zarejestruj się zaloguj się

Łokieć tenisisty

Tekst: mgr Aleksandra Pełczewska
Łokieć tenisisty
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 06. czerwca, 2013

Łokieć tenisisty jest zapaleniem nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Najczęściej dochodzi do niego podczas pisania na klawiaturze, więc choroba bardzo często dotyczy sekretarek, informatyków i pracowników biurowych. Dotyka również ludzi wykonujących ruchy nadgarstka typu wkręcanie śrubokrętem z silnym zaciskiem ręki np. ortopedów, elektryków.

mgr Aleksandra Pełczewska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Ból stawu łokciowego

     

    Bóle stawów łokciowych spowodowane są najczęściej długotrwałym pisaniem na klawiaturze, co powoduje przeciążenie lub uszkodzenie mięśni przedramienia i przyczynia się do schorzenia stawu łokciowego zwanego popularnie „łokciem tenisisty”. Łokieć tenisisty jest zapaleniem nadkłykcia bocznego kości ramiennej i oznacza zespół bólowy tkanek miękkich położonych bocznie w stosunku do stawu łokciowego. Pochodzi on z uszkodzonego przyczepu mięśnia prostownika wspólnego palców, który przyczepia się do tegoż kłykcia, w wyniku powtarzanych ruchów palców, nadgarstków przy zgiętym stawie łokciowym.

    Najczęściej dochodzi do tego podczas pisania na klawiaturze, więc choroba bardzo często dotyczy sekretarek, informatyków i pracowników biurowych. Dotyka również ludzi wykonujących ruchy nadgarstka typu wkręcanie śrubokrętem z silnym zaciskiem ręki np. ortopedów, elektryków. Pojawia się ból, tkliwość oraz obrzęk tej okolicy i osłabienie siły chwytnej ręki. Dolegliwość jest nieprzyjemna i znacznie utrudnia normalną funkcję kończyny, ale należy do chorób samoograniczających się i ustępuje maksymalnie w ciągu dwóch lat u 80% chorych.

     

    Łokieć tenisisty – objawy

     

    Objawy łokcia tenisisty obejmują boczną część łokcia: od przyczepu przez ścięgno do brzuśca mięśnia. Ból jest zazwyczaj miejscowy, ale również może promieniować zgodnie z przebiegiem mięśnia, w kierunku przedramienia i nadgarstka. Najczęściej odczuwany jest podczas ruchów w stawie nadgarstkowym oraz łokciowym, w spoczynku i podczas nocy jeśli dolegliwości są zaawansowane.

    Ponadto występuje tkliwość uciskowa oraz pojawiają się trudności podczas ściskania ręki przy powitaniu lub trzymaniu w niej przedmiotów. Dolegliwości występują jednostronnie, ale czasem z niewiadomych przyczyn dochodzi do obustronnego podrażnienia.

     

    Łokieć tenisisty – przyczyny

     

    Przyczyną dolegliwości jest uszkodzenie przyczepu mięśnia prostownika nadgarstka do nadkłykcia bocznego. Najczęściej dochodzi do tego w wyniku przeciążenia przyczepu poprzez wykonywanie naprzemiennych ruchów prostowania i odwracania nadgarstka przy zgiętym stawie łokciowym podczas częstego używania śrubokręta, gry w tenisa lub pisania na klawiaturze. Do choroby predysponują również takie czynniki jak:

    • noszenie ciężkich przedmiotów przy wyprostowanych łokciach,
    • przeciążenia przedramienia (ogólnie),
    • zaburzenia osi kończyny,
    • zaburzenia ukrwienia,
    • zaburzenia siły mięśniowej,
    • palenie tytoniu,
    • czynniki psychologiczne.

     

    Łokieć tenisisty – leczenie

     

    Diagnozę stawia się na podstawie badania lekarskiego. Lekarz powinien wykonać odpowiednie testy oporowe nadgarstka (m.in. test Thomsona), dodatkowo warto zrobić badanie USG lub elektromiografię. Pamiętać należy, że tylko rzetelne badanie i analiza reakcji pacjenta pozwala na wybranie skutecznej terapii. Istnieje wiele metod i środków terapii pacjenta z łokciem tenisisty:

    • W okresie ostrym, kiedy występuje stan zapalny zaleca się stosowanie doustnych leków przeciwbólowych oraz przeciwzapalnych, unikanie przeciążeń oraz odpoczynek. W zaawansowanych przypadkach można unieruchomić kończynę górną zgiętą pod kątem prostym w stawie łokciowym lub zastosować stabilizator ograniczający bolesny ruch nadgarstka,
    • stosowanie fizykoterapii: głównie zabiegów przyśpieszających gojenie, regenerujących i zmniejszających stan zapalny: pole magnetyczne, laseroterapię, ultradźwięki, jonoforezę oraz krioterapię. Dobre rezultaty można osiągnąć stosując fale ultradźwiękowe o wysokim natężeniu potocznie zwane „falą uderzeniową”. Fala generuje wysokie ciśnienie i przenika w głąb ciała, tak by maksymalna dawka trafiła w miejsce leczone. Zabiegi te stosuje się w przewlekłych schorzeniach tkanek miękkich; następuje poprawa metabolizmu chorej tkanki, zmniejszenie napięcia oraz redukcja bólu i zmęczenia,
    • ćwiczenia lecznicze wykonywane z fizjoterapeutą: w pierwszej kolejności delikatne rozciąganie chorego mięśnia, stymulowanie kontroli nerwowo-mięśniowej oraz poprawianie czucia głębokiego, następnie ćwiczenia poprawiające ruchomość i ustawienie stawu łokciowego oraz wzmacniające siłę mięśniową,
    • terapia manualna obejmuje techniki mobilizacji lub manipulacji stawów aby odblokować staw i przywrócić mu fizjologiczną biomechanikę. Po zastosowaniu odpowiedniej techniki dochodzi do zmniejszenia bólu, ustąpienia procesu zapalnego oraz poprawy ruchomości stawu,
    • terapia tkanek miękkich (masaż poprzeczny bolesnej okolicy),
    • kinesiotaping czyli plastrowanie, polega na założeniu odpowiedniej aplikacji specjalnych elastycznych plastrów na chory przyczep mięśnia, w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych, odciążenia go oraz stworzenia warunków do jego szybkiej regeneracji,
    • ulgę przynosi stosowanie specjalnej ortezy w formie opaski na przedramieniu, zwykle 5 cm poniżej stawu łokciowego, która zmniejsza napięcie mięśnia prostownika palców i uśmierza ból. Zaleca się stosowanie jej podczas aktywności sportowej lub powtarzalnych czynności fizycznych nawet wtedy, gdy zapalenie zostało już wyleczone i nie ma bólu,
    •  PRP – jest zabiegiem z użyciem osocza bogatopłytkowego, którego celem jest poprawa i przyspieszenie gojenia uszkodzonych tkanek. Uzyskaną frakcję osocza bogatopłytkowego uzyskuje się z własnej krwi pacjenta, następnie przygotowuje się z jej koncentrat w odpowiedniej aparaturze i podaje się go pod kontrolą USG w formie iniekcji w uszkodzony fragment tkanki miękkiej. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, a pacjent może opuścić klinikę zaraz po zabiegu. Skuteczność procedury jest bardzo wysoka.

    U grupy pacjentów dochodzi do spontanicznego wyzdrowienia w przeciągu 1-2 lat. Niestety w pojedynczych przypadkach konieczne może okazać się leczenie operacyjne. Wykonuje się je dwojako: artroskopowo poprzez usunięcie zmienionych chorobowo tkanek miękkich lub zabieg otwarty, którego celem jest uwolnienie rozcięgna mięśnia prostownika wspólnego palców.

    Autor: mgr Aleksandra Pełczewska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Bóle stawów

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2015 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.