zarejestruj się zaloguj się

Zawał serca – pierwsza pomoc

Tekst: lek. Bartosz Szurlej
Dodane: 12. września, 2013

Zawał mięśnia sercowego w przebiegu miażdżycy naczyń wieńcowych jest w tej chwili najczęstszą przyczyną zgonów na całym świecie. Szanse na przeżycie u osoby dotkniętej zawałem serca, są związane z jak najszybszym przewiezieniem jej do szpitala oraz na udzieleniu odpowiedniej pomocy na miejscu zdarzenia.

lek. Bartosz Szurlej
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Zawał mięśnia sercowego

     

    Serce, jak każdy narząd, posiada swoje naczynia, które są odpowiedzialne za dostarczanie tlenu oraz innych substancji niezbędnych do życia dla poszczególnych komórek. Naczynia te są nazywane tętnicami wieńcowymi. Niestety, zarówno z powodów genetycznych jak i związanych z nieodpowiednią dietą, brakiem aktywności fizycznej czy paleniem tytoniu dochodzi do odkładania się blaszek miażdżycowych w ścianie tętnic wieńcowych, co skutkuje zmniejszeniem w nich przepływu krwi.

    W razie pęknięcia takiej blaszki miażdżycowej dochodzi do całkowitego zamknięcia naczynia, co w konsekwencji prowadzi do niedokrwienia mięśnia sercowego. Śmierć komórek rozpoczyna się już w 20 minucie od zablokowania przepływu krwi, dlatego tak ważne jest szybkie postępowanie lecznicze u osób z zawałem serca.

     

    Jakie są pierwsze objawy zawału serca?

     

    Najczęstszym objawem zawału serca jest ból w klatce piersiowej, który opisywany jest jako silny, piekący (może zostać odebrany jako uczucie zgagi i w ten sposób zbagatelizowany przez chorego), umiejscowiony za mostkiem.

    • Ból w okolicy serca i za mostkiem może promieniować do lewego ramienia, barku lub żuchwy, a nawet do palców lewej dłoni.
    • Należy pamiętać, że u osób z cukrzycą ból może nie być aż tak nasilony z powodu występującego u nich obniżonego czucia.
    • U części chorych mogą wystąpić mniej charakterystyczne objawy, np. duszność, omdlenia, uczucie lęku czy kołatania serca oraz nudności lub wymioty.
    • Część przypadków zawału nie daje żadnych objawów.

     

    Pierwsza pomoc przy zawale u pacjenta przytomnego

     

    W pierwszej kolejności, należy niezwłocznie powiadomić służby ratunkowe – wykonać telefon pod numer 999 lub 112. Następnie jeżeli chory jest przytomny, staramy się go posadzić, ale nie położyć (ułożenie w pozycji leżącej może spowodować nasilenie objawów) oraz w miarę możliwości uspokoić. Jeżeli osoba z zawałem serca wie, że choruje na chorobę wieńcową oraz przyjmuje leki, należy ją wtedy zapytać czy ma przy sobie nitroglicerynę.

    Jeżeli tak, to należy ją podać pod język. Jeżeli chory nie jest uczulony na kwas acetylosalicylowy (substancja ta znajduje się w Aspirynie czy Polopirynie), należy go podać w dawce od 160-325 mg (jedna tabletka). Nie podajemy leków o działaniu przeciwbólowym, zwłaszcza z bardzo popularnej grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ponieważ posiadają one działanie mogące wpływać niekorzystnie na krzepnięcie krwi. Wyjątkiem jest kwas acetylosalicylowy, który wydłuża czas krzepnięcia krwi poprzez zahamowanie funkcji płytek krwi, przez co może być stosowany w zawale serca. Do grupy NLPZ należą: Ibuprofen, Ketoprofen. Nie powinno się stosować leków przeciwbólowych, w tym paracetamolu, ponieważ mogą one maskować objawy zawału serca i tym samym opóźnić jego rozpoznanie.

     

    Pierwsza pomoc w zawale serca u pacjenta nieprzytomnego

     

    Tu należy postępować zgodnie z zasadami podstawowych zabiegów resuscytacyjnych (BLS - Basic Life Support). Trzeba pamiętać, że jeżeli poszkodowany nie oddycha, to należy jak najszybciej zawiadomić służby ratunkowe – zatelefonować pod numer 999 lub 112. Następnie, należy zacząć uciskać mostek w następującej sekwencji: 30 uciśnięć klatki piersiowej, a następnie dwa oddechy ratownicze. Do zapamiętania jest stosunek 30:2, czyli na 30 uciśnięć klatki piersiowej należy wykonać 2 oddechy ratownicze. Bardzo ważne jest to, że nie mamy obowiązku wykonywania oddechów ratowniczych, co jest związane z narażeniem na choroby (wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, HIV) przenoszone przez płyny ustrojowe (krew, ślina). Obowiązkiem każdego człowieka jednak jest próba ratowania życia ludzkiego, dlatego zawsze należy wykonywać uciśnięcia klatki piersiowej.

    Uciskanie samej klatki piersiowej zawsze zwiększa szanse przeżycia poszkodowanego. Częstość, z jaką powinno się uciskać klatkę piersiową to co najmniej 100 uciśnięć na minutę, ale nie więcej niż 120. Uciskanie klatki piersiowej wykonuje się bez przerwy do momentu przybycia zespołu ratunkowego lub do momentu zastępstwa w tej czynności przez inną osobę. Coraz częściej w miejscach publicznych pojawiają się tzw. automatyczne defibrylatory zewnętrzne (AED). W przypadku możliwości skorzystania z tego sprzętu nie należy zwlekać z wykonaniem defibrylacji (wyładowania elektrycznego), ponieważ im wcześniej ją wykonamy od momentu zatrzymania krążenia, tym większe są szanse na przeżycie. Warto zapoznać się ze sposobem użycia AED oraz naklejania elektrod. Ważne rzeczy do zapamiętania:

    • Należy pamiętać o charakterystycznych objawach, które występują u osób z zawałem serca,
    • Jeżeli pacjent nie jest uczulony na kwas acetylosalicylowy, można mu go podać w postaci tabletki do rozgryzienia 160 – 325 mg (jedna tabletka),
    • Numery ratunkowe to: 999 lub 112,
    • Już samo uciskanie klatki piersiowej zwiększa szanse przeżycia (co najmniej 100 uciśnięć na minutę),
    • Jeżeli jest możliwość skorzystania z automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED), to należy dążyć do wykonania w jak najkrótszym odstępie czasu defibrylacji (wyładowanie elektryczne),
    • Należy uciskać klatkę piersiową chorego aż do momentu przyjazdu służb ratunkowych.
    Autor: lek. Bartosz Szurlej
    Tagi: zawał serca
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.