zarejestruj się zaloguj się

Złamanie kości udowej

Tekst: mgr Aleksandra Pełczewska
Złamanie kości udowej
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 14. czerwca, 2013

Do złamania kości udowej może dojść w wyniku nadmiernego obciążenia kości, jak i przy normalnym obciążeniu osłabionej struktury kostnej. Najczęściej przyczynami złamania kości udowej są ciężkie upadki i wypadki komunikacyjne. Leczenie polega nie tylko na unieruchomieniu, ale także często na łączeniu złamanych elementów kości za pomocą śrub i drutów, bardzo ważne by odłamy nie uszkodziły naczyń krwionośnych.

mgr Aleksandra Pełczewska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Złamanie kości udowej

     

    Złamania  w kończynie dolnej występują częściej niż w kończynie górnej. Szczególnie niebezpieczne są złamania kości udowej, gdyż jest ona największą i najdłuższą kością naszego organizmu. Do złamania może dojść w wyniku dwóch mechanizmów; przy nadmiernym odciążeniu zdrowej struktury kostnej lub przy normalnym odciążeniu osłabionej struktury kostnej. Pierwszy mechanizm spotykamy najczęściej u sportowców i wojskowych, drugi natomiast u osób starszych, z osteoporozą oraz kobiet z zaburzeniami miesiączkowania i diety.

    Złamania kości udowej mogą dotyczyć jej górnego odcinka (szyjki, krętarzy), środkowego (trzonu) lub obwodowego końca. Złamania kości udowej stanowią poważny problem medyczny, gdyż pomimo rozwoju medycyny stanowią ciągle zagrożenie ze względu na ich ciężki przebieg oraz dużą liczbę powikłań u pacjentów.

    Kość udowa może ulec złamaniu w:

    • górnym odcinku – 80% osób w wieku powyżej 60 lat doświadcza złamania szyjki bądź okolicy krętarzowej kości udowej, spotyka się je częściej u kobiet, w wyniku osteoporozy lub w okresie pomenopauzalnym,
    • trzonie – w następstwie bardzo silnego urazu bezpośredniego w jej środek, najczęściej uraz jest złamaniem wieloodłamowym lub skośnym spiralnym wzdłuż kości,
    • końcu dolnym – złamania  mają wtedy ciężką postać i powstają najczęściej podczas wypadków komunikacyjnych. Może dojść do przemieszczeń odłamów. Towarzyszyć im może uszkodzenie więzadeł stawu kolanowego, tętnicy udowej lub podkolanowej oraz uszkodzenie nerwu strzałkowego.

     

    Przyczyny złamania kości udowej

     

    Najczęściej przyczynami złamania kości udowej są ciężkie upadki i wypadki komunikacyjne. Jednak u osób starszych, z osteoporozą nawet niewinnie wyglądający upadek z łóżka na podłogę czy potknięcie się nie chodniku może doprowadzić do jej złamania. Czynników ryzyka predysponujących do złamań kości udowej jest wiele, a wśród nich wyróżniamy:

    • osteoporozę (najczęściej w okresie pomenopauzalnym u kobiet),
    • wrodzoną kruchość i łamliwość kości,
    • uprawianie sportów ekstremalnych,
    • nieprawidłową dietę (ubogą w wapń i białko),
    • raka kości i przerzuty nowotworowe,
    • choroby układu nerwowego,
    • wtórną nadczynność przytarczyc w przebiegu zaawansowanej niewydolności nerek,
    • przyjmowanie leków sterydowych obniżających odporność.

     

    Objawy złamania kości udowej

     

    Objawami złamania kości udowej są:

    • ból w okolicy stawu biodrowego; silny może wskazywać na złamanie z przemieszczeniem, umiarkowany na złamanie bez przemieszczenia,
    • ból w stawie kolanowym promieniujący ze stawu biodrowego, może być obecny nawet bez dolegliwości bólowych samego stawu biodrowego,
    • nasilenie dolegliwości bólowych podczas próby wykonania ruchu,
    • obrzęk chorej okolicy,
    • skrócenie kończyny dolnej,
    • skręcenie kończyny na zewnątrz.

     

    Złamanie kości udowej – leczenie

     

    Postępowanie z pacjentem ze złamaną kością udową musi odbywać się w trybie pilnym. Pacjent powinien jak najszybciej znaleźć się w szpitalu. W czasie transportu do szpitala wskazane jest stosowanie łagodnego wyciągu złamanej kończyny, co zmniejsza dolegliwości bólowe oraz unieruchomienie jej za pomocą kończyny zdrowej lub kijków. W szpitalu należy ocenić czy doszło do złamania na podstawie zdjęcia RTG.Przed ewentualnym zabiegiem chirurgicznym konieczna jest ogólna ocena internistyczna i wykonanie badań dodatkowych w postaci EKG i morfologii krwi. Prawie zawsze konieczna jest interwencja operacyjna, która zapewnia szybki powrót do zdrowia. Leczenie chirurgiczne obejmuje:

    • łączenie złamanych elementów kostnych przy pomocy specjalnych śrub, gwoździ lub płytek kątowych,
    • zastąpienie uszkodzonego fragmentu kości elementem sztucznym – endoprotezą, która może być częściowa lub całkowita.

    Po zabiegu chory otrzymuje leki przeciwbólowe, przeciwzakrzepowe oraz antybiotyki zabezpieczające ranę pooperacyjną przed infekcją i jest unieruchomiony w łóżku. Długość okresu unieruchomienia uzależniona jest od sposobu przeprowadzenia operacji. Jednak personel dąży tego, aby stawiać pacjentów na nogi jak najszybciej, już 2-3 dnia po operacji. Oczywiście należy zabezpieczyć operowaną kończynę przed obciążaniem. Pionizacja jest również konieczna ze względów higienicznych oraz w celu zapobiegania zakrzepicy żył głębokich i odleżynom. Chodzenie rozpoczyna się początkowo z pomocą chodzika, najlepiej w asyście fizjoterapeuty, później z kulami. Powrót do normalnej aktywności odbywa się stopniowo, pod ścisłą kontrolą lekarza. Może to czasami trwać nawet kilka miesięcy. Po zagojeniu rany pooperacyjnej możliwe są normalne czynności higieniczne i pielęgnacyjne operowanego biodra.

    Pacjenci, którzy nie mogą być operowani z powodu złego ogólnego stanu zdrowia, muszą być leczeni za pomocą wyciągu zakładanego na chorą kończynę lub tzw. gipsowego buta derotacyjnego. Takie leczenie wymaga zwykle ok. 6-8 tygodniowego leżenia w łóżku i jest obarczone wysokim ryzykiem powikłań. Chorzy, zwłaszcza w podeszłym wieku źle znoszą długotrwałe unieruchomienie. W przypadku tych pacjentów konieczna jest ochrona okolic narażonych na ucisk i powstanie odleżyn; szczególnie okolicy kości krzyżowej, potylicy, pięt oraz kostek i zapewnienie ruchu pozostałym odcinkom narządu ruchu w celu zapobiegania przykurczom, utrzymaniu ruchomości i siły mięśniowej oraz pobudzenia krążenia.

     

    Rehabilitacja po złamaniu kości udowej

     

    Aby pacjent szybko odzyskał sprawność fizyczną i wrócił do normalnego funkcjonowania oraz aktywności fizycznej konieczna jest rehabilitacja. W przypadku osób ze złamaniami kości obejmuje ona:

    • fizykoterapię; stosowanie zabiegów przyspieszających proces gojenia (pole magnetyczne, laseroterapia), działających przeciwbólowo i przeciwobrzękowo (krioterapia) oraz usprawniających krążenie w operowanej kończynie (kąpiel wirowa, lampy nagrzewające). Należy również brać pod uwagę stosowanie tych zabiegów jeszcze przed usunięciem części zespalających odłamy kostne,
    • delikatny masaż tkanek miękkich obniżający ich napięcie oraz poprawiający ich ukrwienie i odżywianie,
    • wykonywanie ćwiczeń leczniczych nakierowanych na wzmocnienie siły mięśniowej i uzyskanie ruchomości w każdym stawie operowanej kończyny dolnej. W początkowej etapie rehabilitacji najlepiej wykonywać z terapeutą delikatne ćwiczenia bez obciążania:  w odciążeniu na podwieszkach, izometryczne, rozciągające, oraz pobudzające stymulację nerwowo-mięśniową. Stopniowo wprowadza się ćwiczenia wzmacniające siłę, poprawiające stabilizację, elastyczność tkanek miękkich oraz sprawność układu nerwowego. Na końcu stosujemy ćwiczenia całej kończyny dolnej, zwiększające siłę, kontrolujące ruch i pracę na nierównym podłożu,
    • naukę chodu; najpierw terapeuta uczy pacjenta chodzić ze sprzętem pomocniczym, potem dąży do uniezależnienia się pacjenta od nich, obejmuje ona naukę obciążania chorej kończyny, koordynacji ruchów oraz utrzymania równowagi. Wszystkie nowe elementy należy wprowadzać po uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym pacjenta.

     

    Powikłania po złamaniu kości udowej

     

    Niestety pomimo rozwoju medycyny zdarzają się różne powikłania tak ciężkiego urazu, jakim jest złamanie kości udowej. Powrót do stanu zdrowia sprzed złamania obserwuje się tylko u 65% pacjentów. Wśród powikłań złamania kości udowej wymienić można:

    • pogorszenie stanu ogólnego chorego (osłabienie organizmu, zapalenie płuc),
    • powolny zrost kości lub jego brak,
    • szybki rozwój zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego,
    • obumarcie głowy kości udowej,
    • powstanie stawu rzekomego,
    • uszkodzenie nerwów lub naczyń krwionośnych w okolicy złamania,
    • zakażenie rany pooperacyjnej,
    • u pacjentów leżących: powikłania zakrzepowo-zatorowe, odleżyny, upośledzenie motoryki jelit oraz śmierć.

     

    Opieka po złamaniu kości udowej

     

    Pacjenci którzy doświadczyli złamania kości udowej i również Ci, którym się to jeszcze nie przytrafiło powinni wdrożyć w życie pewne nawyki prozdrowotne, wzmacniające nasze kości i chroniące je przez złamaniami. Profilaktyka obejmuje:

    • leczenie osteoporozy (wizyta u endokrynologa, badanie kości, odpowiednie suplementy),
    • właściwe odżywianie, zapewniające odpowiednia dawkę wapnia w produktach, lub przyjmowanie jego suplementów,
    • stosowanie u kobiet w okresie pomenopauzalnym hormonalnej terapii zastępczej wyłącznie pod kontrolą lekarza,
    • uprawianie aktywności fizycznej odpowiedniej dla naszego wieku i możliwości fizycznych,
    • osoby starsze z zaburzeniami chodu powinny chodzić o lasce lub z pomocą chodzika,
    • zapewnienie ludziom w podeszłym wieku odpowiednio profilowanych krzeseł do siedzenia; powinny one uniemożliwiać zgięcie w stawie biodrowym większe niż 90 stopni, gdyż mocniejsze uniesienie uda wymusza jego rotację zewnętrzną, wiążącą się z siłami skrętnymi, mogącymi doprowadzić do złamania.
    Autor: mgr Aleksandra Pełczewska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Co to jest staw rzekomy?

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.