zarejestruj się zaloguj się

Leki i substancje roślinne w nadciśnieniu

Tekst: mgr Monika Pyzio
Dodane: 04. października, 2013

Nadciśnienie tętnicze należy do najczęściej występujących chorób układu sercowo-naczyniowego. Leczenie wymaga indywidualnego podejścia lekarza do pacjenta, a ze strony chorego zachowania dyscypliny wobec zaleceń lekarskich i regularnego stosowania leków hipotensyjnych. Nadrzędnym celem terapii jest obniżenie ciśnienia do wartości prawidłowych.

mgr Monika Pyzio
AUTOR
mgr Monika Pyzio farmaceuta
SPIS TREŚCI:

    Przyczyny występowania nadciśnienia tętniczego

     

    Nadciśnienie tętnicze, czyli długotrwały wzrost ciśnienia tętniczego krwi powyżej normy, może mieć różne stopnie nasilenia – od łagodnego, przez umiarkowane, do ciężkiego. U młodych ludzi nadciśnienie wynika najczęściej ze zwiększonej pojemności minutowej serca, natomiast u dorosłych przeważnie związane jest ze wzrostem tętniczego oporu obwodowego. Podwyższenie obu tych parametrów może występować jednocześnie, a poza tym na wielkość ciśnienia ma też wpływ objętość płynów krążących. Wyróżniamy dwa rodzaje nadciśnienia: pierwotne (wrodzone, samoistne) i wtórne (objawowe). Nadciśnienie wtórne może wystąpić na skutek chorób i patologicznych zmian w narządach nerkowych, wewnątrzwydzielniczych, sercowo-naczyniowych oraz w wyniku ograniczonych schorzeń układu nerwowego. Jednakże najwięcej przypadków nadciśnienia ma podłoże idiopatyczne. Wśród czynników ryzyka wymienia się m.in.: obciążenie rodzinne, płeć męską, wiek pomenopauzalny u kobiet, hiperlipidemię i hiperglikemię, a także brak ruchu, nadmierny stres, nadużywanie soli i alkoholu czy palenie papierosów.

     

    Zagrożenia związane z nadciśnieniem tętniczym

     

    Nadciśnienie może rozwijać się przez wiele lat nie dając żadnych niepokojących objawów, dlatego często bywa diagnozowane zbyt późno. Przewlekłe nadciśnienie tętnicze to jedna z głównych przyczyn występowania miażdżycy i jej skutków, czyli choroby wieńcowej serca, przerostu lewej komory i niewydolności tego narządu, a także udaru niedokrwiennego mózgu oraz niewydolności nerek. Nadciśnienie w sposób bezpośredni i pośredni zwiększa również prawdopodobieństwo wczesnego zgonu pacjenta. U kobiet ciężarnych stanowi zwiększone zagrożenie dla rozwijającego się płodu i znacznie podwyższa ryzyko śmiertelności okołoporodowej.

     

    Leczenie nadciśnienia tętniczego

     

    Leczenie lekami przeciwnadciśnieniowymi i sukces takiej terapii w dużym stopniu zależy od stadium rozwoju nadciśnienia tętniczego. Bardzo ważne są w tym kontekście zatem badania profilaktyczne. Leczenie nadciśnienia wtórnego w większości przypadków jest przyczynowe, a więc wdraża się takie postępowanie terapeutyczne, które pozwoli na wyleczenie choroby podstawowej, będącej powodem wzrostu ciśnienia tętniczego.

    Odnosząc się do nadciśnienia pierwotnego i wtórnego, którego nie można leczyć przyczynowo, z reguły stosuje się wyłącznie leczenie objawowe. Leczenie nadciśnienia tętniczego charakteryzuje się tym, aby indywidualne podchodzić do każdego pacjenta. Konsekwentnie prowadzona farmakoterapia stwarza realne szanse na wydłużenie prognozowanej długości życia osoby chorej. Ciśnienie należy obniżać stopniowo. Dodatkowo powinno się zastosować możliwie najmniejszą dawkę leku przeciwnadciśnieniowego. Leki pierwszego wyboru w leczeniu nadciśnienia tętniczego to: β-blokery, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagonistów receptora AT­­­1 lub kanału wapniowego, a także leki moczopędne. Istotne jest, aby zastosować odpowiedni schemat postępowania. Prowadzenie terapii dwoma albo nawet trzema lekami jednocześnie okazuje się często konieczne. Pacjent powinien stale monitorować przebieg leczenia nadciśnienia m.in. poprzez samodzielne dokonywanie codziennych pomiarów ciśnienia i odnotowywanie jego wartości w specjalnym dzienniczku.

     

    Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego

     

    • Leki moczopędne:
      • diuretyki tiazydowe i ich analogi,
      • diuteryki pętlowe,
      • diuretyki oszczędzające potas,
    • Leki adrenolityczne działające na układ współczulny:
      • Blokery receptorów β (leki β-adrenolityczne, β-blokery):
        • Nieselektywni antagoniści receptorów β-adrenergicznych
        • Selektywni antagoniści receptora β1-adrenergicznego
      • Blokery receptorów α (leki α-adrenolityczne)
        • Leki blokujące niewybiórczo receptory α-adrenergiczne
        • Leki blokujące wybiórczo receptor α1-adrenergiczny
      • Leki wpływające na pozazwojowe receptory adrenergiczne
      • Leki blokujące zwoje układu współczulnego (leki ganglioplegiczne)
    • Inne leki o ośrodkowym mechanizmie działania:
      • Agoniści receptorów α2-adrenergicznych (α2-mimetyki)
      • Agoniści receptora imidazolinowego I1
    • Antagoniści kanału wapniowego
      • Grupa nifedypiny (pochodne 1,4-dihydropirydyny)
      • Grupa werapamilu (pochodne papaweryny)
      • Grupa diltiazemu (pochodne benzotiazepiny)
    • Inhibitory konwertazy angiotensyny (IKA)
    • Sartany (antagoniści receptora angiotensynowego AT1)
    • Leki bezpośrednio rozszerzające naczynia krwionośne:
      • Pochodne hydrazynoftalazyny
      • Nitroprusydek sodu (Nitroprusside sodium, SNP)
      • Minoksydil (Minoxidilum)
      • Diazoksyd (Diazoxidum)
      • Cykletanina

     

    Inne leki stosowane w leczeniu nadciśnienia

     

    Aliskiren (Aliskirenum) - jest to bezpośredni inhibitor reniny stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Działania niepożądane i przeciwwskazania. Mogą wystąpić takie objawy jak: zaburzenia snu, zły nastrój, skórne reakcje alergiczne, podrażnienie oskrzeli, uczucie pełności w nadbrzuszu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a czasami także zaburzenia funkcji nerek i/lub wątroby. Nie poleca się go kobietom ciężarnym i karmiącym piersią. Postać leku: Rp – tabletki powlekane (0,15 i 0,3 g). Terapia skojarzona: (tabletki powlekane) + Amlodypina, Hydrochlorotiazyd.

    Fenoldopam (Fenoldopam mesylate) – ten agonista receptora dopaminergicznego DA1, wskutek jego aktywacji powoduje rozszerzenie naczyń tętniczych, co prowadzi do obniżenia cisnienia. Stosowany jest dożylnie w umiarkowanych i ciężkich przypadkach nadciśnienia, a także w sytuacjach wymagających gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego. Może być z powodzeniem stosowany u pacjentów z jednoczesna niewydolnością nerek, ponieważ poprawia ich perfuzję. Skuteczność działania hipotensyjnego porównywalna jest do nitroprusydku sodu.

      

    Surowce roślinne o działaniu hipotensyjnym

     

    • Cebula czosnek (Allium sativum) – surowiec ten działa ochronnie na śródbłonek naczyń krwionośnych, korzystnie wpływa na przepływ krwi i prawdopodobnie zapobiega zwyżce ciśnienia tętniczego.
    • Kwiatostan i owoc głogu (Crataegus monogyna i laevigata)  –  flawonoidy i proantocyjanidyny obecne w głogu działają wielokierunkowo na układ sercowo-naczyniowy, m.in. powodują unormowanie rytmu pracy serca, rozkurcz naczyń wieńcowych i obwodowych, zmniejszenie oporów obwodowych oraz obniżenie ciśnienia krwi surowce i wyciągi pozyskiwane z głogu są składnikami wielu mieszanek ziołowych, tabletek czy kropli o działaniu nasercowym, tonizującym i hipotensyjnym.
    • Owoc aronii czarnoowocowej (Aronia melanocarpa) – sok z bogatej w antocyjany aronii jest pomocny w profilaktyce i leczeniu nadciśnienia tętniczego, bowiem wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia i reguluje ciśnienie krwi. 
    • Ziele serdecznika (Leonurus cardiaca) – surowiec ma działanie uspokajające, hipotensyjne i przeciwskurczowe. Stosowany jest w nerwicy serca z towarzyszącym nadciśnieniem. 
    • Ziele jemioły (Viscum album) – związki czynne obecne w surowcu (szczególnie kwas aminomasłowy) powodują nieznaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Spowodowane jest to prawdopodobnie działaniem rozkurczającym mięśnie gładkie ścian naczyń krwionośnych oraz depresyjnym wpływem na serce. Ziele jemioły jest składnikiem bardzo wielu gotowych mieszanek i preparatów ziołowych (soki, intrakty), które stosowane przez dłuższy czas pomagają w walce z nadciśnieniem. 

    W profilaktyce i pomocniczo w lekkim nadciśnieniu można również stosować różnego rodzaju leki na bazie ziół lub przyprawy o działaniu moczopędnym (na uwagę zasługuje np. skrzyp polny, pietruszka zwyczajna, ziele lubczyku czy owoc jałowca) które działają na podobnej zasadzie jak diuretyki, ale słabiej.

    Autor: mgr Monika Pyzio
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.