zarejestruj się zaloguj się

Choroba okluzyjna – przyczyny, objawy, leczenie

Tekst: lekarz dentysta Mateusz Pelec
Dodane: 05. października, 2017

Choroba okluzyjna związana jest z zaburzeniami stykania się zębów górnych z dolnymi. Przyczynami schorzenia są zaburzenia w okluzji, czyli nieprawidłowości w harmonii działania zębów, kości czy mięśni. Objawy choroby okluzyjnej to: rozchwiane czy starte zęby, ubytki klinowe (przydziąsłowe), recesje dziąsłowe oraz bóle żuchwy. Jak wygląda leczenie okluzyjne? 

lekarz dentysta Mateusz Pelec
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Choroba okluzyjna – co to jest i jakie są przyczyny?

     

    Jednym z kluczowych zagadnień w stomatologii jest okluzja. W stomatologii to sposób, w jaki "kontaktują" się zęby przeciwstawne, czyli jak przebiega stykanie się zębów górnych z dolnymi.

    Na okluzję w praktyce stomatologicznej składają się nie tylko zęby, ale także mięśnie oraz stawy skroniowo-żuchwowe. W wyniku niektórych nieprawidłowości może dojść do zaburzenia stykania się zębów i rozwoju choroby okluzyjnej.

    Choroba okluzyjna i bruksizm (powiązany z nią) to coraz częstsze problemy pacjentów.

    Przyczyną choroby okluzyjnej są zaburzenia w okluzji. Zaburzenia w harmonii działania zębów (np. kontakty przedwczesne – pewne zęby wcześniej kontaktują się ze sobą przy zagryzaniu niż pozostałe), kości (np. uszkodzenia w obrębie stawów skroniowo-żuchwowych) i mięśni (np. nadmierne zaciskanie mięśni szczęk) prowadzą do rozwoju choroby okluzyjnej i konieczności leczenia okluzyjnego.

     

    Choroba okluzyjna – jakie są objawy?

     

    Często objawy choroby okluzyjnej mogą nie być w ogóle wiązane przez pacjentów z problemami stomatologicznymi. Do typowych oznak należą starcia zębów i ubytki klinowe (przydziąsłowe).

    Dodatkowo może dojść do zmian w obrębie przyzębia (tkanek otaczających ząb), np. recesji dziąsłowych (odsunięcia się dziąsła od zębów i odsłonięcia korzeni, co może prowadzić do wrażliwości zębów na zimno), rozchwiania zębów lub tkliwych dziąseł.

    Mogą pojawić się ból żuchwy w trakcie żucia lub mówienia, a nawet samoistne bóle głowy, często mylone z migreną. Dodatkowo charakterystyczne są trzaski i przeskoki w stawach, a także „zbaczanie” żuchwy w trakcie otwierania ust.

    Z chorobą okluzyjną często wiąże się bruksizm, czy zaciskanie lub zgrzytanie zębami, zazwyczaj w nocy podczas snu. Po obudzeniu mięśnie szczęk mogą być obolałe, napięte, może wystąpić uczucie „odrętwienia twarzy”, a w trakcie żucia twardych pokarmów mięśnie szybciej się męczą.

    W zaawansowanych przypadkach może dojść do samoistnych bólów zębów na skutek dużych przeciążeń zgryzowych lub dużego starcia zębów, które prowadzi do stanów zapalnych miazgi zęba. Wśród skutków choroby okluzyjnej należy wymienić: częstą utratę wypełnień, pęknięcia i ukruszenia zębów, a nawet uszkodzenia porcelanowych koron czy mostów protetycznych.

     

    Choroba okluzyjna – badania

     

    Aby dobrze zdiagnozować problemy w okluzji, dentysta pobierze wyciski i odleje na ich podstawie modele gipsowe. Za pomocą kęsków zwarciowych zbada także sposób stykania się zębów dolnych z górnymi oraz ustali pozycję szczęki w stosunku do stawów skroniowo-żuchwowych.

    Następnie modele są montowane w artykulatorze, czyli urządzeniu naśladującym ruchy żucia. Dodatkowo lekarz może korzystać z nowoczesnych urządzeń badających np. siłę nacisku na poszczególne zęby lub precyzyjnie wyznaczające ruchy żuchwy. Czasem wymagane są także zdjęcia radiologiczne lub badanie tomograficzne promieniem stożkowym (tzw. CBCT) w celu oceny struktur kostnych.

     

    Leczenie choroby okluzyjnej

     

    Podstawą terapii jest osiągnięcie harmonijnej okluzji. Leczenie często obejmuje wiele gałęzi stomatologii. W przypadku nadmiernej funkcji mięśni korzystne są ćwiczenia rozluźniające. Jedno z najczęściej polecanych polega na wysunięciu żuchwy przy zwartych szczękach do kontaktu brzegów siecznych górnych i dolnych siekaczy, następnie lekkie otwarciu ust, zamknięciu i powrocie do fizjologicznej pozycji żuchwy. Ćwiczenie takie wykonuje się kilka razy dziennie po kilkanaście powtórzeń. Gdy występuje zaciskanie zębów w nocy mogą zostać wykonane specjalne nakładki na zęby ograniczające destrukcyjny wpływ siły mięśni na zęby.

    Jednym z podstawowych zabiegów leczenia choroby okluzyjnej jest tzw. ekwilibracja. Polega ona na wybiórczym szlifowaniu zębów (w bardzo niewielkim zakresie), dążąc do bardziej równomiernego rozłożenia sił i eliminacji kontaktów przedwczesnych.

    Dodatkowo nierzadko wymagana jest przebudowa całego narządu żucia, np. poprzez podniesienie zwarcia. Na skutek starcia lub utraty zębów dochodzi do obniżenia wysokości zwarcia i zaburzeń w obrębie stawu. Podniesienie tej wysokości za pomocą odbudowy zębów materiałami kompozytowymi lub pracami protetycznymi przywraca harmonię. Czasem potrzebne jest ustawienie żuchwy w prawidłowej pozycji (tzw. deprogramacja) – przez kilka tygodni nosi się specjalne nakładki na zęby (deprogramatory), które zmieniają ustawienie kości w stawie skroniowo-żuchwowym.

    Nierzadko wymagane jest także leczenie protetyczne – w celu uzupełnienia brakujących zębów oraz ortodontyczne, dzięki któremu pozbędziemy się wady zgryzu i uporządkujemy pozostałe zęby. Należy pamiętać, że leczenie okluzyjne jest często leczeniem skomplikowanym i wieloetapowym. Plan terapii jest ustalany przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta, po wykonaniu serii niezbędnych badań.

    Autor: lekarz dentysta Mateusz Pelec

    Filtruj wyniki

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.