zarejestruj się zaloguj się

Dławica piersiowa (dusznica bolesna)

Tekst: lek. Sylwia Jastrzębowska
Dławica piersiowa (dusznica bolesna)
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 30. października, 2014

Ból w klatce piersiowej związany z wysiłkiem lub stresującą sytuacją może oznaczać dławicę piersiową, która częściej przez pacjentów określana jest jako dusznica bolesna. Jest to swoisty sygnał ostrzegawczy, jaki daje organizm, zanim dojdzie do zawału serca. Niedokrwienie serca zazwyczaj jest następstwem miażdżycy. Dławicę piersiową leczy się lekami, w także wykonuje się operacje – tak zwane by-passy oraz angioplastykę.

SPIS TREŚCI:

    Co to jest dławica piersiowa?

     

    Pod pojęciem dławicy piersiowej kryje się zespół objawów wywołany niedokrwieniem mięśnia sercowego. W zdecydowanej większości przypadków przybiera on postać charakterystycznego bólu w klatce piersiowej, ewentualnie uczucia ucisku lub ciężaru. Ból dławicowy to ból w klatce piersiowej po wysiłku. Zawsze wykazuje związek ze stresem. Może także pojawiać się w związku z posiłkiem lub niekorzystnymi warunkami pogodowymi.

    Zwykle szybko ustępuje - po kilku minutach odpoczynku lub zażyciu przez pacjenta preparatu zawierającego nitroglicerynę. Dotyka najczęściej mężczyzn po 40 roku życia i kobiety po 50 roku życia. Nie zawsze objawia się w sposób charakterystyczny, do innych postaci klinicznych pod jakimi może występować dławica piersiowa należą omdlenie pojawiające się w czasie wysiłku lub stresu, uczucie duszności i braku powietrza lub nudności. Zdarza się także, że choroba przebiega całkowicie bezobjawowo, co jest sytuacją wyjątkowo niekorzystną dla pacjenta, bowiem opóźnia wprowadzenie leczenia i profilaktyki zawału serca.

     

    Jakie są przyczyny dusznicy bolesnej?

     

    Serce jak wiadomo odpowiada za krążenie krwi i tym samym funkcjonowanie całego organizmu, samo jednak także jest zaopatrzone w tętnice doprowadzające do niego krew bogatą w tlen i substancje odżywcze. Przepływ w tak zwanych naczyniach wieńcowych musi być adekwatny do zapotrzebowania mięśnia sercowego, a zatem w stanach wysiłku fizycznego czy stresu, powinien być zwiększony. W prawidłowych warunkach istnieje szereg mechanizmów regulujących przepływ wieńcowy, między innymi rozszerzanie światła naczyń krwionośnych.

    Niestety, w razie ich zwężenia, które w 9 na 10 przypadków spowodowane jest obecnością blaszki miażdżycowej, dochodzi zarówno do pierwotnego zmniejszenia przekroju tętnic jak i ich upośledzonej reakcji na substancje i czynniki rozszerzające światło. Zwykle dopiero zwężenie o ponad 50% średnicy powoduje na tyle istotne niedokrwienie serca w stanach wysiłku, że dochodzi do napadu dławicy piersiowej i bólu dławicowego. Kiedy średnica tętnicy zwęża się o 80% i więcej, mówimy o tak zwanym krytycznym zwężeniu, które powoduje, że do serca nie dopływa odpowiednia ilość krwi nawet w spoczynku. Do rzadszych, innych niż miażdżyca czynników upośledzających krążenie wieńcowe lub nasilających już istniejące zaburzenia należą:

    • skurcz tętnic wieńcowych wywołany stosowaniem leków lub samoistny,
    • zator tętnicy wieńcowej,
    • zapalenie tętnic wieńcowych,
    • zaburzenia metaboliczne takie jak mukopolisacharydozy czy homocystynuria,
    • nieprawidłowości anatomiczne tętnic wieńcowych,
    • urazy, w tym komunikacyjne oraz pobicia,
    • stany nadkrzepliwości w tym czerwienica, zespół antyfosfolipidowy i nadpłytkowość,
    • choroby serca upośledzające pracę lewej komory,
    • niedokrwistość,
    • rozwarstwienie aorty.

    W przypadku, kiedy ból dławicowy nie ustępuje po kilkunastu minutach odpoczynku, należy natychmiast wezwać pogotowie lub udać się do lekarza, może to bowiem oznaczać zawał serca.

     

    Jak rozpoznaje i diagnozuje się dławicę piersiową?

     

    Podejrzenie dusznicy bolesnej wysuwa się na podstawie charakterystycznych, opisanych wyżej objawów, zwłaszcza charakterystycznego bólu w klatce piersiowej oraz badania fizykalnego.

    Lekarz posiłkuje się także badaniami laboratoryjnymi pozwalającymi stwierdzić m.in.

    W elektrokardiogramie rozpoznaje się cechy niedokrwienia mięśnia sercowego. Badanie to przeprowadza się w spoczynku oraz jako tak zwaną elektrokardiograficzną próbę wysiłkową. W przypadkach kiedy pierwszy wynik jest prawidłowy, dopiero wykonanie badania podczas wysiłku fizycznego (np. na bieżni) ujawnia istnienie patologii. Zdarza się także, że dopiero 24-godzinny monitoring pracy serca ujawnia zaburzenia pracy mięśnia sercowego, dlatego części pacjentów zleca się badanie metodą Holtera. Chory ma przez całą dobę założony przenośny aparat rejestrujący zapis EKG.

    Innymi badaniami pomocnymi w diagnostyce dławicy piersiowej są echokardiografia (echo serca), scyntygrafia serca oraz tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Szczegółowy plan diagnostyki uzależniony jest od indywidualnych cech pacjenta. Szerzej w tym miejscu należy wspomnieć o badaniu zwanym koronarografią.

    Zwykle celem jego przeprowadzenia nie jest postawienie diagnozy, ale jej potwierdzenie i dokładna ocena stopnia niedrożności tętnic wieńcowych. Po wykluczeniu ewentualnych przeciwwskazań, pacjent poprzez cewnik umieszczony najczęściej w tętnicy udowej, otrzymuje środek kontrastowy w kilku wstrzyknięciach. Jednocześnie wykonywane są zdjęcia RTG w różnych projekcjach, co pozwala uzyskać dokładny obraz tętnic wieńcowych i ocenić ewentualne zwężenia, a także zakwalifikować pacjenta do leczenia zabiegowego.

     

    Leczenie dławicy piersiowej

     

    Leczenie dławicy piersiowej ma na celu uwolnienie pacjenta od dolegliwości oraz zahamowanie zmian w obrębie naczyń wieńcowych i co za tym idzie niedopuszczenie do epizodu niedokrwienia mięśnia sercowego. W pierwszym przypadku stosuje się leki z grupy azotanów, głównie nitroglicerynę. Powoduje ona rozkurcz naczyń wieńcowych i ustąpienie dolegliwości dławicowych w przeciągu kilku minut. W celu zapobiegania incydentom sercowo-naczyniowym, w tym zawałowi serca, pacjent powinien otrzymywać leki hamujące proces krzepnięcia np. kwas acetylosalicylowy lub pochodne tienopirydyny, leki obniżające poziom cholesterolu z grupy statyn oraz preparaty obniżające ciśnienie tętnicze i hamujące nieprawidłowe przemiany w obrębie ściany naczyniowej, czyli inhibitory konwertazy angiotensyny.

    Dodatkowo chory otrzymuje leki z grupy Beta-blokerów lub blokerów kanałów wapniowych, poprawiające tolerancje wysiłku, regulujące kurczliwość mięśnia sercowego i zmniejszające jego zapotrzebowanie na tlen. W przypadku braku skuteczności leczenia farmakologicznego, wskazana jest interwencja zabiegowa. Do najpopularniejszych technik należy angioplastyka naczyń wieńcowych oraz przeszczepy naczyniowe zwane popularnie „by-passami”. Pierwsza metoda polega, podobnie jak koronarografia, na umieszczeniu cewnika w obrębie tętnicy obwodowej, a następnie wprowadzeniu go do serca i naczyń wieńcowych. Po dotarciu do zwężenia w sposób mechaniczny poszerza się światło naczynia przy użyciu specjalnego balonika lub lasera. Opcjonalnie w zwężony odcinek tętnicy wprowadza się stent, czyli rodzaj rusztowania podtrzymującego ściany naczyń i zapobiegającego dalszemu zwężaniu. Drugi z zabiegów polega na przeszczepieniu fragmentu naczynia pobranego od pacjenta tak, aby umożliwiał krwi płynącej do serca omijanie zwężenia. W skrajnie ciężkiej postaci choroby niedokrwiennej serca, ratunkiem dla pacjenta pozostaje przeszczep.

     

    Jak żyć z dławica piersiową?

     

    Zdecydowanie warto pomyśleć o swoim sercu jeszcze zanim pojawią się objawy niewydolności. Jak wspomnieliśmy, najważniejszym czynnikiem doprowadzającym do zwężenia naczyń wieńcowych jest miażdżyca. Złogi cholesterolu odkładają się pod postacią tak zwanych blaszek miażdżycowych powodując najpierw zwężenie, a ostatecznie zamkniecie światła tętnicy. Na zbyt wysoki poziom cholesterolu ma wpływ przede wszystkim nieprawidłowa dieta, bogata w tłuszcze zwierzęce i uboga witaminy oraz antyoksydanty. Innymi czynnikami ryzyka dławicy piersiowej są:

    • nadciśnienie tętnicze,
    • cukrzyca, zwłaszcza nieprawidłowo leczona oraz nieprawidłowa tolerancja glukozy,
    • palenie papierosów,
    • dodatni wywiad rodzinny w kierunku chorób serca i układu krążenia,
    • nieprawidłowa dieta i otyłość,
    • nieprawidłowy styl życia w tym brak aktywności fizycznej i duży poziom stresu.
    Autor: lek. Sylwia Jastrzębowska
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.