zarejestruj się zaloguj się

Choroba Raynauda

Tekst: mgr Aleksandra Pełczewska
Choroba Raynauda
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 06. czerwca, 2013

Choroba Raynauda to napadowy skurcz tętnic w obrębie rąk, rzadziej stóp. Typowy napad choroby Raynauda charakteryzuje się zblednięciem palców, zaburzeniem czucia lub bólem. Wśród przyczyn wyróżnia się między innymi urazy, uciski, zarostowe schorzenia naczyń oraz nadmierną aktywację receptorów adrenergicznych w naczyniach pod wpływem zimna lub silnych emocji. 

mgr Aleksandra Pełczewska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest choroba Raynauda?

     

    Choroba Raynauda to napadowy skurcz tętnic w obrębie rąk, rzadziej stóp. Choroba zaczyna się w wieku młodzieńczym i prowokowana jest przez emocje, nagłe oziębienie kończyn lub inną nieznaną przyczynę. Typowy napad choroby Raynauda charakteryzuje się zblednięciem palców, zaburzeniem czucia lub bólem. Choroba występuje przede wszystkim u osób zamieszkujących zimny, wilgotny klimat i atakuje głównie kobiety między 15-30 rokiem życia.

    W łagodnej postaci choroba może nieznacznie utrudnić pacjentowi funkcjonowanie na co dzień, ale zmiany zaawansowane mogą być niebezpieczne i doprowadzić do poważnych owrzodzeń troficznych w obrębie kończyn zajętych procesem chorobowym.

     

    Choroba Raynauda – przyczyny

     

    Ze względu na czynnik wywołujący skurcze naczyń wyróżnia się trzy typy objawu Raynauda:

    • pierwotny (tzw. choroba Raynauda) – gdy zmiany pojawiają się samoistnie bez przyczyny,
    • wtórny (tzw. zespół Raynauda) – kiedy objawy mogą oznaczać inną chorobę tkanki łącznej,
    • młodzieńczy - pojawiający się niekiedy w okresie dojrzewania, przede wszystkim u dziewcząt.

    Dolegliwość może pojawić się u osób z:

    • układową chorobą tkanki łącznej (RZS, toczeń, twardzina układowa),
    • chorobami naczyniowymi (zapalenie tętnic, miażdżyca),
    • chorobami krwi (chłoniak, białaczka),
    • chorobami zakaźnymi (WZW, trąd),
    • chorobami układu nerwowego (zespół cieśni nadgarstka).

    Narażone są również osoby:

    • pracujące z maszynami wibrującymi i zagrożone urazami mechanicznymi palców (operatorzy młotów pneumatycznych, pilarek spalinowych, maszyn górniczych, maszyniści, pianiści),
    • wystawione na przewlekłe działanie zimna (pracownicy chłodni, pracownicy przetwórstwa rybnego i mięsnego),
    • po zatruciach metalami ciężkimi i substancjami chemicznymi (ołów, tal, chlorek winylu),
    • stosujące leki (β-blokery, cytostatyki, doustne środki antykoncepcyjne, interferon).

    Choroba Raynauda należy do zaburzeń naczynioruchowych. Etiologia tej choroby nie została do końca wyjaśniona, wśród przyczyn wyróżnia się: urazy, uciski, zarostowe schorzenia naczyń oraz nadmierną aktywację receptorów adrenergicznych w naczyniach pod wpływem zimna lub silnych emocji, co prowadzi do skurczu naczyń.

      

    Choroba Raynauda – objawy

     

    Choroba Raynauda objawia się nagłym sinieniem palców postępującym ku śródręczu oraz chłodną, bladą skórą, zwłaszcza pod wpływem wrażliwości na zimno, wilgotności powietrza lub dużych emocji oraz narastającym bólem palców i zaburzeniem czucia. Stan napadowy może utrzymać się od kilku minut do kilkunastu godzin. W zaawansowanej postaci może dojść do uczucia mrowienia, drętwienia, silnych dolegliwości bólowych, a także zniekształceń paznokci, twardnienia i owrzodzenia skóry. Atak zanika samoistnie pod wpływem ciepła. Zaburzeniom naczynioruchowym mogą towarzyszyć zaburzenia w naczyniach serca, siatkówki i narządach jamy brzusznej.

    Objawy choroby Raynauda przebiegają w trzech fazach:

    • faza zblednięcia - skurcz drobnych tętnic i tętniczek w następstwie niedokrwienie tkanek w kończynach. Następuje zblednięcie i ochłodzenie oraz zaburzenia czucia,
    • faza zasinienia - nagromadzenie w skórze odtlenowanej krwi żylnej. Pojawia się zdrętwienie palców i ból,
    • faza czynnego przekrwienia – przekrwienia, zaczerwienienie skóry, niewielki obrzęk, uczucie pieczenia i gorąca.

    Specjaliści różnicują chorobę i zespół Raynauda. Choroba  Raynauda pojawiająca się u osób młodych, charakteryzuje się łagodnym przebiegiem i symetrycznymi zmianami. Zdarza się, że objawy są zapowiedzią rozwijającej się powoli choroby układowej o właściwej nazwie zespół Raynauda, w którym zmiany postępują z wiekiem i mogą pojawić się zmiany troficzne. Zauważono również związek objawu Raynauda z migrenowymi bólami głowy.

     

    Choroba Raynauda – diagnostyka i leczenie

     

    Należy udać się do lekarza, najlepiej reumatologa. Diagnostyka choroby Raynauda obejmuje dokładnie zebrany wywiad, badania laboratoryjne oraz badania dodatkowe w postaci: USG, badania dopplerowskiego, arteriografii (ocena drobnych naczyń palców), kapilaroskopii (ocena liczby, kształtu i ułożenia naczyń) oraz testy oceniające reakcję i tolerancję zimna (np. włożenie stopy, ręki do wody z lodem).

    Leczenie choroby Raynauda głównie skupia się na:

    • farmakoterapii (leki uspokajające, rozszerzające naczynia krwionośne, witamina B i PP, blokujące kanały wapniowe, heparyna),
    • psychoterapii w celu zmniejszenia stresu,
    • edukacji pacjenta w zakresie zachowania się podczas napadu (schronić się w ciepłym pomieszczeniu, zanurzyć ręce w letniej wodzie, przyjąć zapisane leki),
    • edukacji w celu zapobiegania chorobie (unikanie ekspozycji na zimno, wilgoć, wiatr, ochrona rąk przed urazami, unikanie przemęczenia, napięć emocjonalnych, odstawienie kofeiny i papierosów, niestosowanie hormonalnych leków antykoncepcyjnych).

    W większości przypadków choroba ustępuje samoistnie, forma młodzieńcza ustępuje wraz z osiągnięciem dojrzałości. W przypadkach zaawansowanych zmian, zagrażających amputacją chorej kończyny stosuje się leczenie chirurgiczne.

     

    Choroba Raynauda – fizjoterapia

     

    Znaczącą rolę w leczeniu choroby Raynauda odgrywa także fizjoterapia. Głównym jej celem jest działanie przeciwbólowe, zmniejszenie wzmożonego napięcia ścian naczyń tętniczych, poprawa ukrwienia i odżywienia naczyń oraz zapobieganie obkurczeniu tętnic. Fizjoterapia obejmuje:

    • fizykoterapię, która uwzględnia stosowanie zabiegów: promieniowanie UV, galwanizację, jonoforezę (z chlorkiem wapnia, magnezem, histaminą, jodem), prądy diadynamiczne, interferencyjne, TENS, Trauberta, pole magnetyczne, pole elektromagnetyczne wielkiej częstotliwości, ultradźwięki, kąpiele kończyn w ciepłej wodzie, zawijania borowinowe lub sauna,
    • masaż: delikatny klasyczny, segmentalny i podwodny,
    • ćwiczenia lecznicze w stawach barkowych, łokciowych, nadgarstkowych, rąk i palców,
    • terapię ułożeniową kończyn górnych wg Buergera,
    • terapię zajęciową,
    • ćwiczenia ogólnokondycyjne.
    Autor: mgr Aleksandra Pełczewska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Zimne stopy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.