do spadku masy ciała, utraty apetytu, pojawia się gorączka z nocnymi potami, powiększenie obwodu brzucha. W badaniach laboratoryjnych zwraca uwagę niedokrwistość. Rzadziej spotykana jest czerwienica (która w tej sytuacji wywołana jest działaniem erytropoetyny, produkowanej przez tkankę nowotworową). Podstawową metodą leczenia raka nerkowokomórkowego jest nefrektomia, w której usuwa się całą nerkę z guzem, wraz z torebką tłuszczową, powięzią nerkową, nadnerczem oraz okolicznymi węzłami chłonnymi. Jeśli guz jest mały (poniżej 4 cm), rozważana jest nefrektomia oszczędzająca – usunięcie guza i jednoczesne pozostawienie niezmienionej chorobowo nerki.

    Autor: lek. Małgorzata Haras-Gil
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.