zarejestruj się zaloguj się

Wirusowe zapalenia powiek

Tekst: Katarzyna Jadczak
Dodane: 08. października, 2013

Wirusowe zapalenia powiek są o tyle istotnym problemem, iż początkowe objawy im towarzyszące mogą być mało charakterystyczne i zwykle nienasilone aż w takim stopniu jak zakażenia bakteryjne, a w związku z tym niejednokrotnie bagatelizowane. Należy być jednak świadomym tego, że nieleczone stają się przyczyną niebezpiecznych powikłań. 

SPIS TREŚCI:

    Powieki – budowa i funkcje

     

    Aby zrozumieć istotę problemu, jakim są zakażenia powiek warto początkowo przybliżyć sobie ich budowę oraz funkcje. Powieki są fałdami skórnymi, których mechanizm działania polega na odsłanianiu i zasłanianiu przedniego odcinka oka, co zapewnia ochronę przed jego wysychaniem i urazami. Dodatkowo dzięki odruchowi mrugania rozprowadzają film łzowy po powierzchni rogówki i spojówki, zapewniając im stałe nawilżenie. Z przednich krawędzi powiek (zarówno górnej jak i dolnej) wyrastają rzęsy, które również stanowią jeden z elementów aparatu ochronnego gałki ocznej. Do ich mieszków uchodzą gruczoły potowe Molla oraz gruczoły łojowe Zeissa.

    Trzon powiek stanowią tarczki, zbudowane z tkanki łącznej zbitej, które dzięki swojemu łukowatemu wygięciu nadają kształt powiekom, a znajdujące się w nich gruczoły tarczkowe Meiboma, wydzielają łój, odpowiedzialny za natłuszczenie brzegów powiek i uszczelnieniu zamkniętej szpary powiekowej. Tylna powierzchnia obu powiek wyścielona jest spojówką powiekową. Wszelkie zmiany zapalne powiek są niezwykle niebezpieczne ze względu na swoje bezpośrednie sąsiedztwo z wrażliwągałką oczną. Wymagają szybkich interwencji i odpowiedniego postępowania farmaceutycznego a niekiedy i chirurgicznego, mającego na celu wyeliminowanie czynnika etiologicznego, zapobiegającego rozprzestrzenianiu się patogenu.

     

    Wirus ospy wietrznej

     

    Wirus ospy wietrznej i http://wylecz.to/pl/choroby/dermatologia/polpasiec.htmlpółpaśca (VZV-virus zoster varicella) wywołujący półpaśca ocznego (herpeszosterophthalmicus) może lokalizować się w różnych częściach ciała, choć najczęściej zajmuje okolice twarzy i tułowia. Bez względu na obszar ciała przez niego infekowany mechanizm działania pozostaje ten sam. Po pierwotnym zakażeniu, jakim jest ospa wietrzna, wirus przechodzi w postać latentną (uśpioną) umiejscawiając się w zwojach czuciowych nerwów rdzeniowych i czaszkowych.

    Zazwyczaj na skutek osłabienia odporności organizmu (ustawiczny stres, poważne infekcje, okres poszczepienny) dochodzi do reaktywacji wirusa i jego rozprzestrzeniania się drogą tkanki nerwowej zajętego segmentu, a co za tym idzie dermatomu (obszaru skórnego). W przypadku półpaśca ocznego dochodzi do uaktywnienia się wirusa VZV w zwoju trójdzielnym i jego rozprzestrzeniania się na nerw oczny – pierwszą gałąź nerwu trójdzielnego.

    Skutkiem tego są widoczne zwykle po kilku dniach zmiany skórne w postaci:

    • pęcherzyków i pęcherzy surowiczych o czerwonym/różowym zabarwieniu,
    • zlokalizowanych w okolicy powiek, czoła i skroni (czyli w obrębie skóry unerwionej przez chorobowo zmieniony nerw),
    • umiejscowionych jednostronnie, nie przekraczających linii środkowej twarzy.

     

    Co powinno zwrócić naszą uwagę przed pojawieniem się wykwitów?

     

    Może się zdarzyć, że wykwity pojawią się bez poprzedzających je wstępnych objawów. Jednak często, na kilka dni przed wystąpieniem zmian skórnych pojawia się złe samopoczucie, bóle głowy, gorączka. Szczególną uwagę należy zwrócić, gdy wystąpi:

    • pieczenie,
    • mrowienie,
    • przeczulica a nawet ból okolicy powiek, skroni, czoła.

     

    Na czym polega leczenie półpaśca ocznego?

     

    Podstawowe leczenie półpaśca ocznego opiera się na terapii przeciwwirusowej, stosowaniu leków hamujących replikację wirusa, zawierających acyklowir, które powinny być podane jak najszybciej, do 3-4 dni po wystąpieniu pierwszych objawów. Dodatkowo lekarz okulista musi zbadać gałkę oczną i wykluczyć przejście na nią stanu zapalnego. W ramach terapii wspomagającej stosuje się kortykosteroidy, leki przeciwbólowe i ewentualnie antybiotyki.

     

    Czy jest to niebezpieczna choroba?

     

    Lokalizacja zajętego przez wirusa segmentu tkanki nerwowej sprawia, iż jest to groźna odmiana kliniczna półpaśca. Chociaż zazwyczaj pęcherzyki ulegają samoistnej regresji, aż u połowy pacjentów mogą rozwinąć się powikłania w postaci zapalenia i owrzodzenia rogówki wraz z towarzyszącym obrzękiem powiek i przekrwieniem naczyń spojówki, a także zapalenia tęczówki i ciała rzęskowego. Do rzadszych i o wiele groźniejszych następstw półpaśca ocznego należą: zapalenie tylnego odcinka błony naczyniowej i siatkówki, ostra martwica siatkówki i postępująca zewnętrzna martwica siatkówki.

     

    Jakie mogą być długotrwałe powikłania choroby?

     

    Do najczęstszych powikłań półpaśca ocznego należy neuralgia (nerwoból). Jeśli więc podczas choroby, bądź po przebyciu półpaśca odczuwany ból jest:

    • nagły,
    • krótkotrwały (trwający kilka sekund-minut),
    • silny,
    • rwący,
    • zlokalizowany na obszarze wcześniej zajętym przez zmiany skórne.

    najprawdopodobniej wystąpiła neuralgia nerwu trójdzielnego. Może ona mieć charakter nawrotowy i utrzymywać się miesiącami lub nawet latami. Leczenie polega na doraźnym podaniu leków przeciwbólowych lub operacyjnej blokadzie odpowiednich gałęzi nerwów zainfekowanych przez wirusa.

    Innym powikłaniem może być również porażenie nerwów okoruchowych (III, IV, VI nerwu czaszkowego).


    Ile razy można zachorować na półpaśca ocznego?

     

    Tylko u ludzi ze znacznym spadkiem odporności i immunosupresją (zakażeni wirusem HIV, pacjenci nowotworowi, po transplantacjach) półpasiec może nawracać. Zazwyczaj pozostawia trwałą odporność.

     

    Mięczak zakaźny

     

    Innym wirusem mogącym wywołać zakażenie powiek jest wirus z grupy ospowatych – mięczak zakaźny (molluscumcontagiosum). Zakażenie nie ma tak groźnych następstw jak w przypadku wirusa VZV i ma znacznie łagodniejszy przebieg. Często dotyka dzieci, osoby z obniżoną odpornością.

    Najczęściej kryterium rozpoznania opiera się o charakterystyczne, rozwijające się powoli zmiany:

    • twarde, półprzezroczyste grudki,
    • z pępkowatym zagłębieniem w środkowej części,
    • o niewielkiej średnicy ok 1-4 mm,
    • z wydobywającą się po ucisku kaszkowatą treścią.

     

    Niekiedy dochodzi do powikłania w postaci zapalenia spojówek, gdzie wyżej opisane zmiany grudkowe pojawiają się również w obrębie spojówek. Dodatkowo może pojawić się wysięk surowiczy.

     

    Kiedy udać się do specjalisty?

     

    Zazwyczaj zmiany ulegają samowyleczeniu w przeciągu kilku miesięcy, jednak należy pamiętać, że gdy proces zapalny nie ustępuje przez około 2 miesiące należy udać się do okulisty, gdyż wraz z upływem czasu rośnie ryzyko zbliznowacenia spojówki, a nawet zapalenia i owrzodzenia rogówki.

     

    Jak leczyć takie zmiany?

     

    Leczeniem z wyboru jest wyłyżeczkowanie zmian i przyżeganie jodyną, bądź krioterapia, które zazwyczaj dają pełne wyleczenie.

    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Zespół Reitera
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.