zarejestruj się zaloguj się

Choroba Köhlera – aseptyczna (jałowa) martwica kości łódkowatej – przyczyny, objawy, leczenie

Tekst: lek. Agnieszka Zaremba
Dodane: 14. lipca, 2017

Choroba Köhlera I (jałowa martwica kości łódkowatej) oraz choroba Freiberga-Köhlera II (jałowa martwica głowy II kości śródstopia; rzadziej, głowy III kości śródstopia) to aseptyczne martwice kości. Przyczyną jest tu obumieranie komórek kostnych na tle zaburzeń ukrwienia wywołanego przez: urazy, przeciążenia, zatory. Objawy choroby Köhlera to m.in. ból stopy nasilający się po intensywnym wysiłku fizycznym, obrzęk i zgrubienie na skórze. Jak leczyć aseptyczną martwicę kości łódkowatej?

lek. Agnieszka  Zaremba
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Aseptyczne (jałowe) martwice kości – czym są?

     

    Aseptyczne martwice kości to szeroka grupa schorzeń, których wspólną cechą jest obumieranie komórek kostnych i niszczenie kości bez udziału czynnika infekcyjnego, ropnego (stąd określenie „jałowe”).

    Do jałowych (aseptycznych) martwic kości zaliczamy ok. 40 chorób, m.in.:

    • chorobę Köhlera I (martwica kości łódkowatej),
    • chorobę Freiberga-Köhlera II (jałową martwicę głowy II kości śródstopia lub, rzadziej, głowy III kości śródstopia),
    • chorobę Perthesa (martwicę głowy i szyjki kości udowej),
    • chorobę Scheuermanna (martwicę trzonów kręgów),
    • chorobę Haglunda (martwicę nasady kości piętowej).

    Do martwic tkanki kostnej zalicza się ponadto chorobę Koeniga, tj. oddzielającą martwicę kostno-chrzęstną kolana.

     

    Choroba Köhlera (I, II) – przyczyny i objawy

     

    Choroba Köhlera I to jałowa martwica kości łódkowatej zlokalizowanej w obrębie stopy. Choroba najczęściej występuje u dzieci w wieku 3–12 lat, częściej u chłopców.

    Choroba Köhlera II (choroba Freiberga-Köhlera II) to jałowa martwica kości śródstopia (II lub, rzadziej, III kości śródstopia) również należąca do młodzieńczych martwic kości. Chorobę najczęściej obserwuje się u chłopców w wieku 11–18 lat.

    Tak jak w przebiegu wszystkich jałowych martwic kości, u podłoża choroby nie leży czynnik infekcyjny.

    Martwica tkanki kostnej może być wyzwolona przez:

    • urazy (w tym mikrourazy),
    • zmiany przeciążeniowe,
    • chemioterapię,
    • zażywanie niektórych leków (np. glikokortykosteroidy) i nadużywanie alkoholu,
    • zatory i mikrozatory,
    • choroby krwi (np. anemię sierpowatą),
    • zaburzenia hormonalne,
    • predyspozycje genetyczne.

    Często kilka z powyższych czynników nakłada się. U podłoża patofizjologii choroby Köhlera leżą zaburzenia ukrwienia kości wywoływane przez powyższe czynniki.

    Wśród objawów jałowej martwicy kości dominuje ból stopy z tendencją do nasilania się. Dolegliwości bywają większe po intensywnym wysiłku fizycznym czy długim chodzeniu itd. Bólowi może towarzyszyć obrzęk stopy. Czasem dołącza się też pogrubienie (zgrubienie) na skórze na wysokości zajętej kości.

     

    Choroba Köhlera – jakie badania na kości?

     

    Dla postawienia rozpoznania konieczne jest uzupełnienie badania podmiotowego i przedmiotowego o badanie radiologiczne (RTG kości). Dla choroby Köhlera charakterystyczne jest to, że zmiany kliniczne znacznie wyprzedzają zmiany radiologiczne, co, przy niskiej swoistości objawów, utrudnia wczesne postawienie rozpoznania.

    Obraz radiologiczny zależy od stopnia zaawansowania choroby, RTG może wykazywać: odwapnienie kości, nekrozę tkanki kostnej, cechy sklerotyzacji, fragmentację lub zniekształcenia kości, cechy odbudowywania struktury kostnej (w fazie gojenia).

     

    Jałowa martwica kości łódkowatej – leczenie 

     

    W leczeniu choroby Köhlera istotne znaczenie ma postępowanie objawowe (leki przeciwbólowe) oraz unikanie przeciążeń i urazów stopy (dzięki temu schorzenie nie postępuje, a kości ulegają odbudowie). Zaleca się też stosowanie odpowiednich wkładek i fizjoterapię – ich celem jest zapobieganie postępowi choroby i łagodzenie bólu kości oraz stopy, ale też uniknięcie wystąpienia zwyrodnień w okolicznych stawach. Przed wdrożeniem leczenia konieczna jest diagnostyka obrazowa. 

    Jeżeli jałowa martwica kości występuje na tle określonej choroby (np. autoimmunologicznej), konieczne jest właściwe jej leczenie. Jeśli natomiast istnieją przypuszczenia, że u podłoża zaburzenia może leżeć stosowanie leków, odstawia się je (w miarę możliwości) itd.

    Dobrze prowadzona choroba, przy przestrzeganiu określonych zasad, cechuje się dobrym rokowaniem (jeżeli choroba nie zajęła stawu, możliwe jest całkowite wycofanie się zmian i odbudowa tkanki kostnej).

    Autor: lek. Agnieszka Zaremba

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.