zarejestruj się zaloguj się

Niestabilność stawu kolanowego

Tekst: mgr Aleksandra Pełczewska
Niestabilność stawu kolanowego
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 06. czerwca, 2013

Niestabilność stawu, czyli jego nadmierna ruchomość w stosunku do ruchomości fizjologicznej związana jest z niewydolnością jego jednego lub kilku więzadeł. Najczęściej dochodzi do ich uszkodzenia podczas uprawiania sportu, (szczególnie biegania i sportów zimowych) przy zmniejszaniu prędkości, lądowaniu po skoku, nagłym zatrzymaniu i obrocie na nodze. 

mgr Aleksandra Pełczewska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Staw kolanowy jest największym stawem człowieka dzięki swojej skomplikowanej budowie. W związku z tym jest szczególnie narażony na urazy, które dotyczą jego struktur wewnątrzstawowych. Najczęściej dochodzi do urazów: więzadeł (krzyżowych przedniego i tylnego), łąkotek (przyśrodkowej i bocznej), chrząstki stawowej powierzchni stawowych oraz stawu rzepkowo-udowego. Urazy oraz przeciążenia stawu kolanowego spowodowane nadmierną lub niewłaściwą aktywnością fizyczną, bądź brakiem przygotowania do niej występują coraz częściej i powinny być traktowane bardzo poważnie, gdyż mogą prowadzić do niestabilności stawu kolanowego. Niestabilność stawu, czyli jego nadmierna ruchomość w stosunku do ruchomości fizjologicznej związana jest z niewydolnością jego jednego lub kilku więzadeł. Uszkodzenie więzadeł może mieć postać skręcenia, rozluźnienia, naderwania lub zerwania. Najczęściej dochodzi do ich uszkodzenia podczas uprawiania sportu (bieganie, sporty zimowe) przy zmniejszaniu prędkości, lądowaniu po skoku, nagłym zatrzymaniu i obrocie na nodze. Niestabilność zależy od ilości uszkodzonych struktur więzadłowych i może pojawić się w jednej lub kilku płaszczyznach ciała. Wyróżniamy niestabilność: 

    • Przednią, która dotyczy uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego (ACL), które stabilizuje staw zwłaszcza w położeniach zgięciowych i zabezpiecza przesunięcie kości piszczelowej w przód,
    • Tylną , w której uszkodzone jest więzadło krzyżowe tylne (PCL). Występuje ona częściej, podczas urazu działa siła która przemieszcza podudzie ku tyłowi przy zgiętym kolanie.

     

    Objawy niestabilności stawu kolanowego 

     

    Niestabilne kolano ma różne objawy subiektywne. Prócz bólu, krwiaka i wysięku (nadmiernej ilości płynu stawowego) występuje uczucie przeskakiwania stawu, dyskomfortu, niepewności i niestabilności. Występują epizody „uciekania” stawu i nawracające urazy skrętne zwłaszcza podczas uprawiania sportu lub stawiania stopy na nierównym terenie. Podczas urazu objawem uszkodzenia więzadła może być lekko słyszalny trzask. Zdarza się, że nie czujemy upośledzenia stabilności stawu ze względu na silną kontrolę i obronę mięśniową. Niestabilny staw kolanowy w późniejszym okresie może spowodować zmiany zwyrodnieniowe lub uszkodzenia innych struktur wewnątrz stawu.

     

    Badanie stawu kolanowego

     

    Lekarz powinien choremu postawić diagnozę na podstawie wywiadu, badania klinicznego i ewentualnych badań diagnostycznych. Zdjęcie RTG pozwoli wykluczyć ewentualne złamania śródstawowe, badanie USG oraz rezonans magnetyczny pozwolą zobrazować uszkodzenie więzadeł i ułatwić zaplanowanie ewentualnej operacji. W wielu przypadkach trudno jest właściwie rozpoznać niestabilność stawu kolanowego natychmiast po urazie. Prócz występowania typowych objawów uszkodzenia, warto zrobić dodatkowe badania, gdyż nierozpoznanie uszkodzenia często prowadzi do przewlekłej niestabilności stawu kolanowego i do uszkodzeń jego pozostałych wewnętrznych struktur. Jeśli przypadek jest trudny do zdiagnozowania trzeba rozszerzyć zakres badań o artroskopowe badanie stawu. Polega ono na wprowadzeniu do wnętrza stawu poprzez niewielkie nacięcia w jego okolicy urządzenia zwanego artroskopem. Po podaniu roztworu soli fizjologicznej możliwe jest dokładne obejrzenie stawu i w razie konieczności wykonanie zabiegu chirurgicznego poprzez wprowadzenie miniaturowych narzędzi chirurgicznych.

     

    Leczenie urazów stawu kolanowego

     

    Leczenie urazów więzadeł w zależności od stopnia uszkodzenia wymaga leczenia zachowawczego lub operacyjnego. Leczenie zachowawcze stosuje się w przypadku niewielkiego urazu więzadła i polega na usunięcie krwiaka, unieruchomieniu stawu kolanowego za pomocą ortezy stabilizującej, unikaniu sytuacji, w których występują objawy niestabilności i stosowaniu rehabilitacji. Rehabilitacja powinna uwzględniać:

    • Fizykoterapię –  ważne są zabiegi działające przeciwbólowo oraz regeneracyjnie. W celu znieczulenia receptorów odczuwających ból stosuje się krioterapię, czyli leczenie zimnem. Z zabiegów regeneracyjnych, które mogą naprawić uszkodzoną część więzadła zaleca się: pole magnetyczne, laseroterapię i ultradźwięki. W celu wzmocnienia osłabionych mięśni stawu kolanowego można zastosować elektrostymulację prądami małej częstotliwości,
    • Kinezyterapię -  uwzględnia ćwiczenia w odciążeniu, zwiększające siłę mięśni zginających oraz prostujących staw kolanowy, ćwiczenia poprawiające jogo stabilność dynamiczną oraz propriocepcję, czyli czucie stawu w przestrzeni,
    • Kinesiotaping, czyli plastrowanie, polega na oklejeniu stawu kolanowego wodoodpornymi plastrami o specjalnej bardzo elastycznej strukturze, która umożliwia przepływ powietrza, rozciąga się tylko na długość i nie ogranicza ruchów. Plastry mają działanie sensoryczne poprawiające  funkcjonowanie lokalne stawu. Dzięki odpowiedniej aplikacji na staw kolanowy plastry zapewnią lepszą stabilizację, usprawnią procesy gojenia oraz zmniejszą ryzyko kontuzji podczas aktywności fizycznej.

     

    Operacja więzadeł kolanowych

     

    Leczenie operacyjne stosuje się w przypadku całkowitego rozerwania więzadła. Najczęstszym rozwiązaniem problemu uszkodzenia więzadła jest jego odtworzenie. Rekonstrukcja więzadła odbywa się za pomocą artroskopu. Do odtworzenia uszkodzonego odcinka więzadła pobiera się fragment ścięgna mięśnia półścięgnistego, smukłego lub więzadła rzepki. Często uszkodzeniu więzadła towarzyszą uszkodzenia innych struktur np. łąkotki, chrząstki stawowej czy chonodromalacja rzepki. Wykonuje się wówczas zszycie uszkodzonej łąkotki, ewentualnie w razie braku możliwości jej zszycia z powodu zbyt dużego uszkodzenia - częściowe jej usunięcie. Po usunięciu uszkodzonych fragmentów więzadła umieszcza się w jego miejscu przeszczep. Następnie płucze się staw kolanowy solą fizjologiczną, zakłada się dren ssący i szwy na rany oraz opatrunek.

    Po operacji bardzo ważna jest rehabilitacja. Polega ona na kontroli bólu i obrzęku przez podawanie leków przeciwbólowych, robienie okładów z lodu, założenie ortezy stabilizującej piszczel oraz odpowiednie ułożenie operowanej kończyny dolnej. Ćwiczenia stosuje się w pierwszej dobie; są to ćwiczenia propriocepcji oraz wzmacniające siłę mięśnia czworogłowego i mięśni zginaczy stawu kolanowego. Później jest nauka chodu z kulami bez obciążania operowanej kończyny. Po odtworzeniu wystarczającej siły mięśniowej, zakresu ruchów i funkcjonalnej stabilności stawu pacjent wraca do pełnej aktywności fizycznej średnio po 8 miesiącach rehabilitacji.

     

    Profilaktyka urazów stawu kolanowego

     

    Ważne jest utrzymywanie sprawności fizycznej na optymalnym poziomie. Często zdarzają się ponowne urazy, z powodu przeciążenia lub niedostatecznego przygotowania do pewnych aktywności fizycznych. Trzeba więc im zapobiegać i tym samym ich skutki ograniczać. W momencie wystąpienia „lekkich” dolegliwości bólowych pojawiających się w obrębie stawu, wskazana jest wizyta u specjalisty.

    Autor: mgr Aleksandra Pełczewska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Urazy i kontuzja kolana

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.