zarejestruj się zaloguj się

Objawy chorób serca

Tekst: lek. Kamil Sarnecki
Objawy chorób serca
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 29. maja, 2014

Cały układ krążenia funkcjonuje prawidłowo w warunkach, gdy zostaje zachowana odpowiednia praca serca oraz wydolność samych naczyń. Objawy choroby serca pojawiają się najczęściej w momencie jego przewlekłego niedokrwienia, niewydolności, zaburzeń rytmu i przewodzenia lub występowania wad strukturalnych.
 

lek. Kamil Sarnecki
AUTOR
lek. Kamil Sarnecki neurologia
SPIS TREŚCI:

    Objawy niewydolności serca

     

    Mięsień sercowy jest narządem składającym się z czterech jam (dwóch przedsionków i dwóch komór), do którego uchodzą, ale też i wychodzą z niego duże naczynia krwionośne. Lewa komora mięśnia sercowego działa jak pompa tłocząca, generująca ciśnienie tętnicze w naczyniach obwodowych i jednocześnie odbiera ona krew pochodzącą z prawej części serca. Niewydolność lewokomorowa jest stanem, w którym dochodzi do zmniejszonej pojemności minutowej serca (tzn. pojemności krwi wytłoczonej w czasie jednej minuty przez komorę) w stosunku do zapotrzebowania organizmu. Prowadzi to do szeregu objawów wynikających z niedostatecznego dostarczania utlenowanej krwi do tkanek obwodowych oraz zastoju krwi w krążeniu płucnym.


    Prawa komora mięśnia sercowego odpowiada z kolei za prawidłowy przepływ krwi w krążeniu płucnym i odbiera ją przy tym z całego układu żylnego człowieka. Niewydolność prawokomorowa objawia się obrzękami widocznymi gołym okiem, które są zlokalizowane w najniżej położonych częściach ciała oraz często bólami brzucha wskutek powiększenia wątroby i zastoju żylnego w obrębie śluzówki przewodu pokarmowego.
    Do najczęstszych objawów zgłaszanych przez chorych z niewydolnością serca należą:

    • duszność, która może pojawiać się po wysiłku i spoczynku,
    • zmniejszona tolerancja wysiłku,
    • suchy kaszel, który w ostrej niewydolności serca lub zaostrzeniu przewlekłej może stać się wilgotny; w połączeniu z odpluwaniem podbarwionej na różowo wydzieliny świadczy o obrzęku płuc (stan zagrożenia życia),
    • nykturia, czyli częste oddawanie moczu w nocy (więcej niż jeden raz),
    • obrzęki obwodowe, które lokalizują się głównie w okolicach kostek i stóp, a u osób leżących w regionie odcinka kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

    Lekarz może stwierdzić, ponadto, podczas badania przedmiotowego chorego: ochłodzenie i bladość powłok skórnych, tachykardię (przyspieszenie czynności serca), nieprawidłowe ciśnienie tętnicze, nadmiernie wypełnione żyły szyjne, zmiany osłuchowe nad polami płucami, powiększenie wątroby, płyn w jamie brzusznej i wiele innych.

     

    Objawy niedokrwienia serca

     

    Mięsień sercowy jest zaopatrzony w krew przez dwa naczynia: lewą i prawą tętnicę wieńcową, które są bezpośrednimi odgałęzieniami aorty - głównej tętnicy organizmu wychodzącej z lewej komory. Choroba niedokrwienna serca obejmuje wszystkie stany, które doprowadzają do zaburzonego przepływu w tętnicach wieńcowych i tym samym zaopatrzenia w tlen mięśnia sercowego. Najczęstszą przyczyną jest choroba samych naczyń spowodowana zmianami miażdżycowymi zwężającymi ich światło. Do objawów niedokrwienia mięśnia sercowego należą:

    • ból w klatce piersiowej (nazywany dławicą piersiową) o charakterze gniecenia, ucisku lub dławienia, który lokalizuje się za mostkiem, ale może promieniować też do szyi, żuchwy, nadbrzusza lub lewego ramienia. Najczęściej jest prowokowany wysiłkiem fizycznym, stresem, a ustępuje w spoczynku lub po zażyciu nitrogliceryny;
    • zmęczenie i duszność;
    • omdlenia;
    • nudności i wymioty.

    Najczęstszym objawem niedokrwienia mięśnia sercowego w przebiegu dławicy piersiowej stabilnej są epizody napadów bólu dławicowego w klatce piersiowej. Pozostałe wyżej wymienione pojawiają się z reguły u osób w podeszłym wieku. Nagle pojawiający się silny ból w klatce piersiowej o cechach bólu dławicowego, który nie ustępuje jednak w spoczynku lub po zażyciu nitrogliceryny wymaga pilnej interwencji medycznej, gdyż może świadczyć o ostrym zespole wieńcowym (tzn. zawale mięśnia sercowego).

     

    Zaburzenia rytmu serca

     

    Źródłem impulsów elektrycznych w mięśniu sercowym są komórki rozrusznikowe, które mają zdolność do automatycznego „samopobudzania się” i przekazywania tego pobudzenia dalej. Komórki rozrusznikowe wchodzą w skład układu przewodzącego serca i skupiają się w odpowiednich miejscach w postaci: węzła zatokowego i węzła przedsionkowo-komorowego. Elementami łączącymi, a także przekazującymi impulsy w mięśniu sercowym, są: pęczek Hissa z jego prawą i lewą odnogą oraz włókna Purkiniego. Najważniejszym generatorem impulsów jest węzeł zatokowy, który nadaje podstawowy rytm serca.
    Zaburzenia rytmu i przewodzenia w mięśniu sercowym są dość powszechnym schorzeniem. Często przebiegają bezobjawowo, ale część chorych może odczuwać:

    • nierówne bicie serca,
    • uczucie kołatania serca,
    • przerwy w pracy serca,
    • zmęczenie,
    • zawroty głowy,
    • duszność,
    • dyskomfort w klatce piersiowej,
    • omdlenia.

    Objawy wyżej wymienione są głównie wynikiem zmian w częstotliwości, rytmie i sile skurczu serca. Uczucie kołatania, które jest najczęstszą manifestacją zaburzeń rytmu, może występować także u osób zdrowych, pod wpływem czynników wywołujących, takich jak emocje, wysiłek fizyczny, stres lub niektóre przyjmowane leki.
    Przykładem schorzeń objawiających się uczuciem kołatania serca mogą być arytmie pod postacią migotania przedsionków, częstoskurczu nadkomorowego lub komorowego. W tym przypadku powinno się wykluczyć ewentualne pochodzenie poza sercowe tych dolegliwości, np. nadczynność tarczycy, czy nerwicę.
    Omdlenia i duszność, które towarzyszą chorobom układu przewodzącego serca, wymagają pilnej diagnostyki i leczenia, gdyż świadczą najczęściej o poważnej arytmii (np. częstoskurczu komorowym).

     

    Objawy wad strukturalnych serca

     

    Pod postacią wad strukturalnych serca rozumiemy wady zastawek, ubytki w mięśniu sercowym, zwężenia drogi odpływu z komór serca lub kardiomiopatie.
    Wady mogą być nabyte (najczęstsze) lub wrodzone, ujawniające się z reguły zaraz po urodzeniu. W zależności od rodzaju defektu możemy mieć do czynienia z różnymi objawami, takimi jak:

    • ból w klatce piersiowej,
    • kołatanie serca,
    • ograniczenie tolerancji wysiłku,
    • omdlenia,
    • duszność powysiłkowa i spoczynkowa.

    Jednymi z najbardziej popularnych nabytych wad serca u dorosłych są wady zastawek, które wraz z wiekiem ulegają procesom degeneracji. Przykładem może być zwężenie zastawki aortalnej, inaczej stenoza aortalna.
    Ubytki w mięśniu sercowym u dorosłych są najczęściej przez wiele lat bezobjawowe, wykrywane przypadkowo przy okazji wykonywania badań z innego powodu. Najbardziej popularną wadą w tej grupie jest ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, który jako wrodzony defekt może nie dawać objawów nawet do 40 roku życia.
    Zawężenia drogi odpływu z komór są zwykle wynikiem nieprawidłowości w obrębie aparatu zastawkowego, ograniczającego swobodny wypływ krwi z mięśnia sercowego.
    Kardiomiopatie obejmują z kolei grupę chorób serca, które charakteryzują się wrodzonym upośledzeniem jego czynności z powodu nieprawidłowości w budowie (np. kardiomiopatia przerostowa). Najczęściej wady tego typu przebiegają przez wiele lat bezobjawowo, aż do momentu szybkiej, postępującej niewydolności serca.

     

    Choroby serca – diagnostyka i leczenie

     

    Choroby serca mogą dawać szereg niespecyficznych objawów, które czasem bywają bagatelizowane przez chorego. W przypadku występowania niektórych z nich, warto odwiedzić lekarza pierwszego kontaktu, a ten na podstawie wywiadu z pacjentem jest w stanie wstępnie określić, czy dolegliwości są pochodzenia sercowego. Podstawowym i łatwo dostępnym badaniem jest EKG (elektrokardiografia), które pozwala wykluczyć wiele istotnych patologii (np. arytmie, zaburzenia przewodzenia).

    Istotne są także objawy stwierdzane przez lekarza u chorego podczas badania przedmiotowego (np. szmer nad sercem, obrzęki obwodowe), świadczące o ewentualnych wadach lub niewydolności serca.
    W przypadku podejrzenia choroby serca lekarz pierwszego kontaktu kieruje najczęściej chorego do lekarza specjalisty. Kardiolog mając już wtedy do dyspozycji szeroki wybór badań diagnostycznych (np. echokardiografię, EKG wysiłkowe, koronarografię) jest w stanie dokładnie określić patologię serca.

    Autor: lek. Kamil Sarnecki
    Znaleziono: 3 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.