zarejestruj się zaloguj się

Męty w oku

Tekst: lek. Ewa Kurzak
Męty w oku
Źródło: Wikimediacommons.org
Dodane: 10. czerwca, 2014

Pojawienie się w polu widzenia ruchomych mętów, czyli tzw. „latających muszek” jest jednym z objawów fizjologicznego procesu starzenia się ciała szklistego. Męty w oku, inaczej określane jako męty w ciele szklistym dotyczą praktyczne każdej osoby i charakteryzują się stopniowym nasileniem dolegliwości wraz z wiekiem.

lek. Ewa Kurzak
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Męty w oku - przyczyny

     

    Ciało szkliste (szklistka) jest galaretowatą substancją wypełniającą gałkę oczną, w jego skład wchodzi woda (99 %) oraz substancje stałe spełniające rolę rusztowania, tj. kwas hialuronowy i kolagen. Z wiekiem nasileniu ulegają procesy zwyrodnieniowe, powodujące rozpad włókien kolagenowych, rozpływ kwasu hialuronowego oraz nadmierne odkładanie się produktów przemiany materii, głównie węglowodanowej (proces nasilony m.in. w cukrzycy). Ciało szkliste ulega odwodnieniu, obkurczeniu oraz ogniskowemu zagęszczeniu, co prowadzi do powstania w nim złogów, tzw.mętów ciała szklistego o różnym kształcie, gęstości i ruchomości.

     

    Jak wyglądają męty w oku?

     

    Męty ciała szklistego są opisywane przez pacjentów najczęściej w postaci ruchomych cieni, szarych lub czarnych muszek, plamek, nitek, kropek, zmarszczek, obręczy, chmurek. Męty są zauważalne w polu widzenia zwłaszcza przy patrzeniu na duże, jasne tło: niebo, śnieg, monitor. Zależnie od wielkości i położenia mętów względem osi widzenia mogą one utrudniać takie czynności jak czytanie czy jazda samochodem. Cechą charakterystyczną mętów jest zmiana położenia w momencie poruszania oczami. Męty mogą być widoczne okresowo, stale lub „od zawsze”.

     

    Męty w oku – objawy

     

    Męty w ciele szklistym mogą być ledwo dostrzegalne, bądź powodować znaczny dyskomfort, który w skrajnych przypadkach uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Na nasilenie zmian zwyrodnieniowych składają się zarówno czynniki genetyczne jak i środowiskowe. Bardziej narażone są osoby krótkowzroczne (przede wszystkim chorzy z tzw. krótkowzrocznością degeneracyjną), z cukrzycą, po przebytych urazach, krwotokach oraz stanach zapalnych wnętrza gałki ocznej. Zdarzają się również osoby dostrzegające męty już od wczesnych lat, co może być efektem przetrwałych struktur płodowych.

     

    PVD

     

    PVD, czyli tylne odłączenie ciała szklistego jest często spotykanym zwyrodnieniem szklistki, polegającym na jej obkurczeniu i odłączeniu od siatkówki. Występuje przede wszystkim u ludzi powyżej 50 roku życia i z reguły nie wiąże się z poważnymi powikłaniami. Sporadycznie odłączające się ciało szkliste może pociągnąć za sobą siatkówkę powodując jej odwarstwienie i krwotok. Obecność PVD zwykle wiąże się z większymi, często okrągłymi mętami w polu widzenia. Samemu procesowi odłączania szklistki mogą towarzyszyć błyski.

     

    Diagnostyka zmian w obrębie szklistki

     

    Duże zmiany zwyrodnieniowe widoczne są przez okulistę już w trakcie badania w lampie szczelinowej. W diagnostyce pomocne jest również badanie USG, uwidaczniające złogi jako ogniska o wzmożonej intensywności echa. Podczas badania USG możliwe jest również stwierdzenie obecności PVD oraz innych patologii w tym m.in. krwotoku. Duże znaczenie w diagnostyce oraz monitorowaniu ewentualnych powikłań ma badanie OCT, czyli optyczna koherentna tomografia, która obrazuje zmiany na granicy szklistki i siatkówki. Oba badania są bezbolesne dla pacjenta.

     

    Leczenie zmian zwyrodnieniowych szklistki

     

    Leczenie dobierane jest indywidualnie. W ciężkich przypadkach konieczna może być witrektomia, czyli chirurgiczny zabieg polegający na bezpośrednim usunięciu nieprawidłowych zagęszczeń z wnętrza gałki ocznej. W średnio nasilonych przypadkach skuteczna może okazać się terapia laserowa, polegająca na zogniskowaniu promieni lasera na męcie i jego odparowaniu. W klinicznie słabo nasilonych przypadkach poprawę mogą przynieść krople z zawartością substancji jodowej oraz doustna suplementacja takich związków jak L-lizyna, proantocyjanidyny, hesperydyna, witamina C czy cynk. Są to związki o właściwościach antyoksydacyjnych, których celem jest hamowanie procesu glikacji kolagenu i powstawania nowych złogów.

    Autor: lek. Ewa Kurzak

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.