zarejestruj się zaloguj się

Wrodzone wady serca u dorosłych

Tekst: lek. Bartosz Szurlej
Wrodzone wady serca u dorosłych
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 02. października, 2013

Istnieje szereg wad wrodzonych serca, których objawy pojawiają się dopiero w wieku dorosłym. Wystąpienie objawów ze strony układu krążenia wiąże się najczęściej z zaostrzeniem wady prowadzącej do niewydolności serca, co wymaga specjalistycznej diagnostyki oraz leczenia operacyjnego.

lek. Bartosz Szurlej
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Zespół Eisenmengera

     

    Zespół Eisenmengera doskonale pozwala zrozumieć, jakie są powikłania związane z najczęstszymi wadami serca u dorosłych. W prawidłowych warunkach w sercu, w lewej komorze panuje wyższe ciśnienie niż w komorze prawej. Gdy istnieje połączenie między komorami lub przedsionkami, w przebiegu ubytku przegrody międzykomorowej lub międzyprzedsionkowej, krew płynie z miejsca o wyższym ciśnieniu do miejsca, w którym ciśnienie jest niższe – czyli z lewej strony na prawą. Ponieważ do prawej komory zaczyna się dostawać więcej krwi, która zostaje wyrzucona przez pień płucny do krążenia płucnego, niż powinno – prowadzi to z czasem do rozwoju nadciśnienia płucnego. Podwyższone ciśnienie w naczyniach płucnych powoduje wzrost ciśnienia w prawej komorze oraz w przedsionku, a w konsekwencji zmianę kierunku przecieku z prawej strony na lewą, co jest określane zespołem Eisenmengera. Wystąpienie tego zespołu, w przebiegu wad wrodzonych serca u dorosłych, świadczy o zaawansowaniu choroby i nieodwracalnym zmianom w układzie sercowo-naczyniowym.

     

    Najczęstsze wady wrodzone serca u dorosłych

     

    Drożny otwór owalny

     

    Drożny otwór owalny (ang. PFO – Patent Foramen Ovale) – otwór owalny, pozwala na połączenie między przedsionkami serca w życiu płodowym, co jest konieczne do prawidłowego krążenia krwi w układzie krwionośnym nienarodzonego dziecka. W większości przypadków (około 70 %) otwór owalny ulega samoistnemu zamknięciu, a u reszty osób pozostaje on otwarty, co jest uznawane za pewien rodzaj fizjologii. Do przezskórnego zamknięcia tej wady są kwalifikowani pacjenci, u których występują nawroty incydentów zatorowych do ośrodkowego układu nerwowego lub z dużym przepływem krwi między prawym i lewym przedsionkiem.

     

    Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej

     

    Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ang. ASD – Atrial Septal Defect) – najczęstszym rodzajem ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej jest tzw. otwór wtórny (ASD II), który należy do jednych z najczęstszych wad prowadzących do powstania połączenia między przedsionkami. W większości przypadków ujawnia się on w wieku dorosłym, najczęściej po 40 roku życia, podczas badań diagnostycznych, które zostały wykonane z powodu wystąpienia takich objawów jak: spadek tolerancji wysiłku fizycznego, duszność, zaburzenia rytmu serca pod postacią migotania przedsionków, częste występowanie chorób dotyczących układu oddechowego. W badaniu EKG stwierdza się zaburzenia przewodzenia serca pod postacią bloku prawej odnogi pęczka Hisa. Jeżeli ubytek nie jest zbyt duży i spełnia kryteria aby go zamknąć, to metodą z wyboru jest leczenie przezskórne wykonywane przez kardiologów inwazyjnych. Zabieg ten polega na wprowadzeniu przez tętnicę udową specjalnej zapinki, która ma na celu zamknięcie otworu znajdującego się między przedsionkami serca.

     

    Ubytek przegrody międzykomorowej

     

    Ubytek przegrody międzykomorowej (ang. VSD – Ventricular Septal Defect) – jest to brak części przegrody, co prowadzi do przecieku krwi między komorami. VSD stanowi jedną z najczęstszych wad wrodzonych serca i w większości przypadków jest diagnozowany oraz leczony w dzieciństwie. Pacjenci z małym ubytkiem bez występujących objawów klinicznych nie wymagają leczenia operacyjnego w postaci zamknięcia ubytku (zamknięcie za pomocą łaty z osierdzia pacjenta). Jednak u części osób z tą wadą może dojść do późnych powikłań takich jak: infekcyjne zapalenie wsierdzia, rozwój zespołu Eisenmengera, rozwój niedomykalności zastawki aortalnej przez wypadanie jednego z płatków czy zaburzenia rytmu serca.

     

    Dwupłatkowa zastawka aortalna

     

    Dwupłatkowa zastawka aortalna (ang. BAV – Bilateral Aortic Valve) – zastawka aortalna znajduje się miedzy lewą komorą serca, a aortą wstępującą i w zdrowym sercu składa się z trzech płatków. Jej funkcja polega na uniemożliwieniu cofania się krwi w trakcie rozkurczu serca. BAV jest jedna z najczęstszych wad serca u osób dorosłych, która występuje u około 1-2 % populacji ogólnej. W przebiegu tej wady może dojść z czasem do zwężenia zastawki aortalnej (stenoza aortalna), a współistniejące wady ściany aorty wstępującej mogą prowadzić do jej poszerzenia, rozwarstwienia lub nawet pęknięcia. U pacjentów bezobjawowych, którzy mają dobrą tolerancją wysiłku fizycznego rokowanie jest określane jako dobre. Wystąpienia objawów klinicznych pod postacią duszności, bólów w okolicy klatki piersiowej czy zawrotów głowy i omdleń, są wskazaniem do zabiegu operacyjnego. Leczenie operacyjne polega na wymianie zastawki aortalnej na sztuczką zastawkę. Sztuczna zastawka serca może być mechaniczna lub biologiczna, a wybór między jedną z nich jest dokonywany na podstawie stanu klinicznego uwzględniającego wiek pacjenta oraz choroby towarzyszące.

     

    Inne wady wrodzone serca u dorosłych

     

    Koarktacja aorty

     

    Koarktacja aorty – wada ta polega na zwężeniu aorty, najczęściej między odejściem lewej tętnicy podobojczykowej, a przyczepem więzadła tętniczego (jest to odcinek aorty określany jako cieśń aorty), która w większości przypadków jest rozpoznawana i leczona w młodym wieku w związku wczesnym wystąpieniem objawów klinicznych. Zwężenie aorty jest związane z utrudnieniem przepływu krwi przez ten odcinek, co prowadzi do powstania większego ciśnienia krwi w górnej części ciała i mniejszego w dolnych partiach ciała.  Postacie łagodne koarktacji mogą objawiać się dopiero w wieku dorosłym bólami głowy, szumem w uszach, krwawieniem z nosa oraz występowaniem zwiększonej męczliwości kończyn dolnych i skurczem ich mięśni, a także chłodnymi stopami. W zależności od stanu klinicznego leczenie może polegać na leczeniu przezskórnym lub operacyjnym. Leczenie przezskórne jest wykonywane z dojścia z tętnicy udowej i polega na poszerzeniu zwężonego odcinka aorty za pomocą specjalnego balonu (angioplastyka), a następnie założenia specjalnego rusztowania (stentu), który ma na celu utrzymać odpowiednią średnicę naczynia. Zabieg chirurgiczny polega na wycięciu zwężonego odcinka aorty i połączeniu pozostałych fragmentów aorty ze sobą.

     

    Zespół Marfana

     

    Zespół Marfana – jest chorobą genetyczną prowadzącą do powstania nieprawidłowości w budowie  tkanki łącznej przez co dochodzi do zmian w układzie kostnym, narządzie wzroku i w obrębie układu sercowo-naczyniowego. U 60-80 % pacjentów występuje poszerzenie części wstępującej aorty, co może prowadzić do rozwoju tętniaka rozwarstwiającego aorty, a nawet do jej pęknięcia. W przebiegu poszerzenia aorty może występować niedomykalność zastawki aortalnej. Pacjenci nieleczeni żyją średnio 40 lat dlatego bardzo ważna jest wczesna diagnostyka i profilaktyczne leczenie operacyjne, które może zapobiec rozwarstwieniu aorty. Zabieg kardiochirurgiczny polega na wymianie zastawki aortalnej oraz aorty wstępującej.

     

    Zwężenie drogi odpływu prawej komory

     

    Zwężenie drogi odpływu prawej komory – zaburzenie to jest najczęściej związane ze zwężeniem zastawki płucnej, która znajduje się między prawą komorą serca a pniem płucnym. Ponieważ postać umiarkowana i duże zwężenie postępuje wraz z upływem czasu, w wieku dorosłym mogą pojawić się objawy kliniczne takie jak ból w okolicy klatki piersiowej, utrata przytomności, duszność czy spadek tolerancji wysiłku fizycznego. Leczenie jest uwarunkowane stanem klinicznym pacjenta oraz zaawansowaniem wady. Istnieją metody korekcji zarówno metodami przezskórnymi jak i chirurgicznymi. Wyniki zabiegu są dobre, a odległa przeżywalność pacjentów jest porównywalna do populacji osób zdrowych.

    Autor: lek. Bartosz Szurlej

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.