zarejestruj się zaloguj się

Zespół trzaskającego biodra

Tekst: mgr Aleksandra Pełczewska
Zespół trzaskającego biodra
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 22. kwietnia, 2014

Zespół trzaskającego biodra to zespół dokuczliwych objawów, które są następstwem chorób zwyrodnieniowych, urazów, wad anatomicznych i stanów zapalnych. Objawami zespołu jest przeskakiwanie w biodrze, dyskomfort, słyszalne trzaski w biodrze. Początkowo trzaski nie powodują bólu, jednak z czasem pojawia się ból biodra. Trzaski w stawie utrudniają chodzenie i powodują, że pacjent szybko się męczy.

mgr Aleksandra Pełczewska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest zespół trzaskającego biodra?

     

    Zdarza się, że niektórzy z nas słyszą i odczuwają głośne, ale niebolesne trzaski lub przeskakiwania w okolicy stawu biodrowego podczas jego ruchów. Czasami potrafimy dowolnie wywołać przeskakiwania sami za pomocą konkretnych ruchów w określonym pozycjach stawu biodrowego. „Przeskakiwanie” jest objawem pozastawowym, nie mającym nic wspólnego z przemieszczaniem się głowy kości udowej w panewce kości biodrowej. Trzaski w biodrze są natomiast skutkiem konfliktu tkanek miękkich z wystającymi elementami kostnymi.

    Trzaskające biodro jest powszechnym problemem i określamy ją zespołem trzaskającego biodra (Snapping Hip Syndrome, SHS). W początkowej fazie rozwoju choroby, schorzenie nie wywołuje dolegliwości bólowych, jedynie nieznaczny dyskomfort. Dlatego dopiero kiedy pojawia się silny ból biodra lub utrudnione jest chodzenie pacjent zgłasza się do lekarza. Przyczyny trzasków w biodrze nie są do końca poznane, ale mogą mieć związek z przebytymi urazami lub schorzeniami stawu.

    Trzaski w biodrze mogą może występować jednostronnie lub obustronnie. Niestety, trzaskające biodro może utrudniać życie, więc warto zdecydować się na wizytę u lekarza specjalisty i rozpoczęcie odpowiedniego leczenie.

     

    Jaka jest przyczyna trzaskającego biodra?

     

    Przyczyną trzeszczenia w biodrze lub przeskakiwania w stawie biodrowym jest konflikt tkanek miękkich z wystającymi elementami kostnymi. Najczęściej przeskakiwanie ma miejsce:

    • na bocznej powierzchni stawu biodrowego, gdzie włókniste pasmo biodrowo-piszczelowe konfliktuje z krętarzem większym kości udowej, fenomen akustyczny powstaje podczas przemieszczenia biodra z wyprostu do zgięcia, często jest to lepiej odtwarzane w pozycji stojącej kiedy aktywne są mięśnie obręczy biodrowej,
    • w rejonie pachwinowym, gdzie ścięgno mięśnia biodrowo-lędźwiowego ociera się o wyniosłość biodrowo-łonową, głowę kości udowej lub krętarz mniejszy, trzask wywołany jest przemieszczeniem biodra z pozycji zgięcia, odwiedzenia i rotacji zewnętrznej do wyprostu i rotacji wewnętrznej.

    Źródłem konfliktu jest nadmierne napięcie struktur włóknistych lub asymetria czynnościowa mięśni stawu biodrowego, a czynnikami przyczyniającymi się do tego mogą być:

    • wcześniejsze urazy biodra,
    • zabiegi chirurgiczne w okolicy biodra,
    • wady anatomiczne stawu biodrowego,
    • stany zapalne lub bliznowacenie ścięgien mięśni,
    • schorzenia (np.: choroba zwyrodnieniowa, reumatoidalne zapalenie stawów),
    • przeciążenie w wyniku uprawiania pewnego sportu np.: baletu, biegów długodystansowych,
    • wady postawy (koślawość kolan, przodopochylenie miednicy, przykurcz zgięciowy stawu biodrowego).

     

    Zespół trzaskającego biodra – objawy

     

    Objawy trzaskającego biodra obejmują:

    • okresowe, niebolesne i głośne przeskakiwanie lub trzaski słyszalne oraz odczuwalne głęboko w stawie,
    • uczucie dyskomfortu,
    • dolegliwości bólowe okolicy stawu w zaawansowanej postaci schorzenia,
    • utrudnione chodzenie lub szybka męczliwość.

     

    Leczenie zespołu trzaskającego biodra

     

    Z podejrzeniem zespołu trzaskającego biodra należy udać się do lekarza. Badanie fizykalne polega na prowokowaniu trzeszczenia w biodrze; może być ono wywołane przy ruchu biernym wykonanym przez lekarza, lub czasem wymaga czynnej pomocy pacjenta. Aby potwierdzić diagnozę lekarz zleca badanie RTG, które nie powinno uwidocznić zmian kostnych w okolicy chorego stawu.

    Leczenie trzaskającego biodra jest przede wszystkim zachowawcze, obejmuje rehabilitację i farmakoterapię oraz w większości przypadków daje dobre efekty. Czas leczenia zależny od indywidualnych czynników i trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy. Jeśli jednak objawy utrzymują się dłużej oraz utrudniają chodzenie mogą doprowadzić do zapalenia kaletki maziowej nad krętarzem kości udowej. Wskazane jest wówczas leczenie operacyjne, która wykonuje się metodą artroskopową i polega na wykonaniu plastyki napiętego ścięgna w celu jej odbarczenia i zmniejszenia napięcia lub na usunięciu wszelkich patologii w stawie biodrowym mogących powodować zakleszczanie lub tarcie podczas ruchu.

    Sposoby plastyki ścięgna zależą od wielkości skrócenia i stopnia jego napięcia. Po zabiegu również wskazana jest kilkutygodniowa rehabilitacja, która jest nieco dłuższa, ze względu na większą ingerencję w tkanki. Trzeba jednak zaznaczyć, że zabiegi chirurgiczne zawsze wiążą się z pewnym ryzykiem i nie są zalecane w przypadku, kiedy trzaskające biodro jest niebolesne i nie utrudnia funkcjonowania. Niektórzy pacjenci po plastykach powięzi w przypadku trzaskającego biodra skarżą się na: bóle stawów biodrowych, kolanowych i skokowych spowodowane dłuższym chodzeniem, klękaniem lub bieganiem oraz nasilające się przy zmianie pogody, mają również ograniczony zakres ruchomości operowanego biodra i problemy z założeniem nogi na nogę. Niektórzy po operacji na trzaskające biodro chodzą przy pomocy kul, żeby przez jakiś czas oszczędzać operowana kończynę. Dlatego na zabieg należy się decydować w ostateczności.

     

    Rehabilitacja w zespole trzaskającego biodra

     

      Rehabilitacja w zespole trzaskającego biodra jest ważnym elementem leczenia zachowawczego i powinna obejmować:

    • farmakoterapię – podawanie niesterydowych leków przeciwzapalnych, przy większych dolegliwościach bólowych można zastosować dostawowe iniekcje leków sterydowych,
    • zaprzestanie forsowania, oszczędzanie chorego stawu oraz odpoczynek, ważne jest unikanie pozycji i ruchów, w której biodro przeskakuje, żeby nie doprowadzać do drażnienia okolicy krętarzowej i przewlekłego jej stanu zapalnego,
    • stosowanie zabiegów fizykoterapeutycznych, które zmniejszają stan zapalny okołostawowych tkanek miękkich (pole magnetyczne, laseroterapia oraz ultradźwięki), jeśli występuje obrzęk zaleca się wykonywanie krioterapii miejscowej na chory staw, w przypadku dolegliwości bólowych można zastosować jonoforezę z lekiem przeciwbólowym, czyli jego podanie do tkanek miękkich za pomocą prądu stałego, jeśli słabe są mięśnie okolicy stawu biodrowego (szczególnie mięsień czworogłowy) można zastosować zabieg elektrostymulacji prądami małej częstotliwości. Satysfakcjonujące rezultaty można osiągnąć poprzez zastosowanie fal ultradźwiękowych o wysokim natężeniu potocznie określonych „falą uderzeniową”; fale generowane są pod wysokim ciśnieniem i przenikają w głąb ciała, tak by maksymalna dawka trafiła w miejsce leczone, zabiegi te stosuje się w przewlekłych schorzeniach tkanek miękkich; następuje poprawa metabolizmu chorej tkanki, zmniejszenie napięcia oraz redukcja bólu i zmęczenia,
    • terapia lub masaż tkanek miękkich zmniejszające wzmożone napięcie oraz poprawiający ukrwienie i odżywianie mięśnia biodrowo-lędźwiowego lub powięzi pasma biodrowo-piszczelowego,
    • kinesiotapingu, czyli oklejenie stawu elastycznymi plastrami, które mają działanie sensoryczne, rozciągają się na długość i nie ograniczają ruchów, warto je zastosować w początkowym okresie terapii, aby poprawić lokalne funkcjonowanie stawu, odciążyć go, zapewnić lepszą stabilizację, przyśpieszyć procesy regeneracyjne oraz zmniejszyć ryzyko kontuzji podczas aktywności fizycznej.

     

    Ćwiczenia na trzaskające biodra

     

    Wykonywanie ćwiczeń leczniczych, których celem jest zmniejszenie napięcia mięśnia biodrowo-lędźwiowego lub pasma biodrowo-piszczelowego. Terapeuta powinien wykonywać z pacjentem delikatne ćwiczenia rozciągające (stretching) i uelastyczniające przykurczone struktury miękkie, które mogą niestety nasilać objawy bólowe.

    Stopniowo wprowadza się korekcję posturalną w celu odbudowy prawidłowej postawy ciała oraz odpowiedniego ułożenia miednicy z symetrycznym obciążaniem obu kończyn i właściwym wykonywaniem czynności ruchowych.

    Na koniec warto wdrożyć terapię pobudzającą stymulację nerwowo-mięśniową, ćwiczenia poprawiające stabilizację oraz ćwiczenia całej kończyny dolnej, zwiększające siłę, kontrolujące ruch i pracę na nierównym podłożu, najlepiej metodą PNF.

    Autor: mgr Aleksandra Pełczewska

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.