zarejestruj się zaloguj się

Kolano skoczka

Tekst: mgr Aleksandra Pełczewska
Kolano skoczka
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 19. marca, 2014

Kolano skoczka jest potoczną nazwą przewlekłych zmian przeciążeniowych oraz degeneracyjnych więzadła właściwego rzepki, zlokalizowanych w obrębie jej wierzchołka. Rozwój zmian zwyrodnieniowych więzadła rzepki prowadzi do jego osłabienia, powstawania mikrourazów, a z czasem nawet do jego urwania. Występuje najczęściej u osób aktywnych fizycznie oraz sportowców.

mgr Aleksandra Pełczewska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest kolano skoczka?

     

    Centralną część stawu kolanowego zajmuje rzepka, która jest niewielką kością połączoną od góry z kością udową, a od dołu z kością piszczelową. Połączenie rzepki z kością piszczelową zapewnia więzadło właściwe rzepki, które jest szerokim pasmem tkanki ścięgnistej. Więzadła właściwe rzepki pełni ważną funkcję, gdyż przenosi siłę z mięśnia czworogłowego uda na podudzie. Stanowi więc, istotny element mechanizmu wyprostnego stawu kolanowego.

    Kolano skoczka jest potoczną nazwą przewlekłych zmian przeciążeniowych oraz degeneracyjnych więzadła właściwego rzepki, zlokalizowanych w obrębie jej wierzchołka. Rozwój zmian zwyrodnieniowych więzadła rzepki prowadzi do jego osłabienia, powstawania mikrourazów, a z czasem nawet do jego urwania. Występuje najczęściej u osób aktywnych fizycznie oraz sportowców, zwłaszcza tych wykonujących duże ilości skoków, czyli koszykarzy, siatkarzy, piłkarzy ręcznych oraz nożnych. W czasie lądowania po wyskoku powstają mikrourazy więzadła. Dochodzi wówczas do wydłużenia i skurczu mięśnia czworogłowego uda, a siła generowana wówczas na kolano jest wiele razy większa niż ciężar zawodnika. Dolegliwości bólowe odczuwane są z przodu stawu kolanowego i mogą trwać nawet do 3 miesięcy. Bez konsultacji z lekarzem i wdrożenia odpowiedniego leczenia organizm nie jest w stanie sam wygoić postępujących zmian chorobowych więzadła. Dlatego podjęcie leczenia oraz rehabilitacji jest niezbędnym elementem dla uniknięcia pogorszenia funkcji stawu kolanowego.

     

    Kolano skoczka – przyczyny

     

    Nie do końca wyjaśniono co jest przyczyną i źródłem bólu w przebiegu kolana skoczka. Podejrzewa się, że kolano skoczka ma związek z toczącym się procesem zwyrodnieniowym w obrębie tkanki ścięgnistej więzadła właściwego rzepki.

    Do występowania zmian zwyrodnieniowych w obrębie więzadła mogą przyczyniać się:

    • zaburzenia ustawienia i anatomii rzepki,
    • zaburzenia osiowego ustawienia kończyny dolnej,
    • niewłaściwie dobrana aktywność fizyczna lub jej nadmiar,
    • przeciążenia stawu kolanowego,
    • złe techniki używane podczas uprawiania dyscypliny sportowej (np. lądowanie po skoku).

    Zaawansowanie zmian chorobowych można podzielić na cztery stopnie:

    1. Ból okolicy rzepki występuje tylko po aktywności fizycznej,
    2. Ból pojawia się podczas rozgrzewki, w trakcie znika i znów powraca po wysiłku fizycznym, ale zawodnik jest w stanie efektywnie trenować i grać,
    3. Ból odczuwany jest w czasie aktywności fizycznej, co utrudnia efektywność gry,
    4. Dochodzi do urazów lub naderwania więzadła oraz osłabienia aparatu wyprostnego kolana, a z czasem do całkowitego zerwania więzadła rzepki.

     

    Kolano skoczka – objawy

     

    Objawy kolana skoczka obejmują:

    • ból dolnej części rzepki,
    • nasilanie się bólu podczas schodzenia po schodach, podskokach oraz przysiadach,
    • obrzęk stawu kolanowego,
    • poszerzenie zarysu więzadła,
    • uczucie sztywności,
    • utykanie,
    • zaniki mięśniowe (zwłaszcza głowa przyśrodkowa mięśnia czworogłowego uda),
    • osłabienie mięśni łydki i pośladka,
    • tkliwość dotykowa ścięgna rzepki w miejscu w którym się ono do niej przyczepia.

     

    Kolano skoczka – leczenie

     

    Z dolegliwościami stawu kolanowego należy udać się do lekarza ortopedy. Dokładnie zebrany wywiad od pacjenta oraz badanie fizykalne pozwalają na postawienie rozpoznania. Badanie USG określi rozległość uszkodzenia więzadła oraz u wielu pacjentów pokaże nasiloną neowaskularyzację (wytwarzanie dodatkowych naczyń krwionośnych). Schorzenie nie jest łatwe w leczeniu i zmusza wiele osób do zaprzestania wykonywania danej aktywności fizycznej. Stosuje się dwa sposoby leczenia kolana skoczka:

    • zachowawcze,
    • operacyjne.

    Leczenie zachowawcze kolana skoczka, zwłaszcza w początkowej fazie rozwoju choroby, może przynieść dobre efekty. Obejmuje ono rehabilitację oraz farmakoterapię. Jeśli dolegliwości bólowe nawracają lub doszło do częściowego zerwania więzadła rzepki, konieczne jest leczenie chirurgiczne. Polega ono na usunięciu uszkodzonych i zapalnych tkanek miękkich z więzadła w celu ułatwienia im gojenia. Niekiedy konieczne jest usunięcie fragmentu wierzchołka rzepki z użyciem artroskopu. Również po zabiegu wskazana jest rehabilitacja w celu przywrócenia sprawności fizycznej stawu kolanowego. Wymaga to jednak od zawodnika cierpliwości i wytrwałości, gdyż na powrót do sportu możliwy po upływie 3-6 miesięcy.

     

    Kolano skoczka – rehabilitacja

     

    Rehabilitacja kolana skoczka powinna obejmować:

    • unikanie przeciążania i odciążenie chorej kończyny, najlepiej zaopatrzyć się w stabilizator, który nieznacznie ogranicza wykonywanie ruchów zgięcia w stawie kolanowym, odciąży go i ustabilizuje rzepkę,
    • farmakoterapię; leki przeciwzapalne oraz przeciwbólowe,niesteroidowe leki przeciwzapalne można stosować doustnie lub bezpośrednio w ścięgno za pomocą iniekcji,
    • fizykoterapię – zabiegi przeciwobrzękowe i przeciwzapalne (krioterapia, jonoforeza z lekiem przeciwzapalnym), regeneracyjne i przyspieszające gojenie (magnetoterapia, laseroterapia, ultradźwięki), wzmacniające siłę osłabionych mięśni stawu kolanowego (elektrostymulacja prądami małej częstotliwości),
    • dobre rezultaty można osiągnąć stosując fale ultradźwiękowe o wysokim natężeniu potocznie zwane „falą uderzeniową”. Fale, które generowane są pod wysokim ciśnieniem, przenikają w głąb ciała, tak by maksymalna dawka trafiła w leczone ścięgno właściwe rzepki. Zabiegi te warto stosować w przewlekłych schorzeniach tkanek miękkich; następuje poprawa metabolizmu chorej tkanki, zmniejszenie napięcia oraz redukcja bólu i zmęczenia,
    • kinezyterapię, czyli wykonywanie ćwiczeń leczniczych. Zaczynamy od delikatnych ćwiczeń bez obciążania chorego stawu; ćwiczeń w odciążeniu na podwieszkach, izometrycznych i rozciągających mięsień czworogłowy uda i zginacze stawu kolanowego oraz pobudzających stymulację nerwowo-mięśniową. Ostrożnie terapeuta wprowadza ćwiczenia oporowe wzmacniające siłę mięśniową, zwłaszcza mięśnia czworogłowego uda (praca ekscentryczna aparatu wyprostnego), ćw. poprawiające stabilizację stawu, elastyczność tkanek miękkich oraz propriocepcję, czyli czucie stawu w przestrzeni. Finalnie wykonujemy ćwiczenia całej kończyny dolnej, w celu zwiększenie siły, nauki kontroli ruchu i pracy stawu oraz poprawy dynamiki ruchów, najlepiej metodą PNF. Podsumowaniem terapii jest trening funkcjonalny, który obejmuje ćwiczenia dynamiczne w pełnym obciążeniu o stopniowo zwiększanej intensywności (biegi, skoki),
    • mobilizację rzepki,
    • masaż tkanek miękkich zmniejszający występujące w tych strukturach wzmożone napięcie oraz poprawiający ich ukrwienie i odżywianie,
    • kinesiotaping, czyli plastrowanie, polega na oklejeniu stawu kolanowego specjalnymi plastrami. Za pomocą odpowiedniej aplikacji na chory staw plastry zapewnią lepszą stabilizację, usprawnią procesy gojenia oraz zmniejszą ryzyko kontuzji podczas aktywności fizycznej,
    • PRP – lekarz może zaproponować zabieg z użyciem osocza bogato płytkowego, którego celem jest poprawa i przyspieszenie gojenia uszkodzonych tkanek. Z własnej krwi pacjenta izoluje się frakcję osocza bogato płytkowego, następnie przygotowuje się z niej koncentrat w odpowiedniej aparaturze i podaje się go pod kontrolą USG w formie iniekcji w uszkodzony fragment tkanki miękkiej ścięgna rzepki. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym, a pacjent może opuścić klinikę zaraz po zabiegu. Skuteczność procedury jest bardzo wysoka.

    Po rehabilitacji kolana skoczka warto utrzymywać sprawność fizyczną na optymalnym poziomie. Niestety, zdarzają się ponowne urazy, na skutek przeciążenia lub niedostatecznego przygotowania do pewnych aktywności fizycznych. Pamiętajmy, że lepiej wcześniej zapobiegać niż później leczyć. Dlatego tak niezmiernie ważne są odpowiednie ćwiczenia wzmacniające mięśnie oraz inne tkanki miękkie okolicy stawu kolanowego. W momencie wystąpienia „lekkich” dolegliwości bólowych pojawiających się w obrębie stawu, wskazana jest wizyta u specjalisty.

    Autor: mgr Aleksandra Pełczewska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Ból kolana
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.